De banaan is de pisang

De Velomobielen ( yn de folksmûle bananen of raketten) meie net mear meidwaan oan de fyts11stêdentocht op pinkster moandei. Dat is it nijs dat sneon nei bûten kaam.
De fyts11stêden is foar twa tsjillers en it bestjoer hat jierrenlang de trije tsjillers wol talitten. Mar yn it belang fan de feilichheid is it net langer ferantwurde. Foaral toerfytsers hawwe der oer oan it kleien west.
Dat hawwe se ek dien oer de groepkes reesfytsers ( dy yn dy selde pakjes, dy mei dy lûde,razende en roppende stimmen) mar it reglemint kin sokke lju net útslúte.
De bananenfytsers wol, dat binne trijetsjillers.

Net bliid
De velomobielfytsers binne net bliid mei it beslút.
Sij fine it sels net gefaarlik at se tusken of lâns al dy oare fytsers reeze.
Want reeze dat dogge se foaral.
De lju dy't yn dizze giele bananen sitte hâlde foaral fan avenseare. Oars ha je net sa'n ding.
Foar oare fytsers op sa'n dei levert in velomobyl meast efkes in skrikreaksje op.
Ynienen is hij der. En fuort is hij al wer.
Konsintraasje efkes fuort en hoppa, dêr leit wer ien (of mear).
Tanksij dy velomobilen, is de ferûnderstelling blykber.

Sels bin ik al 14 jier lisfytser. Ik haw twa lisfytsen en dy sjogge der ûngefear sa út. Ien mei in boppestjoer en ien mei in ûnderstjoer. Gewoan op twa tsjillen.
Ik ha de 11 stêden tocht ien kear fytst op ien fan de lisfytsen.
Net op pinkstermoandei.
Dat is te gefaarlik. Dat kin ik foar mij sels goed genôch ynskatte.
It sicht efter-en yn dy grutte groepen is te min.
Kin der net goed bijlâns sjen.

Oare dei
At je de 11stêden sa graach op ien dei befytse wolle dan binne dêr 364 of 365 oare dagen yn it jier.
Dat ha wij dan ek in kear dien. Op in  moaie snein.
Gewoan lekker as lisfytsers mei goed sicht op alles.
Lisfytsers soe ik oproppe wolle, gean lekker op in oare dei mei syn allen as lisfytsers dy 11 stêden lâns.
Miskien bin ik dan noch sa gek te krijen om mei te dwaan

Goed beslút
Ik begryp it beslút fan it bestjoer wol.
It argument fan snelheid is wol wat diskutabel.
Want dan kinne der ek noch wol hiel wat reesfytsers  útband wurde.
Miskien dat it bestjoer dêr ek noch wat oandwaan kin.
Dan wurdt it foar dy toerfytsers miskien ek wer leuker.

.

Op de autoped

Der wiene tiden dat de autopedders troch Wommels gyngen.

Der hawwe ek tiden west dat se bij tichtbij Wommels lâns gyngen.
De lêste jierren litte se Wommels loft lizze.

Dêrom mar efkes nei de "middle of nowhere"

....om de striders op de autoped te sjen....

fannemoarn om goed njoggen oere krekt foarbij Kûbaard

Swarte Beien dus.

Bonke...bonkefeart

Freedtemiddei tsjin fiven seagen wij in tweet foarbij kommen fan ús soan Tsjeard. Om 17.17 oere, in oerke foardat it tsjuster wurde soe.

Wij wisten dat hij freed te riden soe, wij wisten ek dat hij fan in útdaging hâldt, wij wisten dat hij jierren net folle riden hie en dat hij dizze wike toch mar nije redens kocht hie, wij wisten dat hij in goeie kondysje hat en dat hij op karakter hiel wat berikke kin.
Mar dat hij op dizze dei moarns om 7.00 oere bij de Swette alinnne fan start gien wie foar de tocht, hie der net echt oanjûn.

