Ik haw mij kostlik fermakke mei dit boek.
Koarte ferhalen oer minsken en sitewaasjes
Ik mei oeral wat fan fine. Wat in hearlik gefoel is dat.
De dyk tusken Lollum en Jûbaard wie in skoft ticht
Wij kinne der no wer lâns.
Mar, wij moatte ôfstappe
De dyk is bedekt mei grutte izeren platen
en dy lizze der kreas bij.
No stap ik meast net ôf at ik sa'n boerd sjoch
mar hjir is it ek mear as ûnnedich.
In stik fan 500 meter giet it om
500 meter platen en wij soene ôfstappe moatte?
Ik mei sneons graach in kar ha
Wat sil ik dwaan, wêr sil ik hinne?
Hjoed is it gjin lestige kar.
Der is neat te dwaan.
Alles, fan wege it waar skrast.
Utsein Bolstjurrich, strjiteater en wat muzyk
Dan dêr mar hinne
Strjitteater is net myn ding
en it muzykprogramma fyn ik matich
Wat lichte muzyk allegear
mar ik lit mij mar wat ferrasse
Ik sjoch Nancy en de Sinatra's (dat swingt)
ik sjoch Mr en Mrs (of oars om, dat sil hast wol)
ik sjoch Mayte ( moaie stim, mar wat wat dreech hjoed)
en ik sjoch
Ek noch noflik efkes praten mei Riemer, mei Ruurd en mei Diny
Ik bin krekt foar de bui thús
Noch ien kear Eppie Dam,
dy't no yn it bosk leit bij Sondel yn de buert.
In prachtich stikje yn de LC fan doe
wêr't ik it no noch altiten mei iens bin
en wêr't ek myn argewaasje sit bij optredens
Us heit wie in myld. geduldich en ferstannich man, mar guon dingen koe er him ôfgryslik lilk om meitsje:
in beroerde hân fan skriuwen by dokters en notarissen,
sleau taalgebrûk by dûmnys en politisi,
staverings- flaters by journalisten en reklame- makkers,
in minne útspraak by kabaretiers en deklamators,
false noaten by musisi en lietsjesjongers.
Mar gleon/poer/kûgels/dûm (streekje neat troch, want alles is fan tapassing)
waard er as minsken op 'e planken stiene
en der waard trochhinne praten troch de seal.
Read fan ynhâlden opsternatens koe er wurde.
Soms sei er der wat fan, mar syn jûne wie bedoarn.
wie it lvkwols donderien.
Yn de Drachtster Tawaai wie ek sa'n jûn
mei lju dv't net it fatsoen hiene en harkie nèi de sang en muzyk
tusken de literêre bedriuwen troch.
No wie it op dy jûne net riocht dúdlik
oft it yndie om in optreden as sadanich gie
of inkeld mar om muzikaal behang,
mar goed, Bouke-makke him lilk.
Hy sei der neat fan, mar syn jûne wie bedoarn.
Je soene ferwachtsie dat minsken
dy't de muoite nimme en gean nei in foarstelling ta,
ek benijd binne nei wat de spilers foar it fuotljocht bringe.
De praktyk is oars.
In wykmannich lyn hie Doede Bleeker in optreden yn jeugdsosië- teit It Haske yn Balk.
Troch ûnderfining wiis wurden of net,
mar hy makke fantefoaren in ôfspraak mei de jongerein.
Ik sitearje út De Balkster: ,,Jim mutte wel stil weze, anders bliif ik liever thús."
In pear minuten nei it skoft Doede kaam net langer boppe de drokte út
en klapte syn gitaar yn 'e koffer:
,,Ik bin nyt un skoalmeester dy't de hele tyd seit dat iim stil weze mutte.'
Op slach hie er it jongfolk rêstich en koe er fierder mei syn programma.
Hy sei der wat fan, en syn middei wie goed.
Op 'e weromreis fan Drachten nei hûs ha ik my ôffrege
wêrom't ik net it lef hie
en sis lûdop tsjin dy pappegaaien yn De Lawei
dat se har de snaffel hâlde moasten.
Geandewei dit stikje is it my dúdlik wurden.
Yn tsjin- stelling ta Doede Bleeker bin ik á1 in skoalmaster,
en foar in skoal- master is der neat minder
as skoaltsjeboartsje bûten de lesoeren om.
Mar it hie al wêze moatten.
Dat ik hjir myn twadde kâns gryp yn e krante,
makket fan my in held op sokken.
Ik sis der noch wat fan, mar myn dei koe better.
