It hat Beatrix goed talike om in lid fan de famylje Hofstra in lintsje te jaan. Broer Hessel krige it fersiersel omhongen. Wij wiene útnoege en seagen it oan. Der wiene noch 4 minsken dy't ek foar doarp en feriening in soad goed dien ha. Hessel hat him fertsjinstlik makke foar ferienings yn Wommels. At der dan dochs lintsjes útrikt wurde dan soe hij dêr seker foar yn oanmerking komme.
Dat hat de keninjinne goed sjoen.
Der binne minsken dy fertsjinje it (neffens de rigels) en dy stelle dat ek op priis.
Myn broer is grutsk. Ek ferbaasd dat safolle minsken it fan te foaren wisten en hij net.
Syn frou Nannie soe ek in lintsje ha moatte. Allinne al om dy freeslike lêste wiken.
Minsken útnoegje, fan alles regelje en Hessel mei it net witte.
Neat foar har.
Hoe krij ik him yn kreaze klean nei it gemeentehûs sûnder dat er wat yn de gaten hat, dat koste har in soad harsensskrabjen.
Ik leau dat se op de dei derfoar al syn broeken yn de waskmasjine smiten hat, op ien nei. In kreaze broek. It is allegear goed slagge. Wij ha der ien op nommen.
It is moai sa.
Ien Hofstra mei in lintsje is moai genôch. Dêr is de hiele famylje tefreden mei.
Aaipop hie tongersdeitejûn de ôfsluter fan it 25 jierrich jubileum. Bij de nijsgjirrige útstalling yn Tresoar wie in optreden fan Gerrit Breteler en Clara Rullman.
Ik hie Gerrit al in jier as twa net heard en ik moat sizze hij is net feroare. Hij hat syn fêste oandachtspunten (betiden eamelpunten) en dy rûn hij ek no wer troch en it kaam mij bekend foar allegear.
Syn avontoeren yn Skotlân, syn Twentse ôfkomst, syn libben op it fertuteaze plattelân, syn striid tsjin de oerheden en it rekwium.
Gelokkich kin Gerrit moai sjonge en Clara goed spylje (en sjonge) en dat makke de jûn boeiend genôch. De gastfrijheid fan Tresoar en Aaipop op dizze jûn wie wol hiel grut.
Dêr rin ik dan op in sneintemoarn yn april 2012 op in tsjerkhôf yn Paris. Ferdwaald tusken al dy grutte grêven fan rike Frânske famyljes. In boekje yn de hân mei dêrop wat ferneamde deaden. Ik ferbaas mij oer de meast ferfallen grêven mei hjir en dêr in nij grêf fan in rike Sjinees. Ik kom in plysje auto tsjin en ek wat touristen. Te herkennen oan de fototastellen.
Ik gean op syk nei seksje 6. It moat earne op in ferlitten plakje wêze. In tuskenpaad.
Yn seksje 6 is it net ferlitten. Drok sykjende minsken krekt as mij.
Drangstekken kom ik earst tsjin. Bij ien grêf op dit grutte tsjerkhôf steane de drangstekken. It grêf fan sjonger Jim Morrison. Deagien doe't hij 27 wie. Sjonger fan the Doors.
Ien fan de grêven wêr't in soad blommen bij del set wurde. Ik hear Frysk om mei hinne praten. Net allinne fan myn famyljeleden mar fan mear. Ik hear Ingelsen, ik hear Dútsers en ik sjoch sels Japanners. Bij gjin inkel grêf is it sa drok.
It grêf, fuorttreaun tusken de grutten
en ik sjoch de beam...
dy't folplakt is mei kaugom...mei teksten, mei figuren....
Ien kear yn de wike draai ik in pleinwacht bij ús op skoalle. Eagen en hearen iepen en hope dat de bern it wurd "boartsje" op in goeie wize yn de praktyk bringe. Oer it generaal falt it best ta en gelokkich is der dan ek wat tiid om wat te praten mei dy en dy.
De bern komme meast sels wol mei harren fragen. De earste wiken wie dat foaral: "binne jo ek master, hoe hjit master en wêr wurket master".
De twadde wike kamen der wer oare fragen: "Is master Sinterklaas, de krystman of Perkamentus". De earste figuren twa hie ik wol earder heard mar Perkamentus kaam mij net bekend foar. Ik wit noal dat it in figuer út Harry Potter is en dat it net in ferkearden is.
De tredde wike waarden de fragen fan in noch heger nivo: "Wat fynt master in enge film" Dêrop moast ik it antwurd skuldich bliuwe. "Ik sjoch hast nea films", joech ik oan. It like mij goed om in tsjinfraach te stellen oer boeklêzen.
Wij holden fan ferskillende dingen die bliken. Uteinlik kamen wij út bij de Donald Duck. Hij lêsde it blêd no altiten en ik dat ek doe't ik sa âld as him wie. Wij wikselden ús favorite Donald Duck stripheld út en doe gie de bel. Hjoed seach ik de Donald Duck yn de winkel lizzen. Meinimme tocht ik, âlde herinnerings ophelle, werom gean yn de tiid en oare wike mei him der prate.
Ik trof it net min. Want it wie de Fryske Donald Duck. Dat moat wol goed wêze. Ik hoop dat ik him nije wike wer tref en noch wit wa't it wie. Hij krijt fan mij de Fryske Donald Duck en hoop fan herte dat er dy ek mei like folle wille lêst as de oaren. Ik haw dat seker dien.
Foar dizze edysje fan Aaipop wie der al wer in lytse diskusje oer wat Aaipop no krekt is. It wurdt karnafal en doarpsfeest wurdt dan oan de iene kant neamd wylst it poadium foar de Fryske muzyk mij oan de oare kant wat better yn de earen klinkt.
Dat de bekinde muzyk resinsint fan de LC net sa folle op hat mei Aaipop sa't dat no fierd wurdt is wol dúdlik. Hij lit al jierren gjin kâns slûpe om de klam op de feestútspattingen te lizzen en dan net as posityf elemint. Dat fynt hij. Dat mei, like goed dat ik wat oars fine mei.
Spitich dat dy skriuwer fan it stikje yn LC yn foto's en kolommen de "heale" lêzers op in ferkeard spoar set. Anneke Douma en notabene Country Wytske krije de oandacht dy't se net fertsjinje.
Ik haw yn alle gefallen grutte muoite hân om dat lêste optreden ek noch mei te meitsjen nei safolle goeds. Dat lêste healoerke wie karnafal/doarpsfeest mar de oare 7,5 oere wie dat net it gefal. Oke, Hûnekop wie ek in oere doarpsfeest foar de leafhawwer en dat haw ik ek foarbij gean litten.
Wat haw ik as leafhawwer fan stevige muzyk genoaten fan Rekker, fan Vodkovs Grodzemods, fan Helder, fan Sebeare (ja,ja), fan Stiet as Quo, fan Bombarje en foaral fan Frisellica. Spitich dat ik net mear tiid hie en dêrtroch NNB misse moast.
