zondag 21 februari 2010

Aaipop allinne op peaskemoandei

Sneinetemiddei yn it Bolwurk yn Snits. Aaipop der op út. Trije band dy't spylje om in plakje op Aaipop. Aaipop? Ja, at je jong binne, bier lesse en net in ferskuorrende hekel oan Fryske muzyk hawwe dan binne je der bij. Alle jierren wer. Op peaskemoandei. Yn Nijlân.
At je wol niget hawwe oan Fryske muzyk dan geane je ek nei Aaipop der op út. It bestjoer fan Aaipop wie der, de trije bands wiene der, in trijekoppige faksjuere wie der, famyljeleden en kunde fan de trije bands wiene der ek al wie it mar foar de stim, der wiene Bolwurk frijwilligers, der wiene twa hânfol echte leafhawwers en ik wie der. Oh ja Jelte de Boer fertsjintwurdige mei syn freondinne de jeugd. En Femke de Wal seach al like streng as bij KlipkarPlus.
Skraal die it mei de blues, Kattenpilaar die it mei de stimmen en dy fan Justerjûn popmuzykten gewoan. Foar Aaipop geskikt neffens de sjuery en mij: Skraal.
Ernst, Johan en Sytse soargen foar in stevige Dylan set. En dat wie om te smullen.
It hat mij skoan foldien.

zaterdag 20 februari 2010

Yntegerens

Foar de goeie betsjutting haw ik it wurd "yntegerens" mar efkes opsocht yn it wurdboek. Bij mij stiet it op ien fan de earste siden. It wurd ynteger wurdt omskreaun as: Iemand die over een intrinsieke betrouwbaarheid beschikt, en daarnaast 'staat' voor zijn zaak, geen 'dubbele agenda' hanteert, en geen emoties veinst.
Ik bin ynteger.
At ik beskuldige wurd dat ik net ynteger bin, dan spat ik fan alle kanten iepen en ticht. Earst foaral iepen en dan ticht. Dan brúst it mij, lykas Tryater brûze sil. Dan is it suver better dat ik efkes gjin stikjes skriuw op myn weblog, dat ik net twitterje en dat ik mij net sjen lit yn it doarp. Ik haw binnenkoart mear tiid foar dizze weblog.


maandag 15 februari 2010

Danksij Dick



Ik haw neat mei hûnen. Ik haw ek neat mei hynders. Meitsje rare bokkesprongen at ik se foarbij of tsjinkom en skite op de dyk. Dat dat skiten op de dyk samar tastien is, raast oan de protters. In lyts hûnekeuteltsje efterlitte op de stoepe levert hast in finzenisstraf op(en terjochte) mar 5 kilo hynderstront efterlitte is gjin probleem. Dat reint wol fuort!
Hjoed stie yn de krante dat de Ingelske thriller skriuwer Dick Francis ferstoarn is. Dick Francis dat is de man dy't boeken skriuwde dy't yn de hynderwrâld spilen: De hoogste hindernis, Misdaad in galop, Fatale Finish, Volbloed in hinderlaag binne titels dy't dat dúdlik oanjouwe.
En krekt dy skriuwer, mij al syn boeken oer hynders en de misdied dêrbij, hawwe der foar soarge dat ik myn lêseagen brûk wêrfoar se bedoeld binne.
Allegear boeiende boeken skriuwde dy man.
Gelokkich haw ik dêrnei ûntdekt dat der mear skriuwers binne. Yn totaal bin ik troch 465 boeken hinne kommen sûnt novimber 1998. Ja, ek dat hâld ik allegear bij. Want ik bin as de dea dat ik foar de twadde kear yn it selde boek begjin.
"The horse with no name" spesjaal foar dochter Anne-Marije dy't wol fan hynders hâldt en tusken de Ingelske hynders wennet.

zondag 14 februari 2010

Onkomfortabel

It meast freeslike wurd wat ik dizze winter faak lês is "Onkomfortabel". In raar wurd. At je in nije bank prebearje en dy bank sit lekker en goed dan soe it sa wêze kinne dat je sizze: it sit "komfortabel". Sit dyselde bank net lekker dan sis ik dat dy bank foar gjin meter sit. Ik hear it mij net sizzen dat dy bank onkomfortabel sit.
Nee, it wurd "onkomfortabel" dat soe krekt sa'n raar wurd wêze as "nozel". Je kinne wol "ûnnozel" wêze mar net "nozel".
Ik haw de pest hekel oan dat wurd "onkomfortabel".
Is de temperatuur om en bij 0 graden en is de wyn matich oant wat hurder dat krijt it waar de titel onkomfortabel.
En dan sjoch ik der tsjin oan om der út te gean en docht meast in te dikke jas oan en in mûtse te folle op de holle.

zaterdag 13 februari 2010

Hichtum

It wie noch net echt fytswaar hjoed. Op de fyts sitte is kâld, op de fyts lizze is noch kâlder. Mar hawar, de stoute (âlde) skuon oandien en op nei de Amerikaanske Basis yn Boalsert om nije skuon te heljen. Stevige rinskuon wylst ik hielendal net fan rinnen hâld. Moaie skjinne diken. Fia de Bieren,de Burchwerterhoeke en Hichtum. En Hichtum dêr haw ik wol wat mei. Fan febrewaris 78 oant april 82 ha wij dêr wenne. In tsjerke, wat pleatsen mar frijwol gjin boeren en wat tsjerkehúskes. En yn ien fan dy húskes wennen wij. Wat is der nei 30 jier oars en wat is it selde bleaun.
De blombakken op de dyk, de reade lantearnepeallen en de dûbele boerden "Hichtum" ( je soene it ris misse kinne) jouwe in oar oansjen. En de kamping Fûgelfrij jout oan dat Hichtum mei gien is yn de ûntwikkeling fan de lytse rekreaasje.
De tsjerke en ús húske sjocht der noch krekt sa út as oars. En de bewenners? Ik soe it net witte, útsein Jan en Griet Kooistra. Dy wenje noch altiten oan it wetter.

dinsdag 9 februari 2010

Homeshopper

Mocht ik net witte wêr't ik mei myn jild hinne moat, dan bestelde ik alles wat yn de folder fan Homeshopper stiet. Mar leafst 96 bledsiden fol "orisjinele" produkten. En at ik dat sa troch sjoch en 10 prosint leau fan al dy geweldige ferhalen dan wurd ik wer jong en fit en dan is it libben in makkie. En wa soe dat net wolle.
Ik krij lekkere sêfte fuotten mei de Magic Touch, want dy ferwidert mei in grove raspkop maklik en fluch alle yl en hurde hûd.
En fansels doch ik at ik thús kom gelyk it mini-waarmte wûnder mei keramyske strielingstechnology oan, want dizze kanjer ferwarmt it hûs yn sekonden.
It betsjut wol dat ik de thermotherapie mei waarme stiennen net nedich ha en dus wol foar in skaplike priis op merkplak sette kin.
De FormulaOne sportstoelsitting, dy't ekstra stipe jout wêrtroch nek en skouderspieren sparre bliuwe, montear ik fansels op myn Sinner Demon lisfyts. Mei de prachtige kleurstelling met "gedistengeerde" griistinten fal ik tenminste op.
Offalle dat doch ik mei de nije 4StepSlimbelt. Sa te sjen ferdwynt it búkje nei 7 dagen at je it mar goed strak fêstsette en genôch pinestillers nimme, tink ik.
En ik rin it hûs aansens efkes troch om te sjen wêr't de doar der út moat. Want de Mighty Gym moat in stevich kezyn ha, sadat ik regelmjittich hefbeamtechnyk beooefenje kin. En at ik dan kapot bin dan spring ik myn snugglies, wêrfan se sizze dat it komfortabele slippers binne, dy bringe mij op sloffen nei de sliepkeamer.
En nei in drokke dei dûk ik yn myn Bamboosleeper want dat is in matrastopper en ik fal yn sliep mei myn holle op de multifunksjoniele V-pillow en ik dream oer de Roll on haarverwijderaar , de draagbare ultracompacte smartstitch, de EpilXpress, de pantstretcher en de flextoes. En at ik nachts wekker skrik, baaiend yn it sit dan nim ik gau in bad en fertrou ik op myn Bathassist.
Sprookjes binne it. Of leugens.

zondag 7 februari 2010

Sa kin it ek

Werom wit ik net, mar hjoed helle ik de fideobân mei in reportaazje oer Reboelje út de kast. Al hiel lang gjin fideo mear sjoen en dizze bân seker net. It wie in dokumentaire fan Omrop Fryslân oer de beste Fryske band dy't der ea west hat. Ja, dat fyn ik. Moai om it allegear wer te hearen en no ek wer te sjen. En doe efkes op You Tube sjoen at der ek filmkes fan Reboelje binne. En dan kom je dit filmke tsjin. It prachtige nûmer "Noflike jacht". En it bijsûndere is dat Reboelje net te sjen is mar wol te hearen en dat de Fryske tekst wol te hearen is mar net te sjen. In leafhawwer hat him oerstten yn it Ingels mei yndrukwekkende printsjes der bij.

donderdag 4 februari 2010

Spoar

Ik fytste sneon bij Spyktille en ynienen tocht ik oan Ronald Koeman. Wêrom wit ik net, want der wie gjin ko te bekennen en ek gjin trein.
Want Ronald Koeman mei dan wol fuotbaltrainer wêze ik tink altyd oan him at ik in trein hear of sjoch.
De trein nei Valencia. In sneltrein. Dy hie konfortabele koupés en dy stoppe nearne. Dy trein dy koe hij net ride litte.
It duorre net hiel lang dêr yn Valencia. Hij wie noch net iens goed op stoom of se setten him al wer op de trein. De boemeltrein nei Nederlân.
Gelokkich foar him pakte Louis van Gaal it fleantúch nei Munchen en sa stapte Ronald op de trein nei Den Helder en stapte der yn Alkmaar út.
Nei in moanne as wat die bliken dat hij ek hjir ûntspoarde.
En no sit hij mooglik thús op in dea spoar.
It wurd tiid dat Ronald in goeie trochtochte kar makket. Peking, dat liket mij wol foar him. Earst in orientearend petear. Mei de trein der hinne. Earst nei Moskow en dan 7600 kilometer yn 7 dagen mei de Peking Express. Kin hij lekker lang neitinke oer de goeie fragen.
En werom wer mei de trein. Kin hij lekker lang neitinke at dit it echt is.
En miskien moat hij der noch wol in kear hinne. Om de lêste puntsjes op de i te setten (lês: om noch wat mear jild en oare ekstra der út te slepen).
In moaie lange proseduere.
Miskien makket hij dan wol in kear in goeie kar. En wij hawwe efkes gjin lêst fan dat wolfernoege gesicht.