Dat immen him opwynt oer gebrek oan belangstelling fan it publyk foar in optreden, komt noch mar selden foar.
De lêste kear dat ik it meimakke
wie op in literêre manifestaasje yn Froubu- orren,
doe't Bouke Oldenhof wyt weiluts fan argewaasje
oer it gedrach fan Fryske kulturelen
EPPIE DAM
Yn de jierren 90 wie Eppie Dam stikjeskriuwer bij de LC
Alle wiken mocht skriuwe wat him dwaande hold.
Ik wie in grut fen fan syn skriuwen
en bewarre hiel wat stikjes dy't yn myn plakboek kamen
Mei de moderne technyk kin in de tekst fan dy stikjes sa oersette nei Word
Dit fûn ik doe prachtich en no noch
Inkeldris krij ik him sa yn hannen.
mar ik ha him leaver yn 'e bus.
Ik mei mysels der graach yn oefenie: sien hoelang't ik him dêr lizze litte kin.
Krekt dwaan as taal ik der net nei,
mar ûnder- tusken spoeket er my algeduerich yn 'e holle om.
Langer as in pear minuten hâld ik it net fol.
Sa gau't er der is, moat ik him ha.
Hoasfuotling rin ik it paad del.
De krante.
De krante giin mich sil ik mei de krante deaslaan,
al is er firtiin dagen âld
Der fiouwer blanke preien vn bewuolie is in oar ferhaal.
Glêzen, bekers. kandlers, skimerlampen yn ferpakke? Kin.
Rikke iel wurdt dubieus.
Wol wer op 'e tafel lizze as de bern op skoalle fervje.
In grutte hoed fan meitsje mei in punt.
Of - as men it doarre soe - de roppert mei beskermje
as men by de Mont Ventoux del fytst: de krante op it hert.
Meastentiids ha ik gelyk.
Dan giet de brân deryn en lês ik it haadartikel út,
Likegoed tear ik him netsjes yninoar,
alle kearen foar't ik him oan kant lis.
Want ik krij de krante geregeld wer
Krantlêze is as kaugum kôgje.
Earst is it skerp en it prikkelt.
Mar as men langer kôget, wurdt it kôgjen om te kôgjen.
Men krijt it út 'e mûle en draait in baltsje.
Kôget opnij.
Draait in baltsje en plakt it ûnder de tafel.
Kôget opnii en opnij.
Dan is de smaak derôf en men spuit it út.
Mar noait ferachtlik.
De bêste manier om de krante te lêzen is:
úteinsette mei de dingen der't men gjin doel oer hat
en dy't jin winliken net ynteressearie.
Of - ek in goeie manier - men lêst de krante fan foaren nei achteren.
Ik kin it beide net.
Nei it haadartikel en it aktueelste nijs blêdzje ik streekrjocht nei de side Keunst en Kultuer. Dêrnei doch ik Sport, Opiny, Tsjerke, Underwiis en Famyljeberjochten.
En fierder fladderje ik troch de krante as in flinter troch de simmer.
Der is mar ien goed plak om de krante te lêzen: by de keukens- tafel.
De keukenstafel is in houten tafel dy't op poaten stiet.
In swiere, ikehouten tafel sûnder kleed.
Ik meitsje it bled rom en lis de krante derop.
Under it lêzen fan de earste alinea fan it haadartikel rólje ik in sigaret.
Ien alinea is genôch om nei te gean wa't it skreaun hat, wylst ik it floeike wietmeitsje.
Mar it moaiste plakie foar in alde krante is de doaze.
De kertonnen doaze foar de âlde kranten.
Dy't it formaat hat fan de krante sels.
Dy't men tichtbynt mei in touke.
Dy't men op sneontemoarn, as it de dei fan âld papier is,
by de dyk delset.
Ticht by de bus, dêr't men in oere letter al wer hinne toffelt.
De krante.
H usgenoaten dy't de krante ferroppe, wiis ik terjocht.
En as it moat, bring ik him wer op oarder.
Ek al ha ik him út.
EPPIE DAM
Dit buordsje hinget earne oan in hûs yn de Súdwesthoeke.
Ik soe dy bewenners freegje wolle
feroarje 'zegen' mar yn 'regen'
dêr hawwe wij op dit momint mear oan.
Wij binne it wykein yn Limboarch
It is dêr waarm en je moatte it gewoan rêstich oan dwaan.
Mar der is noch wol in doel te heljen.