En tusken al dat geweld socht ik efkes rêst bij in moai optreden fan Janna Eijer, dy't foaral útblonk yn har "striidlieten". Moai wie dêr bij ek, dat âld en jong safolle goeie oandacht hie foar dat optreden.
Doede Bleeker paste him oan oan it publyk haw ik heard. Dêr wie ik al bang foar. Ik bin in fen fan syn CD "Omarmd op Texel" en de gefoelige snaar hie hij thúslitten. Ik koe de switsokken, Loes har poes en de Dútsers bûten rûke.
De organisaasje fertsjinnet in grut kompliment foar it iepen fjild en hoe't se dêr yn alle hasten noch op ynspilen: in fergrutte partytinte en wat reinponsjo's. Se wiene net oan mij bestege. Dweiltrochwiet wiene wij nei dy bûtenkonserten mar it wie it mear as wurdich. Frisellica wat in band!
It echte festival gefoel wie der hielendal. Om it fan it begjin oan de ein mei te meitsjen (it iten hast net, it drinken krekt wol oan tiid) moast ik wachtsje op it Fryske folkliet. Dêrom moast ik de ellinde fan Anneke en Wytske ek trochstean.
Alles goed en oké moandei? Hast!
Der kinne om mij wol wat minder optredens wêze. Ik moat no tefolle misse en dat stiet mij net oan.
Fierders haw ik al fan meardere heard dat der te min gelegenheid is om efkes te sitten. Alinne de Aaiseal jout dy gelegenheid, mar at dat jierren begjinne te tellen is 6 of 7 oeren stean wol hiel lang.
Mar wat mij foaral ek opfoel wie dat it lûd yn de Hark-en Huverseal net sa goed wie as op de oare plakken. En dat fûn ik sneu foar Bauke van der Woude en kombo, foar Jaap Louwes en band en myn broer fûn dat sneu foar Ernst Langhout en band.
Ik sjoch al wer út nei in iets lytser Aaipop mei stevige rock yn de bûtenlucht yn 2013.
Ernst Langhout en Johan Keus komme moandei ek op Aaipop. Dy mei ik graach heare. Dy sil ik seker net misse.
Altyd moaie teksten fan Ernst en fantastyk gitaarwurk fan Johan. De beide Dylan yn it Frysk cd's kin ik net faak genôch heare. It is de muoite wurdich om dit nûmer hielendal te hearen En foaral ek te sjen troch in prachtich tekenfilmke.
At ik op nternet stean sjoch dat Barney McKenna dea is, dan begjint bij mij net gelyk it ljocht fan herkenning te brânen. Barney McKenn? Wêr kin ik dy fan? It wurdt oars at myn swaeger en grutte Dublinerfan twittert dat Barney McKenna dea is. Hij wie de lêste Dubliner. De oaren dy't the Dubliners mei oprjochten ha binne al earder ferstoarn.
Hij wie tink ik de man dy't de lêste jierren op it poadium wat efterôf siet, meidie sûnder te bewegen. Dat byld haw ik noch fan al wer in jier as wat lyn yn it FEC, doe't se dêr as in soarte mei etalaazjepoppen optreden. Myn lêste kear Dubliners haw ik doe sein.
Mei de dea fan Barney McKenna bestean foar mij the Dubliners net mear. It is no oer, út en dien. The Dubliners dea, mar harren muzyk libbet troch. Bij mij troch de elpees. Ik tink de earste elpees dy't ik kocht yn de jierren 70. De muzyk libbet troch mei help fan myn Cd's en DVD's, dy't ik yn de rin fan de jierren ek oanskaft ha. Dit wykein mar wat Dubliner muzyk draaie as ôfskie.
Op 30 juli 1977 wie ik bij it ienmalich optreden fan the Dubliners op 'e Jouwer. Dat de parse net posityf wie, kin ik mij no noch net foarstelle. It wie in lust dêr te wêzen.
In jier letter wûnen Tamminga, Eringa en van Dijk it sealkeatsen (en ik wie tredde sa te sjen), kaam doarpsbelang Hichtum bijelkoar (en waard ik skriuwer), skynde ik doe ek fan Wolga muzyk te hâlden en treden the Dubliners wer op yn Fryslân. Yn de Thialf Yshal koenen wij foar 17.50 gûne der bij wêze.
It wie in moaie tiid doe't bij Ljouwert de busbanen ynfierd waarde. Dat wie yn de tiid dat ik regelmjittich mei de bus nei de haadstêd reizge op de fyts of mei de bus.
It joech as busreizger in goed gefoel. Net yn de rige auto's bij Marsum stean mar trochride oan de stopljochten ta.
In goeie saak tocht ik doe, want it soe samar kinne dat dêrtroch mear minsken mei de bus reizgje soene, ynstee fan allinne yn de auto.. Dat wie in misfetting. Busbanen waarden yn de rin fan de tiden langer omdat ik de files langer waarden.
De lêste 12 jier fyts ik alle dagen nei Snits. Mei de bus reizgje is der net mear bij.
It frjemde is dat ik yn de buert fan de stopljochten yn Snits in hekel krij oan de bussen. Bij it spoar en bij Bogerman alteast.
It kin net oars wêze dat dy sjoffeurs in kasje yn de bus hawwe en dêr op drukke at hij hûnderten meters fan it stopljocht ôf. It kin net oars dan dat de ljochtynstallaazje in sinjaaltsje opfangt oan dat reade of dat griene ljocht te beynfloedzjen. Grien reageart "ik moat dus op grien bliuwe want der komt in bus oan" en read reageart "as de soademiter nei oranje en grien"
Hiel ferfelend at je krekt in skoft wachte ha, je der wis fan binne dat je oan de beurt binne en at der dan sa'n "ferfelende Stoffel" oankomt dy foarrang hat.
It is nijsgjirrich om sa no en dan efkes nei de statistiken te sjen fan in webside. Doe't ik al hiel lang lyn begong mei de webstek "sibedeseefûgel" wie it noch lestich om in goeie teller te pleatsen. Doe't dat slagge wie it motifearjend om troch te gean. omdat ik wat sicht krige op oprinnende besikersoantallen.
Sibe is der net mear.
Aansens 10 jier lyn hawwe Willem Wijnia en ik http://www.vv-sds.nl/ op de fuotbalkaart setten en der foar soarge dat de webside in wichtich plak yn nimme koe binnen de klup.
Yn 2002 begongen wij mei in 30 oant 50 besikers op in dei en seagen de jierren dênei oprinnende besikerssifers mei wille oan.
Bij it mei opsetten fan http://www.wommels.nl/ wie it al net oars: de besikerssifers waarden sels al "analyseard" om te sjen hokker kant it út moast, sadat ek dy side in goed plak krige yn de mienskip fan Wommels.
Tsjintwurdich hâldt myn grutte kameraat "Google" alles foar mij bij. Ik hoech der net iens om te freegjen. Slimmer noch, Google freget mij net iens at hij dat foar mij dwaan mei. Hjoed mar efkes sjoen nei de 300 lêste besikers. Tige nijsgjirrich dat myn fens ek al yn Moldavie, China en Georgie sitte.