woensdag 3 februari 2010

Weryndieling

Soms begryp ik bepaalde saken net. De weryndieling yn Súdwest Fryslân bijgelyks. Ik bin dêr tsjin. Mar dêr giet it no net om. It giet no ek net om de proseduere dy't yn de gemeenten west hat dy't der ta laat hat dat riedsleden foarstimd hawwe.
It giet mij no om de ferfolchproseduere. Want it is dochs wol hiel raar dat binnen de gemeenten al hiel hurd wurke wurdt (ja, dat kin bij in gemeente want ik haw der ek wurke) om de bureaus gear te smiten.
It is foarbarich dat boargemasters al foar de fut kiezen of gewoan fuort gean.
It is frjemd dat de gemeenteriedsferkiezings fan maart yn dy 5 gemeenten net trochgean mar trochskood binne nei novimber. Hoe sa nei novimber?
Freed wie der noch in harksitting yn Snits. Dêr wiene Twadde Keamer leden dy'de beslissing ein maart nimme moatte. Der wiene in soad krityske lûden en it liket noch net in ferlerne saak. De rede fan ús boargemaster Liemburg wie prima fan opset en joech oan dat it net allinne om de 5 gemeenten giet mar om folle mear.
Ik bin benijd at dizze Twadde Keamer it oandoart om dit heechmoedige gedrach ôf te straffen. Dan kinne se yn maaie miskien dochs noch stimme. Op de FNP. Dy binne tsjin.

maandag 1 februari 2010

Kwaliteit

Nee, ik lit mij net wer ferliede ta it hawwen fan krityk op de Wommelaars. Omdat se de doar hast net út te krijen binne, dat skreau ik in skofke lyn doe't it oantal besikers bij in Sneinslûd wat tsjinfoel.
Pyt Paulusma, rôp sa as alle wykeinen ek dizze snein wer dat wij wer min waar krije soene en dat thús bliuwe al wer de beste opsje wie.
Dêrom wie it in wûnder dat sa'n 35 minsken út Wommels de stoute learzens oanlutsen hiene, de swiere sniebuien trotsearden om om 16.00 oere yn it Dielshûs te wêzen om it optreden fan trio Bauke van der Woude bij te wenjen.
Neist de 35 út Wommels wiene der ek noch wiere helden. 15 man/frou fan bûten Wommels. Ik gean hjir net seuren dat der noch wol wat stuollen klear stiene foar noch mear Wommelaren en net Wommelaren. Nee, ik sjoch leaver nei de kwaliteit fan dit publyk. Dat wie fan útsûnderlik heech nivo. En dat wie ek nedich want tekstskriuwer Bauke (en soms oaren) liet ús meitinke, ja sels meiprate. Dit prachtige publyk soarge der foar dat it in moai optreden waard mei lieten oer it lytse lijen thús, it grutte lijen yn de wrâld en de humor op de strjitte en yn de wenboat bij Parregea.

Net de kwantiteit mar de kwaliteit fan dit publyk wie bepalend om it in tige slagge middei/jûn te neamen. Ik wit wol seker dat dit geweldige publyk wer komt at Gerrit Breteler op 28 maart optreedt yn it Dielshûs.




It foel efkes stil sneintemiddei. Bauke van der Woude liet it publyk witte dat hij mei dûbele gefoelens op it podium stie yn Wommels. Wie it net sa dat Sytse van der Werf op dizze dei optrede soe? Bauke hie foar it optreden mei Welmoed van der Werf kontakt hân en sa hearden wij dat it al wer wat better giet mei Sytse en hij drok oan it revalidearen is yn Beetstersweach.

zaterdag 30 januari 2010

Drige

Begjin dit jier krigen wij wer sa'n âlder freonlikste dame oan de tillefoan (past het u dat ik u bel) dy't mei in ferhaal fan tenminste 4 minuten ús witte liet dat wij ea wat oan de Nederlandse Hartstichting jûn hiene en dat sij graach woe dat wij no taseinen dat wij no wer wat joegen. "Dan zullen wij u niet weer benaderen dit jaar", wie har slotsin.
Wij hawwe nei alle strykstokferhalen en ferhalen oere BoppeBalkenendeFetsjinjendeDirekteuren besletten om soarchfâldich ús eigen kollektebelied stal te jaan. It antwurd wie dus nee.
Oer it generaal krije wij net safolle post mear en at dat no moai is of teloarstellend dat wit ik sa net. Op 26 jannewaris wie der wol in brief. Fan de Nederlandse Hartstichting.
"U heeft in het verleden de Hartstichting gesteund enz." Dat ferhaal kaam ús bekend foar. En it gefolch dat wij wegere hiene wie no dat wij no op in oare wize benadere waarden...........
"Wilt u ons in 2010 eenmalig een bijdrage geven? Dat zou geweldig zijn. U ontvangt dan geen verdere giftverzoeken meer en wij benaderen u ook niet op een andere wijze."
Dat neam ik drige.
Wij binne dus noch net fan harren ôf want dizze papierbrot mei twa winskkaarten wêr't ik net om frege ha, lizze al yn de âldpapier kontainer. It is fansels wol de fraach at ik wol in hert fan goud ha.

donderdag 28 januari 2010

Gedichtedei

Om te sizzen dat ik wat mei gedichten ha, nee dus. Bij mij is hiel lang it idee hingjen bleaun dat in gedicht in oantal rigels op rym is. Dat is dus net.
In gedicht moat wat fertelle mar net te direkt.
In gedicht moatte je ek faker lêze, sadat je de kâns krije it te begripen. At je it net begripe dan is it mooglik in goed gedicht, mar je sjogge it dan net. In gedicht moat wol wat rinne. At it dan net einrym is dan mar begjinrym. Ik haw net folle dichtbundels. En haw ik se al, dan binne se Frysk. Yn ien fan dy dichtbundels wurdt troch de twa skriuwers it folgende oanjûn: Hja drage dit spannende boek op oan alle kaféhâlders fan Fryslân ûnder it motte: Elts sprekt fan ús sûpen, mar nimmen wit fan ús toarst.
It folgende gedicht stiet der yn.



It fers is skreaun troch Tsjêbbe Hettinga. It stiet yn de fersebundel Loft-Lan&Se, dat hij mei Jelle Kaspersma skreaun hat.
En dy Tsjêbbe is letter wrâldferneamd wurden mei syn sjongende gedichten. It docht mij goed dat ik syn talint doe al ûnderkende. Of haw ik de bondel kocht op de Kliuw wêr't ek Tsjêbbe regelmjittich oan de stamtafel te finen wie, doe't ik mij nei in pear bierkes literair ûnderskiede woe fan de rest?

woensdag 27 januari 2010

7 novimber 1971

It betelle fuotbal is al hiel lang siik. Dêr hoege je gjin dokter, psycholoog of fuotbalanalitikus foar te wêzen omdat te skriuwen. Jild hat de macht al lang oernommen en tsjin jild kin gjin medisyn op. Better wurde is der net bij. Dea gean wol. Haarlem is dea. At it om in minskelibben gean soe, soene wij sizze: "hij wie ek al moai op leeftyd en noch mear lijen soe net leuk wêze, it is wol goed sa."
Dat fuotbalklup Haarlem dea is, docht mij neat. It ienige gefoel is in herinnering. Ik haw in kear yn dat stadion west. Op sneintemoarn betiid fuort mei fjouwer man der hinne. Ate Vellinga wie ien fan dy oare sc Hearrenfean supporters. Wat ik mij noch goed herinnerje dat wij ús tiid fier foarút mienden te wêzen. Wij hiene net fan dy lullige toeters mei dy't je mei de mûle betsjinje moasten. Nee, wij wiene útrêsten mei mooglik de earste toeter op in akku. In hiel gesjouw sa'n grutte, swiere akku mei yn de pukkel.
En dêr sieten wij dan op 7 novimber 1971 op in doe ek al hast lege tribune yn Haarlem. "toet,toet, toet" klonk it at je goeie earen hiene. "Toet, toet, toet," koene je heare at elkenien mûsstil wie yn it stadion. "Toet, toe, to" klonk it oan de ein fan de earste helte, doe't de akku leech wie.
It wie de earste en lêste kear dat wij mei ús akku op paad gyngen. Haarlem wûn mei 2-0 (bron myn plakboek)

maandag 25 januari 2010

De lêste droege woarst

Ik kin der hast net fan sliepe. Hoe komt it mei it resept, sa freegje ik mij hieltiten ôf. Giet dizze bijsûndere smaak foar altyd ferlern?
Slachter Lolke Bouma fan Easterein hâldt der ein dizze wike mei op. No wit ik wol dat der wol mear slachters binne mar ik betwifelje, nee ik bin der wis fan dat der net ien slachter binnen fytsôfstân (en ik fyts wat ôf) is, dy't sokke bysûndere droege woarsten makket en ferkeapet as Bouma yn Easterein.

De droege woarsten fan Bouma learde ik kinnen bij Tsjerkje op de Kliuw, yn de santiger jierren myn stamkroech. Ik sjoch se dêr noch hingjen. Mei soarch rikke op souder bij de slachter en no bungeljend oan in tou yn de hoeke fan de kroech, wêrbij de sigaarrokende Fonger en Lammert, de broers fan Tsjerkje, net op in smook mear of minder seagen.