Jûns tsjin achten belle hij fanút Dokkum. Hij wie noch altyd oan it riden en hij hoopte binnen twa oeren op de Bonkefeart oan te kommen. Goed 21.00 oere stiene wij op de útkyk bij de Bonkefeart. Tsientallen minsken stiene dêr mei ús om te wachtsjen op harren eigen helden. Ien foar ien, twa bij twa, of trije bij trije kamen se binnen.
Yn de fierte seagen wij de skommeljende ledlampen oankommen en fol ferwachting hoopte elkenien dat it dan einliks safier wie.
Tsjin healwei tsienen kamen der fjouwer ljochtsjes oanskowen. Fan fieren hearden wij syn stim: "meielkoar oer de finisj" hearde ik him sizzen. Mei 3 ûnbekenden hat er fanôf Frjentsjer trochsetten. Stapke foar stapke foarútsjen en streekje  foar streekje op nei de Bonkefeart.

Leadswier, min iis en in soad klúne.
Mar wol op karakter trochsetten.
En dat ik noch in kear sjonge soe Bonke..bonke...bonkefeart op de finisjstreep om ien binne te heljen  is hast net te leauwen.

Oer dat karakter haw ik noch in moaie foto. In fytsfakânsje fan 1992 of 1993. 11 of 12 jier. Fytskarre efter de fyts krekt as syn heit. De paden wiene net altyd like moai. Der moast betiden flink klúnd wurde.

De knop moat om

Ik begjin mij serieus ôf te freegjen at in wol in echte Fries bin. Frysk lêze, - skriuwe, -kwetterje is net genôch tink ik no. Dat ik in soad wit fan it keatsen, it fierljeppen en it skûtsjesilen klinkt wol aardich Frysk mar docht der net echt ta. Dat ik der simmers ek noch faak hinne gean, seit alhielendal neat.
Soe ik no eksamen dwaan moatte om as Fries yn te boargerjen dan sakje ik (troch it iis).
Ik hâld nammentlik net fan iis en fan snie. Dat is net fan hjoed op juster, dat is allang sa.
It is ien en al lijen en ik begryp net dat minsken dy't oars ornaris seure oer it waar, no oars net dogge as it waar de himmel yn priizgje  fan "wat is it lekker (-10), wat liket it moai (snietroep), wat is goed foar de natoer (ús kafias bestjêre it hast) en mear fan dy freeslike winterske útspraken.
Mar de knop sil wol om moatte bij mij.
Oars bliuw ik de kommende wike hingjen yn it leksoaien oer de winter. Leksoaie oer dy freeslike 11 stêdentocht, dy't in soad minsken it gefoel jout dat dat it hichtepunt fan it libben wêze en wurde kin. Wêr't se harren hiele libben sterke ferhalen oer fertelle kinne sadat net riders it gefoel krije dat se mar sufferts binne.
De knop moat om dus. Mar dat is net dreech. Ik begjin gelyk.
Wat binne wij bofkonten. Kening winter hat ús 2012 libben dizze winter ferrike mei strange froast. Hearlik dochs?. Kinne wij allegear lekker bûten want it is sa goed foar liif en lea. Wij kinne op iisbanen lekker ride,  mar miskien ek al op fearten. Spitich fan dy snie op it iis fansels, mar oan de oare kant it jout sokke moaie plaatsjes. Fotograven sjitte harren tastellen hielendal fol. En wat is der no moaier as in kompjoeter fol mei winterske foto's.
Ik sjoch út nei nije wike. Want sa't it no liket giet it dan oan. Ja, ja ik bin in echte optimist, want ik wol it ek sa graach. Dat dy 11 stêdentocht komt.
Dat soe sa moai wêze. Dat hâldt myn tinzen al sa lang yn de besnijing.  It sjoch der sa nei út om de hiele dei te klomjen lekker bûten te wêzen oan de route te stean en al dy stoere mannen en frouen oan te moedigjen.
Ik haw it der foar oer want it moaie is dan ek dat it de kommende 15 jier ek net wer stil falt op in jiersdeisfeest. Gewoan efkes ferwize nei 11 febrewaris 2012, de dei dat wij allegear in Fries wiene sa't it bedoeld wie dat Friezen wêze moasten.