At ik fan it fuotbal en fan de bûtentemperatuur net waarm wurdt, dan besykje ik it fan de muzyk te wurden. Dat is sneon wer slagge. Mei de Kandadeeske band Arcade Fire. Wat in hearlike muzyk, wat in sfear yn de seal en op it poadium.
Heit en mem gean moarnier earne hinne en dan kin ik net mei. Wol pake op mij passe? It is om 10 oere yn Wommels. Leafs Jelske
Se is noch mar 12 wiken en dan al sa gebruk meitsje fan de sosjale media. Wer giet dit hinne mei us jongste jeugd? Mei wille haw ik efkes op har past. Se hie op lest (de dakjes en streepkes wolle hjoed net) sin oan wat en dan moat ik ofheakje, want der skynt neat boppe memmemolke te gean. Myn besykjen har stil te krijen soarge foar in droege tonge en kiel. Bij mij. Want sa goed kin ik no ek wer net fluitsje. En fan in skiterich fluitsje woe se net stil bliuwe. De oplossing wie de tillefoan. En dan foaral de muzyk dy't der 'ut kaam. Bij John Prine waarden de eagen allinne mar grutter, bij Genesis foelen de eagen ticht.
Sliepferwekkende muzyk dus. Foar har.
Krekt bûten Turns leit in maislân. Dat is net unyk yn Fryslân, mar ik fyts dêr no krekt alle dagen lâns. In maislân yn dizze tiid hat wat rûchs oer him. In hat wat fan in krosfjild, wêr't beriders fan krosmoters of sjoffeurs fan krosautos harren thús fiele.
Yn de moanne maart stiet yn ien fan de iepensteande hikken fan dat stik lân in terrein auto. Jim kinne se wol. Stoere hege bak en wierskynlik mei "fjouwertsjillenoantriuwing" (ik soe wolle dat dêr gjin Frysk wurd foar wie). De auto stiet klear om it lân yn te riden. Alle moarntiden wer. Efter it stjoer sit in man. Hij bellet en hij sjocht. Mei wa't hij bellet wit ik net mar syn eagen binne rjochte op it lân. In aaisiker dus. Anno 2012. Sa'n leafhawwer dy't it docht om yn de natoer te wêzen, dy't it docht foar de neisoarch, dy't it docht omdat er it in sport fynt.
It soe mij net ferbaze at hij de ljip oer de wjuk slaan sjocht (wit ik folle) dat hij mei auto en al it lân yn riidt en syn aaidedektor útskood om de krekte posysje te bepalen. At hij de auto der dan foar útkomt om it aaike te stellen, wit ik net. Miskien hat er wol in gryphân bij him.
Ik wol it net witte.
Aaisykje 2013. Asjeblyf lit se it ferbiede.
5 kontainers hawwe wij op dit stuit op it hiem stean. Se steane allegear foar hûs. Wij kinne noch krekt bij de doar komme. It is de moanne fan de kontainerwikseling.
Normaal brûke wij 3 kontainers: ien foar de rotsoai (griis), ien foar it grien (grien) en ien foar it âld papier ( ek grien).
In wike as wat lyn ynformearre Omrin ús mei in brief. De grize kontainer en de grien kontainer foar it grien koene troch de nije ophelautos net lege wurde en moatte omwiksele wurde.
Bij de brief siet in skema en mei wat oandacht wie dat best wol te begripen at je de muoite namen om je der in foarstelling bij te meitsjen.
De digitale en papieren agenda waarden bijwurke want wij hiene gjin sin om in kontainer oer te hâlden.
De mannen en frouen fan Omrin sille tefreden west hawwe doe't sij dit skema útsetten foar de hiele gemeente Littenseradiel. Ik tink dat se dêr op in freedtemiddei ien op nommen hawwe. Oant it momint dat der ien frege at se wol tocht hiene oan de âld papier kontainer yn Wommels.
Der sil lichtelik panyk útbrutsen wêze bij Omrin. "Sjit, dy ferrekte papier kontainers yn Wommels, dat haw ij net regele.
Dus hjoed krigen wij yn Wommels wer in brief fan Omrin. Griis wurdt no grien mei papier en de twa grienen wurde no ophelle.
Wannear? op 4-3-2012 seit de brief. Dat is it al west. Wij sille wol wer in brief krije. Dat it 4-4-2012 wêze moat. Ik soe sizze lit dy brief mar. Wij begripe it no wol. It falt ek net ta om it yn ien kear goed te dwaan.
Foar de grap hawwe wij it wolris oer de postdo. As symboal fan trage of te lette berjochtjouwing. Wij feesboeke, wij kwetterje en wij mele ús betiden skeef. Alles wolle wij diele en wij binne boppedat sljocht op nijs.
Wij rinne de hiele dei mei de tillefoan om mei goed ynternetberik en at wij thús komme is ús earste loopke nei de kompjûter.
Wij kinne net sûnder de sosjale media meitsje wij ús sels wiis. Fannemoarn tsjin njoggenen hearde ik it lûd fan in bel. It lûd kaam tichter bij en waard ûnderbrutsen troch in stim. In roppende stim.
Dan witte wij it yn Wommels wol. Dat is Syb van der Meulen fan Easterein. Hij is de doarpsomropper en hat in boadskip foar elkenien. Yn in moaie Fryske tekst lit hij ús witte dat der hjoed in iepen dei is yn soarchsintrum Nij Stapert. Der sil gjin Wommelser wêze dy't hjoed thús is en moarn sizze kin dat hij/sij fan dy iepen dei neat wist. Om Syb syn bel en stim kinne je net hinne.
Justerjûn fytste, belle en rôp hij yn Weidum iets om en fannemiddei sil hij de Eastereinders oproppe om jûn nei it toaniel te kommen. Hjir kin gjin twitter en feesboek tsjin op.
Ik begjin al aardich yn de stimming foar Aaipop te kommen. Peaskemoandei 9 april is it safier. Dizze wike moast op it alderlêste momint krekt foardat it nei de printer gie, it boekje noch efkes trochsjoen wurde op taalflaters. Dat mocht ik dwaan. Dat foel noch net ta. Fierstetemin tiid. Frysk is in drege taal om te skriuwen. seker at je it te min lêze en skriuwe. Blêden fol opmerkings leinen der oan de ein fan de jûn. Spitich dat der gjin tiid wie foar in twadde of sels in tredde kear neisjen, want je bliuwe ek dan noch flaters tsjinkommen. Fan it programma waard ik wol waarm. 25 stikjes muzyk. Foar elkenien is der wat bij liket mij ta. Oansprekkende nammen, debutanten mar ek de mannen fan it earste oere binne der bij. 25 jier is it no holden en it soe dit jier ien grutte reuny wurde moatte. Neist it boekje wat yn de foarferkeap ferstrekt wurdt bij it keapjen fan in kaartsje komt der dit jier ek in Aaipop krante út. Dy krante sjocht der prachtich út en wurdt hús oan hús ferspraad. Mei dêryn ek in bijdrage fan mij: de leukste Aaipopleafdes wurdt yn koarte stikjes beskreaun.