Nei in oantal bierkes moast de droege woarst mei mostert foar in lichte, mar foaral smaakfolle boaium yn de maache soargje. Je koene der dan wer wat bierkes tsjin. En it bier sloech echt net dea, alteast dat seagen wij net oan it Heineken fleske.
Tsjerkje om in droege woarst freegje, soarge altyd foar fertizing. Mei it minne gehoar ferstie sij altyd iets oer boarsten.
Lolke Bouma hat de slach ferlern fan de slachters dy't it allegear wat handiger oanpakten. Dy ynfestearden en gyngen de profinsje yn en wisten sa harren smaakloaze droege woarsten wol oan de man te bringen.
Mar Lolke hoopte dat it syn tiid wol útsjonge soe. Krekt net dus. Lolke stoppet mar hoe komt it mei it resept? Ik sil it him freed freegje at ik myn lêste woarsten helje. En nije wike dus nei Murk's slachterij yn Wommels. Ek net minne woarsten mar seker gjin Bouma's. Spesjaal foar Lolke syn favorite plaat.

zondag 24 januari 2010

Ien protter of sa

Juster de hiele buert bij lâns west. "Graach jim katten en hûnen sneintemoarn tusken 9 en 10 binne hâlde, want ik sil telle."
"Telle?", en ik seach se fertwifeljend sjen. "Ja, it is dit wykein "Tuinvogeltelling", en ik doch mei. Fierders freegje ik jim ek om de fûgels om dy tiid net bij te fuorjen want dat doch ik. Dus fetballen, itensrêsten, apenuten, potten nútsjesmoar binnen helje", drukte ik harren op it hert.
Sneintemoarn om goed 8 oere wie ik der al út. De tún en mij sels ynrjochtsje foar in teloerke. Earst de nije snie romje en dêrnei de kroade (net mear nedich foar de sutelaksje) en de twa fûgelhúskes ynrjochtsje. Fûgelfoer, bôle fan juster mar wol bij de waarme bakker wei en mear as twa hân fol goed trochseane riis.
Mei ús eigen katten foar it rút en ik oan de iterstafel seach ik in heal oere lang (want sa lang moat je telle) ien goare swarte fûgel mei baaseftige trekjes. En mei in izeren kondysje. Hij fleach fan de iene bak nei de oare, fan de riis yn fûgelhúske A nei de fetbal bij fûgelhúske B. Hij kaam sels net oan iten ta. Hij hie it smoardrok mei oare fûgeltsjes. Mei it fuortjaaien. In pear moskjes besochten it hieltyd wer mar moasten foar harren libben fleane at de swarte kaam der wer oan.
In fûgel mei in reade en in giele boarst sieten geduldich te wachtsjen yn it strewelleguod fierderop en tochten mar oan ien ding: wêr binne dy katten fan dy famylje Hofstra, dy't ûntelber faak in fûgeltsje oppikke ûnderweis.
De fûgeltúnteldei bij ús is mislearre. Ien swarte fûgel en ik in min sin.




zaterdag 23 januari 2010

De waan fan de dei

Sa fyts ik hjoed troch Hinnaard. Moai doarpke yn de Greidhoeke mei syn klokkestoel. Pealtsje oan de kant fan de dyk. Mei in soarte mei kollektebus der oan. En in buordsje mei in tekst. Ik lês it fluch en fyts troch. "Jou wat om fûgels. Jou jild sadat wij de fûgels en bisten bijfuorje kinne". Dat is ûngefear de strekking. Moai is dat. Mar ik doch der neat yn. Want ik jou al genôch út oan fûgelfoer. Yn ús eigen tún fuorje wij tsientallen fûgeltsjes. Fan mosken oant protters, fan fûgels mei giele en reade boarsten en fan dowen oant seefûgels. Machtich om te sjen.
Wylst ik fierder fyts en myn tinzen gean lit oer dat simpele buordsje oan de kant fan de dyk sjoch ik de bylden fan Haiti wer foar mij. Jild sammelje foar fûgelfoer yn Hinnaard en jildsammelje foar minskeniten yn Haiti. It is gjin fergelyk mar dochs..... It draait om jild en gefoel.

vrijdag 22 januari 2010

Aardiger en freonliker

SIRE wol dat wij aardiger en freonliker tsjin elkoar binne. En dat moat hjoed gelyk al yngean. Nee, dat is mei weromwurkjende krêft al yngien. It resultaat hâldt noch net oer. At der in God is dan hie dy om mij wol wat freonliker en aardiger foar de minsken op Haiti wêze kind. Of is dit de skuld fan de Amerikanen dy't it lân brûke foar eksperiminten. Fan dêr dat se de saak dêr sa ûnder kontrole hâlde wolle. Fan dêr ek dat de helpferliening net op gong komt.
De KLM hat gelyk wol in freonlik en aardich gebaar dien nei ús. Dûbeldikke minsken moatte dûbeldik betelje. Foar dy dikkonten miskien net in aardich gebaar mar foar ús mei inkelfâldige konten in hiele opluchting.
En Dove docht ynienen ek hiel aardich tsjin ús as mannen. Ynienen stiet der dizze wike yn in libbensgrutte adfertinsje dat wij mannen al jierren sa sterk en betrouber binne. En dat wij Dove fertsjinje.



In adfertinsje, wêr't gjin wurd Fransk (dan wol Frysk) bij is en oan it sjippeblok te sjen, haw ik noch wol foarrie, út beppestiid.

woensdag 20 januari 2010

Wa bin ik?



It ôfrûne wykein wie ik bij Brainbox yn Snits. In soarte mei reunie. Mei alde (letterlik en figuerlik) kunde âlde herinneringen ophelle.
Myn meast kostbere materiele besit binne myn plakboeken. Begûn yn 1977. It boek fan 77 der mar efkes bijpakt. Fûn boppesteand stikje fan in kollega op kantoar yn Ljouwert. Is der wat feroare:
In earsten akten jager: dat wiene de akten Frysk A, B en it foech. It frysk sit noch altiten hiel djip yn mij en behearst en stjoert myn libben
Ut midden Fryslân: Noch altiten yn de greidhoeke, it moaiste gebiet fan Fryslân mei syn romte.
Mei dichterlike ynspiraasje: Dichtsje doch ik net mear. Mar skriuwe destemear.
Argewaasje tsjin auto's: noch altiten in needsakelik kwea. Noch altiten gjin riidbewiis.
Ik kin dus sizze dat ik net folle feroare bin. Want dit soarte muzyk fûn ik 1977 ek al goed.

zondag 17 januari 2010

Boys named Sue

Johnny Cash stie dizze snein sintraal. In optreden fan Boys named Sue bijwenne. Wer yn dat selde Bolwurk yn Snits.
Al wer in soad minsken op dizze sneintemiddei en in entoesjast publyk. Gewoan wat lekkere kountry mei in sjonger dy't in stim hat dy't seker wol wat hat fan de stim fan de echte. Swingend wie it seker op lêst en ûndanks dat sokke muzyk mij earder begjint te ferfelen as de rock haw ik mij net ferfeeld. In lekker rêstich nûmer wat se ek spilen.

Werom yn de tiid

Om no te sizzen dat jong en âld útrukt wie om Brainbox te hearen en te sjen yn it Bolwurk yn Snits is net wier. It wie foaral âld. In soad brillen en noch mear grize en keale koppen. Sa'n 38 jier lyn foel de groep útelkoar omdat sjonger Kaz Lux der mei ophâlde woe. En krekt Kaz Lux makket it lûd fan Brainbox. Mar tagelyk, at je soks skriuwe, dogge je de oaren te koart. 400 man/frou seagen in prachtich optreden dêr't de blues en de rock ôfspatte.
Machtich om te sjen hoe't 50-tigers en 60-tigers sich ferdrongen om foar oan te stean. Of hie de tiid stil stien. Foar it Bolwurk in prachtige opstekker, safolle nij publyk dy't seker wer komme at se sokke bands helje. En at se ek noch soargje dat de muntenautomaten it gelyk dogge, dan hoege wij tenei net earst in heal oere droech te stean.
En it waard ek noch let, want in taksi nei Wommels beregelje duorret seker sa lang as ien lange set mei tajefte.
Wa't mist hat en it net misse woe, kin op 1 maaie nei it Haske op é Jouwer.

zaterdag 16 januari 2010

Ynente dy hollandse hap

Ik haw krekt kontakt hân mei de direkteur infeksjesykten. Hij hat himsels it lêste healjier flink op de kaart setten as de man dy't elkenien leauwe litte woe dat wij (op in pear nei) dea gean soene oan de meksikaanske griep, at wij ús net yninten en at wij ús hannen net 8 kear yn it oere wosken, it toeteseboerd nei elke oanslach net skjinmakken en net mei mûlkapkes oprinne soene.
Kunde fan him (of wie hij it sels) soargen der foar dat der in saneamd medisyn kaam, sûnder dat bekend wie hokker sykten je dêr ek wer fan krije koene.
Omdat der net genôch faksins wiene, waarden der wat groepkes makke wa’t wol en wa't net in oantal prikken krije moast. Mei 55 jier kaam ik net yn oanmerking wat ik sels beskôge haw as feit dat ik net wichtich genôch bin om yn libben bliuwe te moatten, at it der op oan komt.
Mei dy direkteur haw ik kontakt hân en ik haw frege at hij ek yn steat is om in faksin te meitsjen tsjin de 11-stêden koarts. En at hij ek yn steat is om op hiele koarte termyn foar alle Nederlanners minus de echte Friezen sa’t faksin leverje kin.
En at hij der foar soargje kin dat it net in frijbliuwende saak is om sa’n faksin yn te nimmen. Nee, it sil ferplicht wurde moatte. En foar sa’n 1500 sjoernalisten dy’t no al in keamer reservearre hawwe graach in dûbele poarsje.
Mooglik dat dat de drokte om in 11-stedentocht ôfnimmen docht, want it is mij net bekend dat der ea in 11-stêdentocht riden is op wetter mei in laach snie derop. Op sich is dat gegeven al unyk.
En at it krekt sa giet as bij de Meksikaanske griep dan is der noch in gruttere kâns dat de 11 stêden tocht net komt. Dat soe ik net slim fine, want om in oantal dagen beset te wurden troch 2 miljoen Hollanners liket mij net in goed foarútsjoch.

donderdag 14 januari 2010

De polityk

Ik haw, sa't jim fêst wol witte neat mei de polityk. Ik bin te swart wyt. Altyd dat gesyk nei kompromissen wêr troch it allegear foar neat yngewikkeld wurdt. Net dúdlike rigels binne meast it gefolch, Politike programma's binne dan ek net langer yn byld as de snelheid fan myn zaptomme.
Mar dizze histoaryske woansdeitejûn woe ik it meimeitsje. Al dy ferskriklike bylden yn Haiti dreaunen mei ta Ned 2. It keamerdebat streekrjocht.
Alle machtich wat in geseur. Allegear wurdfierders dy't tsjin mefrou de foarsitter prate mar it feitlik tsjin de dieders Bos en Bakellende hawwe. "Mefr Hamer fine jo net dat de hear Bakellende bedoelde dat....."Jeetje myn neetje, dy man sit der bij. Freegje it him dan....
Dy wurdfierders dy hawwe oars wol gelok. Sij meie wat sizze. Sij meie 23 kear de selde fraach stelle mar dan yn in oare folchoarder mei wat oare wurden. Sij krije ek 23 kear it selde antwurd mar dan yn oare wurden. Dan wurdt it fansels wol hiel let. En al dy oare keamerleden, dy't neat sizze meie, dy moatte der út fatsoen wol bijsitte, want it kabinet sil mar falle en je binne der net bij!
Mar dizze mannen en frouen ferfele harren net. Nee, sij hawwe it drok. smoardrok mei de twitterkompetysje.
En ik kin jim sizze wa't it twitterjen wûn hat.