In ferrassend moaie jûn op ynternet. Freedtejûn. It kampioenskip fluch damjen Frysk spul. Wêr't ornaris dammers stinne en tinke oer de folgjende set en it goed oan tiid dogge, giet it sa'n jûn om razend fluch tinke, net stinne mar skowe.
En nei it skowen as de soademiter de eigen tiid stil sette en in oar syn tiid oansette.
7 potsjes fluch damme en alle kearen 10 minuten de tiid, is it konsept.
Freedtejûn hie omrop Fryslân de kamera's yn it doarpshûs op é Gastmar del setten. Klaas Jansma mocht wat kommentaar jaan en dat waard in fermakelike jûn.
Konsintraasje en ûntspanning wikselen elkoar ôf. De spanning wie te fielen en nei in potsje Frysk damjen sjen wat net langer as 10 minuten duorret, hoecht gjin straf te wêzen. Ek al kin je rigels net iens. Boppedat wist Klaas Jansma op in hiel aardige wize de sfear oer te bringen nei de ynternet sjoggers.
Leuke petearkes, moaie opmerkingen en fansels mei gefoel foar humor.
In moai ynitsjatyf fan de dambûn Frysk spul.
It wurke nei in prachtich hichtepunt ta omdat yn de lêste partij der noch priis kânsen foar meardere wiene.
Myn bysûndere belangstelling gie út nei de partij fan in lid fan Hartwert en in lid fan Skearnegoutum, dy't yn Wommels en Easterein wenje, dy't Stoffel en Jelle hjitte.
In dramatyske ûntknoping foar Stoffel Bouma dy't yn Jelle syn lêste 14 sekonden ferlear, wêrtroch Jelle Wiersma úteinlik twadde waard efter winner Marten Walinga.
Stoffel Bouma en Jelle Wiersma yn harren lêste partij oan de ÿnternet tafel
Klaas Jansma kaam yn it einspul lâns en miende te sjen dat Stoffel der goed foarstie en dat Jelle noch mar in heale minút tiid hie om wat moais te betinken.
Yn de lêste heale minút makket Stoffel in lyts flaterke en Jelle sjocht en skoot razendsnel syn folgjende set, wêrtroch Stoffel yn ferlerne posysje stiet en it oerjaan moat.
Stoffel begrypt der neat fan dat hij dit út hannen jûn hat en set te houtsjes efkes werom foar de analyse
En Klaas Jansma sjocht de dramatyk: "Bouma jonge hoe kin dit no, en wat giet der troch jo hinne"?
Jelle Wiersma sjocht it glimkjend oan. Hij profitearde optimaal fan in flaterke en waard twadde.
Ik sjoch no al út nei in kampioenskip fluchkeatse!! Wêr? wannear?
Minsken dy't altyd yn de auto omride sjogge ûnderweis neat fan de omjouwing. Dêr komme se efter at se in kear de fyts pakke. Se ferbaze harren oer dingen dy't der altyd al binne en se wize oare fytsers op dy nijsgjirrige saken. Minsken dy't altyd op de fyts sitte, sjogge de helt mar fan wat minsken geandewei wol net sjogge. "Moast rinnen gean, dat sjochst gewoan folle mear". Sij ha gelyk. Ik jou dat ta. Want dat is no krekt it probleem. Ik hoech net alles te sjen. Ik wol best oan wat dingen foarbij gean. Wêr't ik net oan foarbij gean op de fyts en wêr't ik wol each foar ha, binne dy lytse monuminten oan de kant fan de dyk. Momuminten mei in tryst ferhaal. Ik bin benijd hoefolle fan de tûzenen rinners fan de Slachte dit monumintsje fan de dyk ôfsjogge en de muoite nimme om efkes te sjen wa't hjir de dea fûn hat troch in ûngelok mei de brommer.
Earlik is earlik, mar tafallich op dizze earste fan de maartmoanne, de nasjonale komplimentendei, moat ik Hugo Borst in kompliment jaan. Ik haw him al meardere kearen in wierskynlik goed betelle âldwivestikjeskriuwer neamd, mar foar ien kear hat hij him sels oertroffen sûnt hij
rekke is troch in "ôfbrander".
Mei nocht haw ik de analyse lêzen hoe't hij oansjocht tsjin it probleem Rutger Castricum. Hugo Borst hat gelyk at er seit dat hij trochslein is en dat hij syn talint (wat dat is hij seker) op in ferkearde wize brûkt.
Minsken stikken meitsje lykas hij mei Job Cohen dien hat, is net iets om grutsk op te wêzen.
Yn DWDD seagen wij ynienen in ûnseker jonkje dat hast mei triennen yn de eagen de diskúsje oangean moast mei in oantal hearen út de polityk dy't it graach oer de ynhâld ha wolle.
Hugo, de komplimenten en litte wij hoopje dat dit it begjin is fan dyn fierdere ûntwikkeling as AD stikjeskriuwer. Dat it kinst hast bewezen mei dyn fuotbalkollums.
De kommende wiken sil der diskusje fierd wurde oer de takomst fan ús gemeente Littenseradiel. It prachtige stikje Fryslân wat oerbleaun bij de foarming fan de fierstentegrutte of noch te lytse gemeente Súdwest Fryslân.
Ik merk noch neat fan de diskusje. Wij hawwe it der noch net oer hân oan de bar yn de sportkantine, bij it stek tidens in fuotbalwedstriid of gewoan bij Jumbo at wij de tomaten útsykje.
De boargers wurdt de kommende wike om in miening frege. Se wurde opropt om nei praatjûnen te kommen. Want it moat ommers fan ûnderen droegen wurde, sa't it sa moai hjit.
Sa'n diskusjejûn sil foar in oantal minsken in útsje wêze, mar it liket mij mar neat om nei al dy mieningen te harkjen dy't fol sitte fan persoanlik belang.
Dan kin ik better ûnder de lieten fan Bob Dylan ( Like a rolling stone, the times they are changing, a hard rains'gonne fall) myn miening oan it papier tafertroue.
Wij ha gjin kar yn dit stik fan saken. Neidat S. Galema fan Hartwert, as deputearre it ferdomde om de rezjy yn hannen te nimmen en der samar in grutte súdwest gemeente wie, hat T. Schokker, dy't der no oer giet, oanjûn dat ferplichte ferkearing sykje en troue de ienige opsje is foar de oerbliuwe gemeenten.
Wij moatte ferkearing sykje mei Frjentsjeradiel, mei Harns, mei Menameradiel, mei it Bildt en sels mei Ljouwerteradiel.
Makket it wat út foar mij? Nee, it makket no neat mear út. Ik leau yn it lytse, yn it behearsbere mar dy kar is der net mear.
Wij sille ús ferlies tajaan moatte, wij hawwe striden foar wat wij wurdich binne mar wij moatte opgean yn in gehiel.
It makket no gjin byt mear út. Ferdiel de hiel brot mar. Hokker neistlizzende gemeente wol ferrykt wurde mei in moai stikje grûn en aardige minsken.
Turns wol bij Reahûs bliuwe: moat kinne.
Waaksens en Lollum as ien gehiel bij in gemeente: doch mar.
De profinsjale dyk as skieding ek bêst.
Wjelsryp en Baaium bij Noardwest, ik kin der mei libje.
Ik haw gjin sin om mij drok te meitsjen omdat myn gefoel oars wol as de foarskreaune wurklikheid.
Littenseradiel, it wie sa'n moaie gemeente, hat oan de ein ta striden foar selstannigens mar is der net mear mei tank oan bestjoerders lykas Galema, dy't bij syn ôfskie sels grutsk wie op wat hij presteard hat.
Ik fyts 4 dagen yn de wike troch Reahûs ûnderweis nei Snits. Reahûs is in katolyk doarp. Dat kinne je sjen oan de tsjerke: In katolike. Yn Reahûs is noch kafee, in skoalle en sûnt in pear jier ek in kamping. Oan it wetter.
Werom nei de tsjerke. Ik kin mij noch herinnerje dat ik as Mulo learling in kear yn de tsjerke west ha. Ik kin mij der fierders neat mear fan herinnerje.
Fannemiddei wie ik yn de byb yn Wommels. It boekje "100 jaar gereformeerde kerk yn Wommels" fan Hinne Bokma werom brocht. Leuk om te lêzen. Foaral oer de tiid dat ik wat nammen tsjinkom fan minsken dy't ik kin. Aardich om te lêzen hokker ûntwikkeling der west hat. Diskusjes oer rjochten foar frouen, oer it sjongen fan de belidenis, oer de swarte pakken en oer it oerlêst op de kreake.
Dat sokke dingen spilen yn de tiid dat ik jongfeint wie, dat is dus noch mar fan krekt lyn. Ik haw der net folle fan mei krigen. Ik wie herfoarme.
Wylst ik it boekje werombring, sjoch ik yn it Littenseradielster hoekje in boekje lizzen mei de titel : "Het geheim van de Oude Polle". In spannende titel mar mar it is net mear of minder as de skiednis fan 100 jier katolike tsjerke yn Reahûs.
"Dy moat ik ek mar lêze", flitste it gelyk troch mei hinne. Mar mei it trochblêderje wie myn entûsjasme al fuort. Wat in freeslik boekje, hast sûnder alineas, hast gjin illustraasjes en te folle algemiene katolike ynformaasje, wat mij no krekt neat skele kin.
Ik haw it mar wer werom lein. Dêr kom ik net troch. Mar net foardat ik fan it omslach en fan twa siden in foto makke ha.
Ynkoarten dochs mar ris in tuskenstopke meitsje yn Reahûs. De tsjerke noch in kear besjen mei eagen fan in folwoeksene. Miskien ûntdek ik dan it geheim ek wol.
Foarjiersfakânsje. Wêrom it sa hjit en wêr't it foar nedich is, ik wit it net.
Ik ûndergean it. Net mei tsjinsin.
Ik kom de tiid wol troch mei wat ienfâldige kluskes, wat boeken, in boadskipke, itensiede, al wer lêze, wat ynternette, rin wat muzykagenda's troch, romje hjir en dêr wat op en twitterje net mear as oars.
Ik meitsje de fyts wer sâltfrij, ferskinje it kafiahok in kear ekstra, helje it grien fan de stoepe, set de túnstuollen al bûten en sykje al fêst op wat ik it wykein yn Parys yn april besjen wol. En foaral wat net.
Besjoch alfêst lange fytsroutes foar ús simmerfakânsje en pas in pear oerkes op Jelske.
Dan sjoch ik fol ferwûndering hieltyd wer nei dy hearlike toet fan ús earste lytsbern.
Hast 2 moanne jong no. Sa moai.
En dan meitsje ik mar wer in foto.
.........Sa helpt Jelske mij de foarjiersfakansje no noch troch te kommen.......
letter sil dat miskien wol in natoer of in oar dochmuseum wurde
Ik bin net sa'n rinner. It sjit net genôch op dat rinnen.Ik wurd der ek wurch fan. Mear wurch as fan it fytsen. Tusken in rockjûn yn Itens en in bluesmiddei yn Easterein dochs mar efkes bewege. Want al dat stean bij de muzyk is ek net echt goed foar myn lea.
Gelyk mar in doel steld. 10 km rinne. Op "afstandmeten" in rûntsje útmjitten fan te foaren. Yn de buert fan Riis en Aldemardum. Lekker rêstich tusken al dy beammen. Lâns de Wyldemerk en de Luts. Dy lei noch iepen
....wat brânhout útsocht bij Riis......
.........it earste terraske pikt yn 2012 yn Aldemardum
Tidens de rintocht de mobile op Runtactic en dy registrearde alle stappen en sa kom ik dizze kear mei de folgjende oersichten.
.....in reedlik strak skema tocht ik sa............
Sneontejûn in moaie jûn hân yn Itens mei RockynItens en sneintemiddei mei in lichte dan wol swiere útrin nei de jûn ta, galmden de blueslûden wer troch de túnseal fan Noflik Easterein. Fan hein en fier komme de bluesleafhawwers de lêste snein fan de moanne om de blues te snuven, te priuwen en te happen. Ek no wer in geweldige sfear mei de band 12Bar Grooves. Sij hiene noch net earder yn Easterein spile en meie seker noch wol in kear komme, wat mij oan giet.
Wij kinne noch efkes neigenietsje want de filmer fan justermiddei hat gelyk tiid makke om it op JoeTjoep te setten.
Skuorpapier blues neame se it sels...ik fyn it prima.
Nico Dijkshoorn, da man mei de skerpe pinne hat wer in boek skreaun. Hij ljochte it ta yn DWDD. Ik haw dat net sjoen mar begreep wol dat it op syn minst in opmerklik boek wêze soe en dat hij wat stevige útspraken dien hie oer syn relaasje mei syn heit.
In nijsgjirrich tema en troch de ferhalen wie ik wol wat benijd wat der no krekt bedoeld waard.
Ik haw it boek út, bin bliid dat ik it sels lêzen ha, want ik haw nettsjinsteande meardere fehalen fan oaren in oar byld fan in boek dan at ik fan te foaren tocht hie troch de ferhalen.
In moai boek fûn ik en mear wol ik der net oer sizze want wat ik der yn lês en wat ik der yn fyn is fêst oars as in oar syn ynterpretaazje.
sc Hearrenfean is yn goeie dwaan. Dat is moai salang se mar ûnder Feyenoord einigje haw ik dêr gjin probleem mei. Dat sjoch ik dit jier ek wer barren. Der hawwe tiden west dat ik net folle wedstriden miste fan de sportklup út it Fryske Haagje. En ik bewarje noch wolris wat.
Ien fan de wedstriden dy't mij it meast stiet wie de pot tsjin DS 79. Op sneintemiddei.
In geweldige oerwinning nei in prachtige wedstriid. En dat foar 5 euro lekker stean efter it doel sûnder dak boppe de holle.