Fan herte lokwinske, twadde keamer lid Rendert Algra fan Jobbegea en earder fan de Slachtedyk ûnder Kûbaard.

zaterdag 9 januari 2010

Deade herinneringen

Yn op é Skille stie 6 jannewaris dat Djip Read Sam in gouden greep fynt. Efkes wat útlis. Djip Read binne in oantal minsken dy't foar harren sels yn de gemeenterie fan Littenseradiel sitte wylst se stimd binne troch PvdA oanhingers. Mar doe't se yn de stoel sieten, wiene se ynienen fergetten dat se oaren fertsjintwurdigen. Djipper kinne je bij mij net sakje.
Djip Raed neamden se harren doe't se in fergese poging diene de boargemaster fuort te krijen. Djip read moatte se harren skamje foar it baaske boartsjen. Se hiene harren no stil hâlde moatten, mei de sturt tusken de poaten ferdwine, in stille dea stjerre. Mar nee.
De PvdA yn dizze gemeente seach wol yn dat sij wat dwaan moasten om de skea dy't se oprûn hawwe, om sette moasten yn wat posityfs. Gearwurkje mei echte linkse partijen. Under de namme SAM.
En as dat Djip Read no ropt dat SAM in prima fuortsetting is fan harren gedachtegoed dan kin ik mar ien goeie rie jaan. Stim gjin SAM.

50 plus



Jim sille begripe kinne dat ik myn libben net weagje wol om nei de nijjierssit fan SDS te gean op dizze njoggende jannewaris. It programma wie hjir en dêr in hân skodzje, wat bier drinke hjir en dêr, tsjin dizze en gene wat seure oer it ôfrûne healjier en net op de tafels stean. Dat wie net genôch om mij efter de kompjoeter en fan de bank ôf te krijen.
En ik haw al sa'n hekel oan dizze rot winter. Dat ferhaal oer "sokke moaie plaatsjes" haw ik no al faak genôch heard. Dêr haw ik neat mei. Mar goed, ik sil de eagen goed iepen hâlde moatte at ik bûten kom want de sniepatroelje sil net foar mij út ride. Dy kieze net foar fytspaden nei Snits ta.

zaterdag 2 januari 2010

Slepe

Ik fûn it mar in raar gesicht nijjiersmoarn. Sa tsjin 9 oere (net let op bêd, dus ek net let der ôf) steane der noch grize kontainers oan de dyk bij ús yn de strjitte. Dy stiene der âldjiersmiddei en âldjiersjûn ek al. Ik seach dy kontainers stean en ik seach se tinken: Sjoch ús no ris. Wij steane klear om fersleept te wurden. Wêr sille wij bedarje? Op it balkon fan de Mafu, op it fytsehok bij de skoalle of wurde wij alline mar op it iis setten?
Slepe, it is hielendal út de tiid. Froeger, ja froeger doe tôgen wij de lannen yn om Wommels hinne en sleepten wij mei man en macht elke losse hikke nei it doarp. Splinters yn de kâlde hannen rûnen wij op. Mar wij moasten wol want yn it doarp wie alles oprêden. Net in blompot, brievebus of kninehok stie mear bûten.
En no anno 2010 steane dêr de kontainers gewoan oan de dyk. Op tsjiltsjes notabene. Makliker sleepwurk is der net. It slepen is dus echt dien!

donderdag 31 december 2009

Bijhalde

Minske sparje fan alles en hâlde fan alles bij. Pennen, soleksen, kofjesetapparaten, fytsbellen, tillefoans, leppeltsjes kinne fan dy fersammelopjekten wêze. Mei nocht fetelle de minsken de hiele skiednis fan ien kofsetapparaat en foaral hoe't se der oan komme binne. In passy kin it wêze.
Dan binne der ek minsken dy't fan alles bijhâlde. Dat binne meast dingen dy't ferskûle bliuwe yn eigen kast,la, plakboek of kompjoeter. Dat binne dingen dêr't je net mei te keap rinne. Dy fertelle je immen yn fertrouwen yn de hoop dat se net trochferteld wurde.
Ik sil dat fertrouen net beskamje, mar wit fan de gekste bijhâldere
Dizze ynlieding hie ik nedich om jim te fertellen dat it juster (tiisdei) in heuglike dei west hat. Foar mij dan. 10.000 kilometer fytst yn 2009. Earne helle tusken Kramershoeke en Kûbaard. Myn favorite fytsrûntsje om noch efkes wat kilometers te heljen en nei te tinken: Kûbaard om. Jout altyd in foldien gefoel. Wer in idee derbij en 7 kilometer. Sûnder dy rûntsjes hie ik te min ideen hân foar stikjes te skriuwen en hie ik dy 10.000 net helle.
Dy 10023 kilometer (wat dêr slút ik mei ôf) haw ik helle op:
a. Nazca Pioneer(mei boppestjoer): 6086 km - totaal op dizze fyts 31.551 km
b. Sinner Demon (mei ûnderstjoer): 1707 km - totaal op dizze fyts 14.095 km
c. Koga (bukfyts mei hurd sadel): 2070 km - totaal op dizze fyts 6.314 km
d. In oar syn fyts(mei noch hurder sadel): 159 km

Twitterje

Moai wurd. Twitterje. At ik net wist wat it wie soe ik tinke oan kletse, roddelje. Ik wit wat twitterje is. Of better sein. Ik wit hoe´t it wurket en doch der `op proef`oan mei. Sjen at it mij in mearwearde biedt. Tidens de liftwedstryd hat it mij goed foldien. Dat wol sizze it feit dat team Rispens twittere wie net ferkeard. Aktuele ynformaasje: no stean we hjir en no lizze wij dêr yn in hotel. Mei foto en film derbij.
Efkes socht bij wat twitteraars en ik moat sizze tige ynformatyf. Dat de iene te fytsen giet, de oare mei de bern nei de iisbaan yn Wommels en dat wer in oaren de krystbeam ôftuget, is tige nijsgjirrich. No kin ik dy minsken net, dus miskien seit it dan allegear wat minder.
Ik bin behâldend posityf oer myn twittertakomst.
Efkes in tweet: ik harkje nei Radio 2 top 2000 en seker net nei omrop Fryslân. Want de hiele dei harkje nei GvT is neffens mij it selde as in langsume dea. En it kastje fan de tv haw ik opburgen. Want it soe samar kinne dat ien fan myn húsgenoaten tv Fryslân der op set. En dan heare je him net allinne mar je sjogge him ek: kofjedrinke, oaljebal ite en gnize om syn eigen humor. En at hij net efter de mikrofoan sit 79 kear him der mei bemuoie en en toates foar de kamera lâns rinne.
Dit jier krekt noch net op ien:

dinsdag 22 december 2009

Sylwaar

Dat falt mij no echt fan dy Laura ôf. It sylfamke dat sa nedich de hiele wrâld oer farre wol. Dat famke dat har sin net krigen hat omdat se wat oan de jonge kant is om sa'n reis te meitsjen.
Dat se him smeard, dat kin ik noch wol begripe. Elkenien bemuoit sich mei harren. Dat hat se wol sels dien. Troch sokke snoade plannen te meitsjen. No net seure. Nee, flechtsje dat is better. Nei Sint Marten. Allinne yn it fleantúch. En dat lêste dat falt mij sa ôf. Werom net yn de boat? Moai de see oer, fuort fan elkenien en alles.
Fan mij mei se farre. Lit har lekker gean, at se dat sa graach wol. Mar besteed der asjebieft gjin oandacht oan. Wuif har de haven út en wachtsje in jierke. Komt se werom: moai en hoera. Komt se net werom: sneu mar eigen skuld. Sels it risiko opsocht dus net seure. Wat mij yn de flecht nei Sint Marten it meast opfallen is: 14 jier en dan nimme je 3500 euro op! Oan jild is der bij Laura seker gjin gemis.

zondag 20 december 2009

Protesteare

Der stie sneon in nijsgjirrich ynterfjoe yn de Ljouwerter mei 4 minsken dy't fan út in bepaald prinsipe stride foar bepaalde saken. Sij organiseare sels demonstraasjes of sij dogge dêr oan mei. It artikel wie fansels in reaksje op de flop yn Kopenhagen. Mei ôfgriis sjoch ik allegear fan dy freeslike politisi fakansje hâlden yn Kopenhagen, mei tuskentroch sa no en dan in fergaderinkje dy't like goed fia de tillefoan holden wurde koe. En in resultaat helje? Ho, mar.