Myn plakboek seit dit der fan:
It wie juster karnafal. Feest foar de katoliken. Ek yn Snits, middeis in optocht en jûns wat alave en lalalalallale. In goed momint om yn dat selde Snits in feessie te bouwen mei de herfoarmden, de griffermearden, de iepenbieren en de yslamiten.
Yn it Bolwurk dus. Mei de oansprekkende titel "Bolwerk gaat met Creedence terug in de tijd" wiene der oankundigingen west. Der wie in goeie foarferkeap en om 21.00 oere soe de doar iepen gean. Dat waard earder. Der stiene al safolle minsken betiid foar de doar dat it better wie om se der mar yn te litten.
Krekt foar tsjien oere kamen de 3 mannen fan Fortunate Sons op it poadium.
Op dat selde tiidstip gyngen de doarren ticht. It wie útferkocht.
Dêr hiene de minsken binnen fierder gjin boadskip oan. Dy waarden meisleept yn it geweldige Creedence lûd. Toon Eppink, sjonger en gitarist waard strak begeliden troch in bassist en drummer. It meast wat âldere publyk mei in opfallend soad froulju, lieten de fersen der yn gean as de preek yn de âlderling. En der waard lûder meisongen as mei psalmen en gesangen.
I putt a spell on you, Bad moon Rising, He Tonight, it kaam allegear foarbij yn in goeie twa oeren. Wa't net meisong doochde net en wá't it net waarm hie mei ek wol nei de dokter want it ienige minpunt wie wol dat it krekt sa waarm wie as yn eardere tiden bij Bram yn it Park yn Boalsert en ik hie net tocht dat dy waarmterekords út de jierren 70 yn Boalsert noch ferbrutsen wurde soene.
Fortunate Sons wolle it Creedence-lûd yn libben hâlde en dêr slagje se geweldich yn.
Ik kin mij hast net foarstelle dat it karnafal leuker wie. Nee, ik bin der wol wis fan dat ik dit leuker fyn.
In lawine oan berjochten oer in alpineskier dy't troffen is troch in lawine oan snie. De hiele winter binne soksoarte berjochten oan ús foarbijgien, mar op dizze freedtemiddei is it ynienen keninklik nijs. At ús premier foar seizen al ropt dat hiel Nederlân meilibbet dat witte je wol dat de hiele jûn de stuollen oan de praattafels beset wurde troch deskundige gelearde minsken dy't allegear fan út harren eigen gesichtspunt it ûngemak fan kommentaar fersjen sille. Ik haw freedtejûn de t.v mar net oandien, want ik haw neat oan ferûnderstellingen. Sneontemoarn moat ik der lykkols wol oan leauwe. It AD kopte mei Telegraaf eftige letters dat "Prins Friso voor zijn leven vecht".
Omslaan nei side 2 en 3 helpt ek net folle, want dêr wurde mei kaartsjes en foto's oanjûn wat der dy dei noch krekt bard is. Oke, dat binne de feiten en dêr haw ik wol wat oan.
Mar dan giet it hielendal mis. Side 4 en 5. "Een lawine verzoorzaakt botbreuken en zuurstoftekort" wêrbij in hege learaar oan it wurd komt en op basis fan de summiere ynformaasje dy't jûn is oan no ta al konkludearret dat it him soargen jout at dit wol goed komt.
Mar gelokkich kopt de twadde helte fan side 4 dat "Innsbruck te boek staat als topziekenhuis". Gelokkich mar. Je moatte der net oan tinke dat no krekt dit sikenhûs ûnderyn de list fan it Eastenrykse AD sikenhuzenklassemint stean soe.
Side 5 komt de polityk oan it wurd "Geschokte reakties op bizar ski ongeluk prins" .Grutte foto fan Mark Rutte en hij jout noch mar in kear oan dat "Heel Nederland leeft mee".
"En opnieuw treft het noodlot koningin Beatrix" fult it twadde diel fan dy side en dêryn wurdt ferwezen dat se har âlders en har man ferlern hat.
Ik haw myn nocht allang en hoop op side 6 en 7 oar nijs te finen. Mar neat dêrfan. It is krekt of is hij al stoarn want der wurdt in útwreidch byld sketst wa't dizze Friso is. Ik fyn it wol best. Mar moat 8 en 9 ek noch troch want dêr stiet dat de Prins it lawine drame wierskynlik sels feroarsaakte, dat Mabel op nij bange dagen hat, dat it in moaie dei wie om yn farske skie te skien en dat in snowborder ín fergelykber ûngemak oerlibbe.
Gelokkich side 10 it echte nijs: Hoewol, "Hoelang nog, Job? is ek net echt nijs. De strips kinne it AD fan hjoed al net mear rêde.
"Foar rockers en rokjes" stiet der altyd sa moai op it affysje fan de Rock Itens.
Dan is it dúdlik: at jim net fan rock hâlde, gewoan net komme, mar at je wol fan rock hâlde meie jim dit net misse.
Ferline jier in jûn mei allinne filmkes fan Joe Tjoep. Hearlike jûn mei alle rockartisten fan de wrâld: fan Led Zeppelin oant Foo Fighters en fan de Dropkick Murphys oant Eddy Vedder syn Pearl Jam.
Dit jier in kombinaasje fan libbende muzyk en klipkes. Alle fêste rockers en rokjes binne al wer útnoege en komme.
Nije rockers en rokjes binne ek wolkom.
De oankundiging fan dit jier
25 febrewaris geane we wer los!! Dizze kear twa bands en fansels wer klipkes. Foar jim spylje de 3-mans Rock & Roll-band Loaded Dice en de 6 mannen fan Voskovs Grodzemods. De measte klipkes dy't we draaie komme út it genre: Alternatieve gitaarrock. Dus rokjes: Njoggen rockers op it podium en lekkere klips!! Jim kinne hielendal los.
"It is hast wer foarbij dy moaie winter" soe Gerad Cox sjonge kinne at hij syn bijdrage leverje woe oan dizze horrorperioade.
Teiwaar jonges en famkes.
Wij ha der efkes op wachtsje moatten, mar it is der.
No in pear nachten lij wetter reine, oerdei it sintsje der wat bij, de gemalen graach op tiid oan en Fryslân leit der oer in pear wike wer bij sa't it heard. Moai grien.
De mûtsen, de wanten, de sjaals en nepburden kinne wer yn de kast.
De redens kinne wer yn it fet, de snieskower yn it hok en it oerbleaune sâlt kinne jim letter wol brûke tsjin de slakken. Mar net op alle slakken sâlt lizze soe ik sizze wolle.
It wurdt foarjier.
Hoera!
No de tocht net troch gien is, is de diskusje oer wol of net op snein ride ferstomd.
Ik fyn dy diskusje wol nijsgjirrich. Wij kinne der hast wis fan wêze dat de Urkers en Staphorsters harren kaart net brûke sille, mar foar de rest tink ik dat in rest fan tsjerklik Nederlân dizze dei licht of swier sundigje woe nei gelang de sterkte fan de lear.
Sneon yn de LC in ynstjoerd stik fan in dûmny en in kollum fan in oare dûmny oer dit ûnderwerp.
Om mar te begjinnen bij it ynstjoerde stik.
Skreaun troch Doede Wiersma fan Ljouwert. Earder dûmny ûnder oaren yn Wommels. Sa te sjen hat er noch altiten in strange lear. Ik haw him kinnen leard yn Wommels as in aardige man, dy't freonlik en belangstellend wie. In dûmny dy't goed preekje koe (dêr bedoel ik mei dat hij in moaie wurdenskat hie en in ferhaal goed opbouwe koe) , mar ek as immen dy't tige fêsthâldend is (trochdrammer?).
Hij is noch altiten ien fan de âlde stimpel en is hingjen bleaun yn eardere tiden. Yn syn stikje hat er it oer Wommels, wêr't net op snein feesten en keatst wurdt. Dêr hat er gelyk oan. Dat wie sa yn de tiid dat hij yn Wommels stie. Hij hie lykwols de hakken noch net opnommen of it keatsen begong ek op snein. It is no al sa dat de measte partijen op snein binne. De tiid hat ek yn Wommels net stil stien.
Wim Beekman fan Koudum sjocht der hiel oars tsjinoan. In moaie ûndertitel as de "hearlikste bijsaak fan Fryslân" jout al oan dat je it trochgean fan dy tocht op snein wol yn it goeie perspektyf sette moatte. De tosk fan de tiid hat ek syn wurk dien.
Op sa'n dei moat de tsjerklike lear mar efkes jilde foar de net riders. Ik soe der hast oan taheakje wol at al dy riders en feestfierders harren op dy dei gewoan oan de tsien geboaden hâlde dan is der neat mis mei.
It falt mij op dat beide skriuwers harren beroppe/ferwize nei oare gelearden. Sa docht mar wer bliken dat ek dy gelearden der oars tsjin oan sjen kinne.
Ta beslút noch dit. De ynstjoerde stikken fan Wiersma binne hearlik om diskusjes te krijen ek al it no gjin sin mear want oer 15 jier leit it der wer oars bij en de kollums fan Wim Beekman binne al wiken in lust om te lêzen. Net omdat it better yn de buert komt bij myn lear. De snein wie yn it ferline in freeslike dei omdat je neat mochten en is no in prachtige dei omdat je alles dwaan kinne wat je wolle. Sels nei tsjerke gean.
Freedtemiddei tsjin fiven seagen wij in tweet foarbij kommen fan ús soan Tsjeard. Om 17.17 oere, in oerke foardat it tsjuster wurde soe.
Wij wisten dat hij freed te riden soe, wij wisten ek dat hij fan in útdaging hâldt, wij wisten dat hij jierren net folle riden hie en dat hij dizze wike toch mar nije redens kocht hie, wij wisten dat hij in goeie kondysje hat en dat hij op karakter hiel wat berikke kin.
Mar dat hij op dizze dei moarns om 7.00 oere bij de Swette alinnne fan start gien wie foar de tocht, hie der net echt oanjûn.
Jûns tsjin achten belle hij fanút Dokkum. Hij wie noch altyd oan it riden en hij hoopte binnen twa oeren op de Bonkefeart oan te kommen. Goed 21.00 oere stiene wij op de útkyk bij de Bonkefeart. Tsientallen minsken stiene dêr mei ús om te wachtsjen op harren eigen helden. Ien foar ien, twa bij twa, of trije bij trije kamen se binnen.
Yn de fierte seagen wij de skommeljende ledlampen oankommen en fol ferwachting hoopte elkenien dat it dan einliks safier wie.
Tsjin healwei tsienen kamen der fjouwer ljochtsjes oanskowen. Fan fieren hearden wij syn stim: "meielkoar oer de finisj" hearde ik him sizzen. Mei 3 ûnbekenden hat er fanôf Frjentsjer trochsetten. Stapke foar stapke foarútsjen en streekje foar streekje op nei de Bonkefeart.
Leadswier, min iis en in soad klúne.
Mar wol op karakter trochsetten.
En dat ik noch in kear sjonge soe Bonke..bonke...bonkefeart op de finisjstreep om ien binne te heljen is hast net te leauwen.
Oer dat karakter haw ik noch in moaie foto. In fytsfakânsje fan 1992 of 1993. 11 of 12 jier. Fytskarre efter de fyts krekt as syn heit. De paden wiene net altyd like moai. Der moast betiden flink klúnd wurde.
Yn desimber haw ik al in pear oanjûn dat Hugo Borst mei syn kollums it nivo fan it Ad ferleget. Aldwivepraat, neat om de hakken, geeamel fanút in brân-út, en gjin humor.
Hast oan de ein fan jannewaris tocht ik ynienen: he, Borst haw ik al in skoft net lêzen. Soe it al sa fier wêze dat troch myn argewaasje ik dy bledside gewoan net sjoch? Of hat hij him wat oanlutsen fan al dy ynstjoerde stikken (yn it AD) oer syn minne kollums?
Hat hij miskien ein desimber syn lêste soere praatsje opskreaun?
En krekt doe't ik mij sels wiismakke dat it gelokkich foarbij is, steane se der ynienen wer yn. Mar leafst in heale side pruttelprottelpraat. Jeetje noch oan ta. Moat ik dan echt drige it AD op te sizzen om it AD te twingen dêr in lekkere grutte adfertinsje del te setten. Makket neat foar wat. At it mar net foar "kippeborst" is.
Je moatte goed oplette yn de krante oars misse je berjochten. Alles giet oer it reedriden en liket of is der gjin oar nijs. Helaas wol. Op 56 jierrige leeftyd ferstoar Eelke Scherjon.
Bekend as fierljepper en klompemakker.
As trouwe besiker fan Winsum seach ik him dêr altiten. Opfallend ferskynsel. Mei snor, op klompen. Earst as ljepper dêrnei as trainer fan ûnder oaren syn soan Hannes.
Eelke wie foar mij ek in bytsje muzyk.
Jûn hearde ik Froskpôle de stim fan Gerrit Breteler yn in folkeftich liet: Kneppelfreed, rôp ik gelyk. Gurbe Douwstra befestige dat. Kneppelfreed in moai wurd, mar foaral moaie muzyk yn de jierren 1978 en wat letter. Yn 1978 seach se yn Snits , yn 1979 yn Frjentsjer en yn 2007 yn Oentsjerk op in reunykonsert. Dêr haw ik foar it lêst mei Eelke praten oer de folkmuzyk en de goeie âlde tiid. Eelke hij wie noch mar 56.
It is tsjintwurdich in hiel geklaai sa moarns tsjin sânen. Legging, de legersokken, in waarme fytsbroek, in switsjurt, in fytssjurt, in dikke jas, in sjaal fan oardel meter, in mûtse, in bivakmûtse en in pear thermo wanten. Sa stapte ik fannemoarn op de fyts nei Snits ta wylst ik krekt heard hie dat it -15,4 wie en dat it boppedat -22,8 oanfielde.