Neist dy folfretten politisi sjoch ik dêr ek minsken dy't protesteare tsjin dit sirkus. Minsken mei prinsipes dy't op eigen kosten dêr hinne reizge binne, dy't op eigen kosten oernachtsje en dy't yn wurd en gebaar stride tsjin dit politike sirkus.
It soe neat foar mij wêze. Protesteare, de dyk op, ik moat der net oan tinke.
Ien kear haw ik sa gek west. It sil yn 1971 of 1972 of sa west ha, doe't ik op skoalle siet yn Ljouwert. Chris van Veen wie minister fan Underwiis. En dy hie ferkearde plannen. Ik wit net mear hoe slim dat allegear wie, mar it wie wol sa slim dat de learkrêften ús oertsjûgen dat it nedich wie om mei de bus nei Rotetrdam te gean. "Van Veen, ga heen, Van Veen ga heen", dat songen wij, nee dat raasden wij út folle boarst.
De hiele middei, jûn en de heal nacht fuort en ik haw begrepen dat it neat holpen hat. Ik wie yn alle gefallen genêzen fan demonstraasjesucht.

zaterdag 5 december 2009

God fan it waar

Beste waargod

Op dizze al wer suterige sneon kin ik myn ûntefreden gefoel net betwinge en skriuw ik jo dizze brief.
Ik wit net krekt hoe't jo te wurk geane mei it waar mar it is miskien goed dat ik jo sis dat it hjir net mear krekt sa is as earder.
Yn eardere tiden koene jo ús op ierde noch wolris ferrasse mei samar opkommende buien, in ûnferwachte bliksemskicht mei swiere tonger of in Noardwester út it súdwesten.
Mar ik kin jo sizze jo ferrasse ús net mear. Dêr hoege jo gjin aardichheid mear oan te hawwen. Fytsende,yn de tún wrottende en sportende minsken oerfalle mei ien fan jo produkten is ferline tiid.
Wij hawwe no op ierde allegear middelen dy't ús helpe it waar foarôf yn byld te krijen. Foardat je in nbui makke hawwe, is hij op buienradar fjirtjen dagen foarút al te sjen.
Sa hiene wij earst in sekere de Jong en Pelleboer en dogge wij it no wij Paulusma en it KNMI. Mar wij hawwe foaral de buienradar. Dy hâlde wij alle dagen in pear yn de gaten.
En it falt ús op dat jo no al twa wiken lang op freed wat buien nei ús stjoere dy't ús de iere sneontemoarn berikke en tefolle wetter bringe. En dat betjsut dat it fuotbaljen hieltyd ôflast wurdt. En dat kin dochs net jo bedoeling wêze.
No wit ik wol dat wetter der bij heard yn novimber en desimber mar it moat dochs te regeljen wêze dat je de buien wat better oanstjoere. Ik wit hast wol seker dat TomTOM jo wol helpe wol mei it opsetten fan in goed nafigaasjesysteem foar buien. En jou dêr dan bij oan dat se fuotbalfjilden sa folle mooglik mije. Op dizze kaart binne alle fjilden te finen. En ik sjoch dat Tomtom al wat foarwurk dien hat.
En at it dan dochs reine moat, doch it dan sa as yn it ûndersteande filmke

Mei freonlike groetnis
Aant, mei útnamme fan in hiel soad teloarsteld fuotballers.

woensdag 2 december 2009

Skoare

Ik brek mij de kop betiden. Ik sit mar te tinken. Hoe sil ik it dwaan?
It tinken giet sels ten koste fan myn prestaasjes. Ik haw al in oantal kânsen hân, mar ha se net benut. Omdat ik net wit hoe't ik jûchheie moat!!!!!.
Dêrom kop ik se neist, dêrom sjit ik net hurd, dêrom jou ik de bal wer ôf en dêrom stean ik meast dekt.

En dochs wol ik ek dit seizoen wer in kear skoare. Allinne moat ik wol wat útfine at ik skoard ha. De hannen omhecch lykas Jappie en Vlaar is te gewoan. It sjurt út is mij te kâld en levert boppedat giel op. De kornerflagge der útskuorre wurdt net op priis steld troch terreinmaster Willem.
De wigende beweging mei earmen slacht ek as in tange op in baarch, want heit wurd ik net mear en pake liket der ek noch net op.
Myn lieder yn de earms fleane, liket mij foar Eddy syn rêch net goed.
En hielendal nei Klaas de keeper drave is mij te fier. Der bliuwt oer in hânstân of de koprol. De earste haw ik noch nea mei sukses dien en bij it twadde moatte se mij oerein helpe en bin ik wiken útskeakele.
Ik kin ek in slach om de kantine drave mei myn teamgenoaten efter mij oan. Of de kantine yn en dan op de tafel stean gean. Dat lêste moat mar net want dan krij ik wer oare minsken efter mij oan.
Ik wit it dus net. De kommende wedstriden mar wat op it middenfjild hingje bliuwe en yn de winterstop noch mar ris goed neitinke. Earst mar efkes Dropkicke

dinsdag 1 december 2009

Ramses

Yn 1969 wie ik 15 jier. Ik siet yn de tredde klasse fan de Mulo yn Wommels. Ik rûn ek dy tiid altyd al mei in dopkes yn it ear. Harkje nei Radio Veronica. Ik wist alles fan de TOP 40 en de Tipparade. Der wiene wiken bij dat ik net allinne de Ingelske tiidwurden, de dútsje grammatikarychjes en de frânske rotwurden út de holle learde, mar ek de top 40. Foar 10 sint wie dat oersicht te besetten bij fan der Velde en nei ien oere studeare, oerhearden se mij yn it Noard. Nutteleaze ynformaasje mar in moaie tiid. Ut dy tiid komt de Pastorale, in hit fan Ramses en Liesbeth. In prachtich liet, noch altiten. En no is Ramses dea. 1 desimber 2009 40 jier neidat de Pastorale in hit wie. En op dizze dei socht ik wat ynformaasje oer Ramses en kaam ek op in omskriuwing fan de Pastorale út. Ik wol it jim net ûnthâlde"

De tekst van het lied beschrijft een gesprek tussen de zon (Shaffy) en de aarde (List). Shaffy is als "zon" arrogant en vurig (Kometen manen en planeten, alles draait om mij). List is de zonaanbiddende aarde, die het liefst steeds volledig door de zon beschenen wil worden ('k Wil liever branden neem me mee, wanneer je vanavond gaat slapen in zee) en het donker verfoeit (De nacht is te koud, de maan te grijs).

Ik sil it mar earlik sizze. Ik haw nea witten wêr't dat liet oer gie. Ik haw der ek net bewust nei harke. Allinne mar genoaten fan de meldij en de prachtige wikselwurking tusken Ramses en Liesbeth. 40 jier lang. En hopenlik noch 40 jier. Ik moat myn nûmers foar de top 2000 noch opjaan. Ik wit no wa't op op ien komt.

zondag 29 november 2009

In boer

"Schapen moeten minder boeren" dat wie de kop dy't ik yn in krante en op ynternet seach. Ik toch gelyk oan it fersin. "Boeren moeten minder schapen", sil it wol wêze moatte. Op myn bekinde flugge wize fan lêzen is mij dúdlik wurden dat it berjocht klopt. Wittenskiplik ûndersyk (wat is der noch net ûndersocht)hat earst útwezen dat skiep in soad boere. Ik wist it net en hoech it ek net te witten. Ik tink ek net dat it de boer wat útmakket. Omdat je mei in wittenskiplik ûnderwsyk ek wat dwaan moatte, hawwe se no betocht dat de skiep minder boere moatte. Wêrom? ik wit it net en sij witte it ek net. Sil wol mei de CO2 of oare fersmoarging te meitsjen hawwe kinne. Of gewoan omdat sa'n wittenskipper dat fynt.
Mar beste wittenskipper, ik tink dat it wol wat mei falt. At je 500 skiep yn it lân stean hawwe en der is ien dy't it gers wat opbrekt en in flinke boer lit omdat der in ferfelende tiksel tuskensiet, dat is it logysk dat de 499 oare skiep ek in boer litte. Wat jo kinne it sprekwurd dochs wol: at der ien skiep oer de daam is, dan folge der mear. Dat jildt dus ek foar it boeren litten. Foar dizze iepenbiering wie gjin wittenskiplik ûndersyk nedich. Nee, gewoan goed om je hinne sjen at je troch it Fryske lân fytse.
Dream fierder beste wittenskipper.

vrijdag 27 november 2009

Ik wol net werom sjen

Novimber is de tiid fan de jiergearkomsten. Net myn hobby om dêr hinne te gean. Ek net in hobby fan in hiel soad oaren. De opkomst is meast om te janken. Foar de bestjoeren . Sij hawwe it hiele jier harren best dien, wolle dat graach sjen en heare litte en hawwe de lêste dagen lichtelik pine yn é búk hân want it bliuwt fansels altyd spannend. Op de jiergearkomst fan de buertferiening, fan de keatsferiening, fan doarpsbelang en fan de begraffenisferiening kom ik net. Al jierren net. Ik haw neat mei al dy jieroersichten, dy't foarlêzen wurde, mei al dy begruttings dy't klopje, mei deselde fragen as ferline jier of mei oare behearsmatige dingen.
Ik meitsje altyd ien útsûndering. De jiergearkomst fan SDS.
Omdat it dêr oars giet? Nee, dat seker net.
Ek dêr wurdt seurd oer statuten, wurde alle posten fan de jierrekken útlein, wurde ferdigjende antwurden jûn, wêrbij je it gefoel krije dat in fraach net op priis steld wurdt, ek dêr wurdt foaral weromsjoen. En dat werom sjen dat jout mij argewaasje, dêr krij ik gjin enersjy fan. Dat werom sjen moat net langer as 15 minuten duorje, it ofskie nimmen like lang, mar dan moat der foarútsjoen wurde.
Wêr moatte wij hinne mei de klup. Wat foar dilemma's sit it bestjoer mei.
Hoe sjogge wij dit en hoe dogge wij dat.
Yn dat tinkproses hawwe se de leden nedich. Op sa'n jûn dan moatte je meielkoar efkes it bestjoer wêze troch te diskusearen en fantasearen oer de problemen, of leaver de útdagingen.
Dan kinne je echt sizze dat de klup fan de leden is.
Fan acht oant tsjien haw ik mij grouwelich ferfeeld.
Mar gelokkich kaam der noch in toetje dat goed yn te nimmen wie. In presintaasje oer de útdagingen dy't der lizze wat de akkomodaasje fan SDS oangiet. De keuze dy't makke wurde moat, rekkening hâldend mei fan alles en noch wat.
En klik op it filmpke om te sjen wa''t dizze presintaasje die. Gjin lûd? Dat klopt, dat moatte jim sels mar nei sokke bijienkomsten gean.