Fol goeie moed sa as de oare dagen mar wol iets fan ik moat wat mear avenseare as oars want at ik bij de Kliuw al kâlde fuotten ha yn myn fytsskuon, dan wurdt it in ferfelende tocht.
Al gau fielde ik dat ik foar de rest goed ynpakt wie en fan kjeld neat te frezen hie. It swit kaam sels op de rêch. Bij de Kliuw wist ik dat it hurder moast want ik fielde hiele kâlde fuottten. Teannen ienelkoar knipe holp al net mear. Bij de Turnserhoeke fielde ik twa iisbonkjes ûnder mij.
Hurder fytse wol net mei kâlde poatten (sa neamde ik se dêr). Langsumer fytse betsjutte noch langer yn de kjeld.
Bij Ysbrechtum wer wat mear lijte, wylst it net iens waaide, mar gjin waarmte. Iis en iiskâlde poaten en stopje bij it stopljocht wie in baalmomintsje. Nettsjinsteande myn langstme nei de waarme brûs wol bij it stasjon lâns foar de Spits. Se wiene op, fergees in eintsje omfytst dus.
It fytsehok bij skoalle fielde al waarm oan ek al wie it dêr ûnder 0, hoeden rin ik de gongen troch en de treppen op. Stapke foar stapke sleep ik mij nei de kantine yn de hoop dat de fuotten in bytsje waarm wurde foardat ik ûnder in hite brûs gean. In bakje mei Jan en André. Sels dy hiene it kâld en dat binne ek noch wol Snitsers.
De kâldste tocht ea, dizze 1stêdentocht op de fyts.
Ik begjin mij serieus ôf te freegjen at in wol in echte Fries bin. Frysk lêze, - skriuwe, -kwetterje is net genôch tink ik no. Dat ik in soad wit fan it keatsen, it fierljeppen en it skûtsjesilen klinkt wol aardich Frysk mar docht der net echt ta. Dat ik der simmers ek noch faak hinne gean, seit alhielendal neat.
Soe ik no eksamen dwaan moatte om as Fries yn te boargerjen dan sakje ik (troch it iis).
Ik hâld nammentlik net fan iis en fan snie. Dat is net fan hjoed op juster, dat is allang sa.
It is ien en al lijen en ik begryp net dat minsken dy't oars ornaris seure oer it waar, no oars net dogge as it waar de himmel yn priizgje fan "wat is it lekker (-10), wat liket it moai (snietroep), wat is goed foar de natoer (ús kafias bestjêre it hast) en mear fan dy freeslike winterske útspraken.
Mar de knop sil wol om moatte bij mij.
Oars bliuw ik de kommende wike hingjen yn it leksoaien oer de winter. Leksoaie oer dy freeslike 11 stêdentocht, dy't in soad minsken it gefoel jout dat dat it hichtepunt fan it libben wêze en wurde kin. Wêr't se harren hiele libben sterke ferhalen oer fertelle kinne sadat net riders it gefoel krije dat se mar sufferts binne.
De knop moat om dus. Mar dat is net dreech. Ik begjin gelyk.
Wat binne wij bofkonten. Kening winter hat ús 2012 libben dizze winter ferrike mei strange froast. Hearlik dochs?. Kinne wij allegear lekker bûten want it is sa goed foar liif en lea. Wij kinne op iisbanen lekker ride, mar miskien ek al op fearten. Spitich fan dy snie op it iis fansels, mar oan de oare kant it jout sokke moaie plaatsjes. Fotograven sjitte harren tastellen hielendal fol. En wat is der no moaier as in kompjoeter fol mei winterske foto's.
Ik sjoch út nei nije wike. Want sa't it no liket giet it dan oan. Ja, ja ik bin in echte optimist, want ik wol it ek sa graach. Dat dy 11 stêdentocht komt.
Dat soe sa moai wêze. Dat hâldt myn tinzen al sa lang yn de besnijing. It sjoch der sa nei út om de hiele dei te klomjen lekker bûten te wêzen oan de route te stean en al dy stoere mannen en frouen oan te moedigjen.
Ik haw it der foar oer want it moaie is dan ek dat it de kommende 15 jier ek net wer stil falt op in jiersdeisfeest. Gewoan efkes ferwize nei 11 febrewaris 2012, de dei dat wij allegear in Fries wiene sa't it bedoeld wie dat Friezen wêze moasten.
Foar de twadde kear wie der in lêzing yn museum it Tsiispakhús yn Wommels. Ek no wie it wer grôtfol en dat die de foarsitter fan de organisearjende klup sichtber goed.
Sprekkers wiene op dizze 2 febrewaris Meindert Seffinga, direkteur fan Scheepvaartmuseum yn Snits en berne yn Easterlittens en Dirk Zijlstra (neffens mij neamden wij him earder Durk), earder molkfarder en molkrider.
Nijsgjirrich ferhaal oer it ûntstean fan de ferskate trekfearten yn Fryslân en seker at it giet om de Boalsertertrekfeart, wêr't de measte tahearders wol wat mei hawwe of hiene.
Moaie printsjes en moaie ferhalen. Mei út de seal goeie oanfullingen sa as it ferhaal fan de pealtsjes mei nûmmers dy't hjir en dêr wer opdûke, foaral troch de ynset fan Piter Kamstra fan Wommels.
Seffinga hie him goed tarieden om ek wat reklame te meitsjen foar syn museum troch meardere printsjes sjen te litten fan foto's en ark wat yn it museum leit en ferbûn is mei Wommels.
It skoft waard fuld mei in filmke oer it wettergeraas bij de Lemmer doe't it gemaal dêr earder dit jier syn wurk dwaan moast.
Nei it skoft wie Durk Zijlstra oan bar. Dizze Wommelser dy't oan ien fan de inkele strjitten yn Wommels wennet mei in namme dy't ferbûn is mei de feart (Rolpeal) helle herinneringen boppe oan de hân fan kaartsjes en foto's fan de molkfeart nei it súvelfabryk yn Wommels.
Syn heit die dat en ek hij hat dat jierren dien foarat er op molkauto kaam.
Foaral de (âld-)Wommelsers kamen goed ta harren gerak want de herenneringen kamen út de teannen wei en it oh, ja kaam der betiden hiel spontaan út.
Ek bij mij kamen de herinneringen werom fan de tiid dat wij as jonges fan in jier as 10 oant 12 of sa mei Dirk Zijlstra of Rein (Kievit) Strikwerda meimochten om de molke op de heljen bij de boeren.
Want myn jongste berne jierren lizze op de Hofkmap mar myn jongesjieeren lizze foaral yn de arbeiderswente bij de fabryk.
Op de foto hjirûnder (komt fan Wommels.nl) liket it of leit de boat bij ús foar hûs. It hie kind, mar ik bin der hast wolwis fan dat dy boat fan in skjirresliper of âldizerkeapman wie, dy't sa no en dan lâns kaam yn de doarpen dy't mei de boat te berikken wiene. Ien fan de Sulverfloat tink?
.JPG)