Van sds-jiergearkomst

vrijdag 20 november 2009

Boargemaster

Tongersdei wie de politike kwis yn ús gemeente. Yn de oanrin hjir nei ta mochten de ploegen harren foarstelle. De measten hiene gjin lêste fan falske beskiedenheid. De moaiste útspraak wie fan Tjerk van der Pol. Hij sjocht him sels as boargemaster fan Littenseradiel yn 2020. Dêr kinne je om spytgnyskje, der kinne je om gnize, der kinne je om laitsje en miskien komme sommigen wol net mear bij fan de wille.
Mar ik net, ik nim dit serieus. Want ik haw al ris earder immen moete dy't sei dat hij boargemaster wurde woe en it no ek noch wurden is.
It sil earne yn 1996 west ha, doe't ik mei in kollega fan doe fan in gearkomst werom kaam en wij it hiene oer it libben en de ambysje. "Ik wol boargemaster wurde", sei hij sûnder in kaam te krijen. "Al is it mar fan Skiermuontseach".
Op syn fraach wat myn ambysje wie, moast ik it antwurd skuldich bliuwe: ik sjoch wol.
No sa'n 20 jier fierder bin ik twa banen en bazen fierder en ik haw it ek no wer goed nei de sin.
Mar Fred dy sette syn paad út. Earst riedslid, doe wethâlder en no boargemaster fan Frjentserteradiel. Per 1 desimber.
En nei Fred hat no ek Tjerk syn ambysje. Efkes tinke; Liemburg fan 1952, soe mei 65 ophâlde kinne, mar is as sosjaliste solidair mei de jongeren dy't ek sa lang trochwurkje moatte en sij giet troch oan 67 jier: 2019. En op dat momint is der wer in diskusje oer weryndieling en ek no wol sij ús wer behoedzje foar it grutte gemeente syndroom. En sa nimt sij yn 2020 ôfskie fan de lytste gemeente fan Nederlân en nimt Tjerk van der Pol it stokje oer.
En ik: ik haw no ek in doel steld. Ik wol in koart ferhaal skriuwe. Dat ferhaal wol ik ynstjoere foar de Rely Jorritsmapriis. En graach ûntfang ik dan de priis út hannen fan boargemaster T. van der Pol, mar ik mei him Tjerk neame. Ik haw noch wol efkes tiid, mar Tjerk sil takemjier fêst op in list fan in politike partij stean. Syn twdde stapke nei de politike kwis.

maandag 16 november 2009

Jim litte it raar sitte

Beste Wommelsers,

It fisyplan fan Wommels 2010-2020 is krekt lyn presintearre. At jim it goed lêze, dan komme jim ta de konkluuzje dat jim as Wommelsers wol aardich tefreden binne en dat de pylken foar de takomst rjochte wurde moatte op behâld fan de dingen dy't der al binne.
Nei in oantal muzykjûnen konkludear ik dat it behâld fan goeie dingen net jildt foar muzyk en teater, sis mar kultuer.
De Troanies, in aktive groep jongeren dy't rockjûnen organiseart, sjogge se jim te min, en dêrtroch binne der te min minsken dy't de kassa passeare. En rop net : ik wist it net. It hat oeral stien en oanplakt west.
Bij Tryater litte jim it ek hielendal ôfwitte. Soms wol in heal folle seal, mar foaral mei minsken fan bûten. It is no al sa fier dat Tryater dit seizoen net in nij stik nei Wommels bringt, mar it âlde Arendz spilet Arents bringt.
En doe wie dêr koartlyn Ted Roozendal dy't Marlene Dietrich spile. Jehannes Hibma krige triennen yn de eagen fan de opkomst en skreau dêr al oer hoe teloarstellend hij dat fûn.
En dan binne dêr de Sneinslûden: Ferline jier wie it jier fan prebearjen, mar no moat it der wol stean. Twa prachtige muzikale middeis/jûnen hawwe der no west en it oantal Wommelsers dat lâns komt, is op in pear hân fol te tellen. En at der te min Wommelsers binne, dan binne der ek te min minsken.
En dan doarre sommigen fan jim ek noch te roppen dat der neat te dwaan is yn Wommels.
Der is fan alles te dwaan yn Wommels, mar je moatte de doar der wol foar út.
At je op de fisyjûnen optekenje litte dat it aksint lizze moat op it behâld wat wij hjir hawwe, dan sille wij der sels ek wat oan dwaan moatte.
Dat betsjut op 'e tiid yn eigen doarp wat keapje en nei kulturele dingen gean, lykas it korps, de toanieljûnen en al dy muzykjûnen dy't der binne.
Of fiele jim no al te âld om út te gean?

De groetnis fan in âld man mei in jong hert en jong gefoel
Aant

vrijdag 13 november 2009

In brief

Dat minsken noch brieven skriuwe ferbaasd mij. Dizze wike kaam yn it nijs dat Anton Geesink in brief skreaun hat nei Maradona. Dizze eardere goeie fuotballer en hjoeddeiske net serieus te nimmen koach fan Argentinie hie wat rare kreten dien oer de parse. Geesink begrypte dat allegear hiel goed. Wij litte Geesink mar yn de waan dat Maradona de brief iepent, mar wij witte wol better. Anton Geesink hat wol wat mei brieven.

In goeie wike

Kom krekt bij de brievebus wei. In geweldich berjocht fan de Postkoade lotterij. Ja, ik doch mei, allinne fanwege de buorlju. Ik soe it net oansjen kinne dat de hiele buert de priis hat en ik net. Ik hannelje dus krekt sa't it betocht is, dêrom dogge der ek safolle minsken mei. 8731CV is net in gelokkige postkoade oant no ta. Noch net in priis wûn. Nee, ek gjin bakje iis, te heljen bij Murk de slachter. Mar no haw ik it lok oan myn side. Want der stiet yn de brief: "u bent geselecteerd door de centrale computer om kans te maken op 1 van de 500 studioplaatsen".
Neffens it skriuwen in deiarransjemint , mei in lunch en kâns om neist Linda de Mol te eingjen yn de finale. Der sit in "Uitrijkaart Parkeergarage" bij. Wat in bofkont bin ik. Allinne spitich dat ik nea oan geloksspultsjes en shows foar tv meidoch ek al kin ik in miljoen winne. Nee, dit wurdt neat. Helaas kin ik jim de kaart net oanbiede, hij is persoanlik. Foardat ik de brief yn de griene kontainer smyt lês ik him noch ien kear troch. Datum fan it feest: 11 desimber 2008. In flaterke sille wij mar sizze.
It oare gelok helle ik dizze wike bij Albert Heijn wei. In sparlampe, oanbean troch dy selde Postkoadelotterij. Neffens it omslach normaal 25 euro, mar nijsgjirriger wie de tekst: besparret op syn meast 425 euro yn 20 jier. Dat is pas in finansjeel foardiel. Ik haw him der gelyk yndraaid, oansetten en de skeakelaar fuorthelle. Want at ik 75 bin haw ik mar moai 425 euro fetsjinne.
Noch mear gelok dizze wike: gjin meksikaanse griep, mar twa kear it reinpak oanhân, de partij wûn op training en ik hoechde mar ien kear nei de doar bij sint marten.

vrijdag 6 november 2009

Rampen kome...kent skele ju

Doe't ik yn it ferline mei de bus nei Ljouwert reizge, riden wij bij de Boksumerdaam lâns. En dêr stie in elektrisiteitshokje mei dêrop de tekst: Rampen komen.....kent skele ju. 6 novimber gyngen der wer hiel wat sirens ôf. En tocht gelyk oan de krekt neamde tekst en skriuw it folgende stikje foar stjoerder.nl

Wat in ramp
Wommels, Freed 06 Novimber 2009, 16:32 oere
Ynstjoerde kollum troch Aant Hofstra

Dat is efkes skrikken freedtemoarn. De sirenes geane ôf. Yn hiel Fryslân. En it is net de earste fan de moanne ek net freed de tretjende. En foardat ien him ek mar ôffreget wat der is, geane alle remmen los.

Alle helptsjinsten wurden rjochting Dronryp delegeard. Ambu’s dy’t ûnderweis binne mei oare pasjinten wurde leechhelle, brânwachten dy’t dwaande binne mei oare brannen meie de boel de boel litte en bonnen útskriuwende plysjes meie echt oan de bak. De ANWB melt in file mei in heech blau swaailjocht gehalte rjochting Dronryp.

Boargemasters fan alle gemeenten wurde op harren lintsjeknipdei nei it gemeentehûs dirigeard om neffens it protokol “grutte rampen” lieding te jaan oan elkenien dy’t mar harkje wol. Sporthallen wurde ûntromme en elkenien moat binnen bliuwe en harkje nei de radio mei it needpakket bij de hân.

Omrop Fryslân, de kranten, stjoerder.nl en alles wat filmje en skriuwe kin fljocht nei Dronryp. Foar sa fier se it rampgebiet noch berikke kinne. Bij de Omrop setten se gelyk in oantal minsken efter de mikrofoan dy’t it Nederlâns wat machtich wiene. En ferslachjouwers Hayo B en Gerrit H wurde yn oarlochpakken hesen om ferslach te dwaan op de lokaasje mei gefaar foar eigen libben.

Balkenende wurdt belle, Obama krijt in sms-ke en de loftmacht stjoert 4 F-16 fleantugen de loft yn. Want it is ûnderwilens dúdlik. Der is in slang kapot gien en der is wat saltpetersoer lekt yn en bij de sûvelfabryk. Ferfelend at je it ynademje dus mûle en noas ticht, soe it adfys wêze kinne.

Op it selde stuit wurdt ek noch in waarsintrum ynrjochte mei Piet Paulusma oan it haad dy’t assisteard wurdt troch wyndeskundigen, wolkdeskundigen en atmosfeardeskundigen. Hiene wij hjoed te meitsjen, mei in súdweste-, in flap- of en hurde wyn. Waarkompjoeterdeskundigen wurde ynhierd om it paad fan de gifwolk te folgen.

En yn de studio fan Omrop Fryslân is it in kommen en gean fan oare deskundigen: in rampedeskundige, in sâltpetersoer deskundige, in gifwolkdeskundige en in slangdeskundige.

Psychiaters, psychologen, haptonomen en gebedsgenêzers stiene klear om help te bieden.

Nei in goed oere wurdt it sein master jûn. Omrop Fryslân besiket it noch in oere te rekken mar de helpferliners taaie ôf. Ambu’s sykje de earder út de auto smiten ferwûnen wer op, brânwachten geane wer nei in heabroeike en de boargemasters slaan harren sels op de boarst want dizze ramp hawwe se mar moai tsjingas bean.

En Cambuur siket noch kontakt mei de KNVB en mei Excelsior. Kin it jûn allegear wol trochgean? Is de feilichheid fan ús spilers en ús hûnstrouwe publyk fol garandearre. “Ja”, seit de KNVB. “Geen probleem”, sizze se bij Excelsior, “zo iets gebeurd hier dagelijks op de Maasvlakte, daar worden wij niet anders van.”

En jûn en moarn dan komme de fragen. Earst komme der allegear suggestive fragen fan de Omrop: wie dit net wat oerdreaun, werom net dit, werom net dat.

En dan komme der fragen fan ien fan de fraksjes yn de Steaten: wêr wie de kommisaris? En de fragen fan Atsma of de Rouwe yn de Twadde keamer sille fêst ek wol wer hout snije.

En ik? Ik bliuw ek mei in fraach sitten. Hoe is it dochs mooglik dat troch ien ferkearde druk op de knop der sa’n grut sirkus optúgd wurdt ?

Aant


Reklame

Lit mij no mar ris earlik wêze. De bledsiden fan adfertinsjes fan minsken dy't ferstoarn binne slaan ik nea oer. Ik ha sa wie sa wol wat mei nammen en boppedat je moatte dochs ek wat bij bliuwe. Nijsgjirrich yn adfertinsjes fyn ik ferwizings nei lieten. En dan net de psalmen of gesangen mar de moderne lieten. Lieten dy't wat sizze oer de persoan, oer de ferhâlding dy't men mei elkoar hie en soms oer it werom. Meast knip ik dy út en ik sjoch se sa no en dan troch. Blof, Tom Waits, Bruce Springsteen, Bob Marley, Van Morrison en Gerrit Breteler. Se hawwe allegear wat besongen wat immen rekket. Moai is dat.

Minder moai binne de reklame útingen yn deagean adfertinsjes. Dêr stoar ik mij allemachtich oan. Efkes reklame meitsje oer de dea hinne.
Sa as dizze. It mankeart der noch krekt oan dat men in hiele moaie kolleksje begraffenisklean hat. Spesjaal foar dizze gelegenheid.

vrijdag 30 oktober 2009

Geitewollensokken

(Sis mar Durk) Skeringa is de man fan de geitenwollen sokken. No't it wat minder mei de man giet, wurdt dat stik fan saken der hieltyd bijhelle as in negatyf punt. Of omdat it sa apart is. It is dochs te mâl foar wurden dat in sok in ûnderwerp fan petear is. Dat selde jildt foar klean. Ik sis altiten it giet om de minsk en net om hoe't er der bij rint.
Mar werom nei de sokken. Neffens in algemiene omskriuwing yn de enseklopedy beskermt in sok tsjin kjeld en it foarkomt it de wriuwing tusken foet en skoech.
(Sis mar Durk) Skeringa dy woe fansels net yn de kjeld sitte en dêrom hie hij altyd lekkere waarme geitenwollensokken oan en dêrneist wurke hij mei hiele skerpe woekerpolissen dy't der foar soargen dat hij de kommende 280 jiernet yn de kjeld hoechde te sitten. Dat oaren dêrtroch wol yn de kjeld komme te stean, is eigen skuld: hiene se mar geiten wollensokken keapje moatte ynstee fan woekerpolissen.
Geitewollensokken hat net allinne in letterlike betsjutting. Figuerlik hat it folle mear betsjutting. De geitenwollensokken kultuer komt út de jierren 70 en it wie de tiid fan de flowerpower fan 'vrijheid, ongehoorzaamheid, vrolijkheid en hoop'. In moaie tiid, soe ik sa sizze.
Ik kin mij dêr hielendal yn fine. Ja, slimmer noch ik fyn mij sels in produkt fan de geitenwollesokkentiid.
Ik haw sels trije ferskillende soarte sokken ta myn beskikking.
1. De enkelsokken foar de simmer en ja seker ek yn de sandalen.

2. De SDS fuotbalsokken út de jierren 70, dy't neffens elkenien foar gjin meter stean mar symboal steane foar it âlde SDS. Ype Burggraaff en ik sille, sa lang wij fuotbalje, dy sokken oanhawwe want wij kinne de sokken der noch goed ynsette mei sokke sokken oan.

3. De legersokken: at dy fan geitenwol makke binne betwifelje ik mar dat is it ienige fan myn legerútrêsting (lichting 75-1)wat mij nea tsjin stien hat. Ik draach se mij genoegen en American Base hat se altiten yn foarrie, yn de selde kleur en maat.

En (sis mar Durk ) Skeringa dy hat wierskynlik safolle ôfdroegen mar noch net fersliten geitenwollensokken lizzen, dat syn hiele kapitaal (sa'n 46 miljoen euri's, (bron Pieter L)) der maklik yn past. En (sis mar Durk) Skeringa is wol hiel raar fan syn sokkel fallen.
Mar efkes rocke op sokken soe ik sa sizze.

zondag 25 oktober 2009

God of de duvel

"Ik ben God niet" sei Louis van Gaal dizze wike neidat syn Dútske ploech ferlern hie. In goeie wike nei it presintearen fan syn boek "de Totale Mens" wie der mar ien dy't efkes tocht dat er God wie. Dat wie Louis sels. Moai dat der nei in wike ta ynsjoch kommen is dat God wierskynlik de totale minsk makke hat en dat hij allinne mar in boek skreaun hat wêryn hij in totale minsk betocht hat nei syn syn idee. En dat ynsjoch fan Louis van Gaal kaam nei in nederlaach en net yn ferbân mei de thomasfiering. Want hjoed wie dat it tema yn in soad tsjerken. Wat ik der fen begryp is dat je op dy dei je twifel wat mear sjen litte meie as oars. "Thomasvieringen zijn er voor twijfelaars met verlangen en voor gelovigen met vragen". Ik wit net at ik wol ta ien fan dy groepen hear, mar it is wol in nijsgjirrich punt.
Op dizze dei fan de Thomasfiering gong ik net nei tsjerke mar nei Sult. It stik Heksershol waard opfierd op in heasouder fan in pleats bij Molkwar.
De prachtige (technyske) fynsten fan Piter Stellingwerf, de aparte lokaasje en it moaie Frysk makke dit stik ta in bysûndere erfaring.
Ek no wer. It wie in tryst ferhaal, wêr't net God de haadrol spile mar de duvel.
It stik wie in frije fertaling fan in ferhaal fan de bruorren Halbersma en stiet yn Rimen en Teltsjes.
En at van Gaal hjir bij west hie, dan hie der fêst fan sein, dat hij it oerfrysk allegear poerbêst ferstean koe en dat hij seker foar de duvel net bang is. Dit froutsje ek net.

vrijdag 16 oktober 2009

Riejouwers

Ik haw it net sa stean op riejouwers. En foaral net at it minsken binne dy't in flinke steat fan tsjinst hawwe bij de selde organisaasje. Nim no dy direkteur fan it Friesland College. Goed syn bêst dien, earst ek wol wat delsetten mar yn it lêst net mear goed foar de ûntwikkeling fan de skoalle. Sokke minsken geane net sels fuort, se krije ek gjin ûntslach mar wurde riejouwer. Fansels krije se in sek jild mei.
Foppe de Haan wie ek riejouwer bij sc Hearrenfean. Sa'n twa en heale dei yn de wike. In bytsje bemuoie mei dit en dat. De skoalmaster wat úthingje en tige frijbliuwend allegear. Riejouwer fan Emmen (stiet ûnderoan) en riejouwer bij it Fean (stiet hast ûnderoan)
Dat Foppe graach op it Wk yn Afrika wêze wol, begryp ik wol. De kâns dat se him freegje as analist wie net sa grut want hieltyd mear minsken fine him net mear echt te leauwen. Dus hoe soargje je dan dat je der wol bij binne en dat je foar en tidens it WK wer yn de belangstelling steane en de alleswitter wer úthingje kinne?
Je wurde trainer yn Sud Afrika. 8 moannen lang. De frou seach it wol sitten. De bern ek wol. Want je regeleje der fansels moai wat tikkets bij sadat de famylje it WK ek meimeitsje kin. Ja Foppe dy is der in master yn om it ek allegear te ferdigenjen. Sa'n kâns, altyd in kear nei it bûtenlân wollen.
En sc Hearrenfean dan? Dy hawwe bekind makke dat de fakatuere net wer ynfold wurdt! Soks seit genôch.

zondag 11 oktober 2009

Tiid

Wol ynspiraasje mar te min tiid, is de reden dat der net folle aksje op dizze blog is. Mar wylst ik dit skriuw moat ik mij sels gelyk mar wer tsjinsprekke. Gjin tiid hawwe is flauwekul. Gjin tiid der foar meitsje wolle omdat oare dingen wichtiger binne, is it neffens mij. (momintsje: efkes de radio sêfter sette,want fan rap rekket myn kop oerstjoer).
At je it iene dogge kinne je it oare net dwaan. At je op fuotbal sitte, dan is de bedoeling dêrfan dat je sneons of sneins fuotbalje wolle. En tsjintwurdich liket it der op dat foar sommigen dat allegear hiel frijbliuwend is. Want der binne ek oare dingen dy't sa nedich op sneon moatte. Dat je as teamsporter oare dupeare dat wurdt faak net realiseard. Je eigen ploechgenoaten mar ek tsjinstanners. Hearemetyd, want binne der dit seizoen al in soad fuotbalwedstriden ôflast om dat der te min spilers binne.
Team sport is mear as tiid hawwe, it is foaral tiid der foar nimme wolle.
Dus dat der hjir efkes neat bij kaam te stean, hie neat mei tiid te meitsjen. it hie mij sleauwichheid te meitsjen en oare prioriteiten. Kubaard om, Hinnaard om, Spannum om, Tsjom om, allegear rûntsjes dy't mij it meast ynspireare om wer wat te betinken.
Oh ja, juster hie ik samar wer tiid oer: it fuotbaljen tsjin Wardy gie net troch. Krekt, te min spilers. En dat hie oars gau 4 oeren koste. Dy koe ik dus moai brûke om Hinnaard om te gean en dit ferhaaltsje te betinken. En ik beloaf betterskip!!

vrijdag 4 september 2009

Minne Piet,


Nei de safolste misser wurdt it dan dochs tiid datst op kursus giest. In kursus om foar te sizzen at ik ek reinen giet. Nee, do hoechst neat te witten fan depresjes bij de Baliaren, fan tongerbuien mei bliksemsketen, fan wynpûsten mei útsjitters, fan barbekjoewaar en hegedrukgebieten.
Nee Piet, asto ús waarman bliuwe wolst, of leaver sein de waarman fan it iepenloftspul fan Jorwert dan wurdt it tiid datst in kear op de buienradar sjochst. Te finen op www.buienradar.nl. En dan is it net dreech om te sjen at it wiet of droech wurdt. Dat griene is it lân, it donker blaue is it wetter, it seewetter wol te ferstean want dat ljocht blaue mei soms wat donkere plakken deryn en soms sels read dat is ek wetter. Reinwetter wol te ferstean. En at wij hiel Fryslân net mear sjogge dat betsjut dat dat it reint. Dus at sij út Jorwert belje, hoe't it mei it waar komt dan earst efkes op buienradar sjen en ast sa'n grut reingebiet omkommen sjochst dan seist gewoan tsjin de foarsitter: ik haw op de buienradar sjoen en it kin net. Dêrmei foarkomst dat net in pear hûndert minsken fergees nei Jorwert komme, en op it momint dat it ôflast wurdt sizze: "ik hie fannemiddei op buienrader al sjoen dat it net droech bliuwe soe"
Minne Piet, ik bin de beroerdste ek wer net. It is no hast 22 oere op de selde jûn en it eazet hjir yn Wommels. Do siest der oeren neist. Haw foar dochs dij in prachtich klipke útsocht fan Norah Jones. In klipke dat ek giet oer in depresje en mei in tapaslike titel: Rain.

vrijdag 14 augustus 2009

Neat bij neat

Hearlik is dat, moarns in krantsje lêze. In heal oerke tiid der foarút lûke. Mar it is minder hearlik at dy krante De Telegraaf hyt. Raar ek dat ik dy Telegraaf dan komme lit. Fanôf myn jeugd haw ik wat tsjin dy krante. Bij útsûndering sil ik dêr ien fan keapje. En no samar 6 wiken yn de bus. Hie wat "wensbonnen" en de earsten dêrfan hie ik omsetten yn in tydlik abonnemint op in krante. It AD mei syn moaie sportbijlage is dan myn favoryt. Mar bij de lêste ynskriuwing die bliken dat it AD net mear meidie. Dan mar Trouw. Dy die ek net mear mei. Dus kieze út NRC Next of de Telegraaf. Ferkearde kar dien. Freselik nijs. Oerdreaune koppen. Shownijs op papier. Sensaasjenijs. It byld dat ik altiten al hie fan dizze krante wurdt alle moarntiden wer befestige. In 20 minuten út! En dan haw ik it rêstich oan dien. In moarnskrante jout mij gewoanwei enersjy, mar dizze net. Dy set mij oan ta it skriuwen fan dit stikje. Net in geweldich stikjje, mar dat komt dus troch dy Amsterdamse krante. Echt it is hielendal neat.

zondag 26 juli 2009

Let

"It kin woansdei wolris let wurde", sei ik hjoed tsjin Jellie. "Woansdei?
Let?" Hoe sa letter as oars? It is dochs altiten al let?" "Ja maar, it kin no wolris hiel let wurde; want neist it feit dat de keatsers altyd de want nei elke útslachbal op nij fêstmeitsje moatte, ek al ha se de bal net iens slein, en neist it feit dat se nei elke opslachbal wat drinke moatte, komt der no de sinnebriltaktyk bij. En dy is net snelheidbefoarderjend, kin ik dij sizze". De sinne briltaktyk waard sneintemiddei út de doeken dien troch it partoer fan Renze Pieter Hiemstra. Se reitsje dit jier net in bal, winne hast gjin prizen, hiene sûnder sponserkontrakt ek allang net mear meielkoar keatst, mar dat partoer siket no syn heil yn de sinne bril. Neffens Hiemstra hat de bril sa'n 10 ferskillende setsjes brilleglêzen.
Foar allegear ferskillende omstandichheden. Sa is der in bril foar de man op de boppe at dy yn de sinne stiet te sjen en de tribune sit fol mei minsken yn ljochte klean (bril b1). Mar at it perk ek yn de sinne leit dan moat bril b2 op en at de sinne yn in hoeke fan minder as 67 % stiet en Geert van Tuinen is efkes stil dan kinne je better bril b3 opsette. Dy bril sil dus net folle brûkt wurde. Sa is der in bril foar at de sinne skynt en it reint (de reinbôge bril) en bril 6 kinne je it beste opsette at de minsken de triennen net sjen meie nei it ûnferwachte ferlies. Sa sil it woansdei wat wurde mei de taktyske koach op de boppe en de brilkoach (Hans Oars wa anders) oan de siidline. Mei trije nijmoarderige brillen mei elk 10 ferskillende glêzen en in spegel om dochs efkes te sjen at it wol stiet. It is no de bril wêr't se it yn sykje mar der komt in tiid dat bij elke slach
sjoen wurdt at se de goeie bûsdoek wol yn de bûse ha.

vrijdag 26 juni 2009

Miggen en in vuvuzela

Yn Gaasterlân hawwe se lêst fan miggen. Lêst dat betjut yn dit gefal dat se om je hinne fleane,in freeslik sûzend gelûd meitsje at se mei harren allen binne en dat se soms stekke. Migge spul foardat se stekke, eardopkes en miggespul neidat se stutsen hawwe, binne dan nedich. In gewoane miggeklapper helpt dan net. Fragen fan de FNP yn de rie en in stikken yn de krante binne it gefolch.
Bij it fuotbal yn Súd Afrika ha se lêst fan vuvuselas. Dat binne toeters dy't at der in hiel soad tagelyk oansteane, se it gelûd fan in grutte swerf miggen ha. It sûzet je oan alle kanten en der komt gjin ein oan. It ferfelende is: hjir is neat oan te dwaan. Ja miskien in miggeklapper, mar de fraach is at de ûntfanger fan de klap net in klap werom jout.
At dizze toeters yn Nederlân bij it fuotbale tastien wurde, is it aansens gau dien mei de taskôgers. Je wurde der echt gek fan. Tidens Brazilie Sud Afrika steurde it mij sa dat ik nauweliks genietsje koe fan it oars wol leuke kommentaar fan Frank Snoeks. It publyk heare je net mear (útsein at Booth oan de bal wie).
Dus ynnimme al dy toeters, ferbiede fanôf tiisdei. En moandei dan? Dan op nei Gaasterlân, en ien dei toeterje mei syn allen. Neffens mij wurde dy miggen hartstikke gek fan dat lûd en seker fan it feit dat oaren harren lûd noch better, lûder en irritanter dwaan kinne. En sij sille flechtsje nei de Noardeastpolder en de Iselmar. Of se falle fan ellende allegear dea del. At dat sa is, dan wol ik fan it simmer ek in toeter. Sa no en dan efkes blaze....

donderdag 25 juni 2009

Profesjonaliseare

Profesjonaliseare, in lestich wurd om te typen en it is sels de fraach at it der no goed stiet. Yn dit gefal kin mij dat net folle skele. De rafaasje dy't dit wurd oanbringt yn de sport wurdt hieltyd grutter. Sjoch nei it keatsen. Neist de nap hat de profesjonalisearing der foar soarge dat it keatsen as attraksje hurd efterútgien is. Want hat dy profesjonalisering no safolle oplevere: sponsering (in gemeente it Bildt dy't sels al meibetellet oan in partoer, it moat net gekker wurde), bettere trainingsfasiliteiten, sponserauto's, websiden, je kinne it sa raar net betinke.
Mar better..... Nee!!! It is no al sa fier dat partijen net mear oanjûn wurde mei it oantal boppeslaggen (sa goed wie de partij) mar mei in oantal bûtenslaggen(sa min is de partij).
No miene de ljeppers ek dat sij in berop dwaan moatte op dat rare wurd dat ik no net wer typ. Sij wolle dit, sij wolle dat. Mar sûnt se dat roppe, is it nivo fan de topklassers flink sakke. Bin der dit jier al twa kear west en je kinne tsjintwurdich mar better net te ticht bij it wetter sitte, want je wurde dweiltrochwiet fan al dy tewetterlittingen.
Ophâlde mei dat geseur oer sponsers, gewoan better ljeppe en graach fierder springe as de pols lang is.

zondag 21 juni 2009

Helden van de rock

It wykein fan de Wommelser feesten sit der wer op. Ik haw net folle mei sokke feesten. Nei dy freeslike toetermuzyk freedtejûn, dy't je gelokkich bûten de tinte net echt goed heare koene, wie ik bliid dat ik foar sneontejûn in kaart besteld hie foar de Heroes of Rock. Ik wie wat ôfgien of de ynspirearende namme, wat ôfgien op it moaie affysje en de loofjende teksten foarôf. It soe adembenimmend wurde, mei stevich sjongwurk en it nedige gitaargeweld. In gok want it wie it earste optreden die efterôf bliken.
Teater Romein wie net hielendal fol en dat wie spitich, want de groep sette in geweldige rocksjo del , mei fantastische muzyk.
Net ien momint fan de twa oeren dat it ferfeelde, de iene rock hit nei de oare waard de seal yn batst. Allegear nûmers fan bekinde artisten: Van Halen, Guns en Roses, ACDC, Whitesnake, Deep Purple, Alice Cooper, Bon Jovi en Iron Maiden.
In stel goeie muzikanten dy't harren foar dizze gelegenheid Heroes of Rock neame en dy't nei it eardere Pink Floyd Projekt sjen litte dat je mei in tema iets moais delsette kinne. In tip foar de sealhâlders, dy't wat oars wolle as Top 40.
Yn augustus op it Dicky Woodstockfestifal yn Stienwyk en yn Aldeboarn.