Wij moatte noch nei de gemeenten Kirchroa en Zumpelveld
en at wij werom binne yn ús sjalet
dan hawwe wij der 80 kilometer opsitten
De lêste twa oerkes binne te waarm
mar dat komt ek omdat wij wachtsje wolle
op Jort van Zutphen út Weidum
Hij draaft it Pieterpad.
500 kilometer lang en dat oan stik troch.
Tongersdeitejûn om 18.00 oere fan start
en hij wol sneintejûn foar tolven oankomme
Wij kinne him folge fia in trach.
en sykje plak bij it smelste stikje fan Nederlân.
De grins fan Belgie en Dútslân lizze hjir 4,4 kilometer bijelkoar wei
Dit is kilometer 453, noch 47 te gean
Hij wie rom op tiid op de Pietersberg
Om fuort mar mei de doar yn hûs te fallen,
nei in wike fytsen yn Brabân, Limboarch en in stikje Seelân,
ik bin in moai ein op wei no op de "alle gemeentenfytstocht"
Noch 13 yn Súd Hollân
noch 1 yn Noard Hollân
en as aller lêste Skiermuotseach noch yn Fryslân
Ik brûkte dizze wike in kear de útdrukking
'hij is twa turven heech'
Tafallich of net, hjoed lês ik in artikel oer turf
It stiet yn it tiidskrift "Genoeg"
Gjin ûnskuldich middel om groei goed te dwaan
Sneon wie ik yn Ljouwert
Into the Grave
2 jier mist, dus wurdt it wer tiid.
Wat in bijsûnder moai metalfestival
en dat sa ticht bij.
Fan healwei twaeen oant acht oere
haw ik in ferskaat oan metal en hardcore foarbij kommen sjoen
Yndrukwekkend is it optreden fan 1914
in band út Ukraiine.
Sij binnne op toernee troch West Europa
om oandacht te freegjen foar harren sitewaasje en
West Europa tank te sizzeen foar de stipe
'Fuck war, fuck Poetin"
Wêr gean je stean bij in groepsfoto
en wêr gean je sitten bij in gearkomst
it skynt sa te wêzen dat
hoe't je binne dat bepaalt.
Stean je graach yn de belangstelling
dan gean je foaroan en yn de midden stean bij in groepsfoto
Bin je wat beskiedener,
dan sykje je in plakje links, rjocht en efteroan
Yn in boek fan Japke D Bouma
stiet in stikje
oere it bêste plakje yn de klas froeger
en miskien no noch wol
Dat skynt rjochts efteryn te wêzen.
Moai sa, want yn myn herinnering
siet ik dêr altiten
Dy krigen it minst in beurt
en dêr waard it minst opletten
It earst de beurt krije wie fansels in alder minste
At it alfabetysk op foarnamme gong
wie ik de sigaar
mar gelokkich
it meast wie de efternamme bepalend.
Ik fyts troch Easterein
Dêr rint Geert
Geert is Geert Hiemstra
Mei syn bekende stevige stap
en wat sluven yn de hân
Geert is altiten yn foar in praatsje
"Bij de post Geart?", freegje ik him
"Ha, ha", seit Geert
"Dêr hat immen jierdei west,
dêr binne twa ferline wike troud
en dêr binne twa 60 jier troud.
Dy moatte al efkes in kaart ha.
It sit sa, doe't Gatske der noch wie
sei se faak tsjin mij 'at ik der net mear bin
krijt nimmen mear in kaart tink ik'
Dat wie earst ek wat sa,
mar ik tocht op in bepaald momint
dat moat oars.
No doch ik it krekt sa as at Gatske ek it dwaan soe"
Respekt Geert, ik fyn it geweldich
wat sil Gatske grutsk op dij wêze
Wij hawwe it fansels efkes oer Feyenoord
Gjin ferskil fan miening
In oare trainer is better
Wij hawwe it efkes oer de rin4daagse
Dêr seach Geert wer nei út,
mar in medysk sinjaal sloech hij net yn de wyn
Net rinne wie better
No is hij wer fit
It soe no wol wer wurde kinne
50 jier wurde der yn de twadde keamer fragen steld oer "de grutte dyk"
en 50 jier letter lizze se der.
Ik bin foaral benijd wat it antwurd fan Tjerk Westerterp west hat....
Iepen loftspul Okke Hel yn Wytmarsum
It wurdt Okke de Helte is lang genôch
It is plat, it is geëamel en fierders fan alles de helte.
Wij binne it gelokkich iens.
Yn it skoft nei hûs
It briefke foar de Gouden Gurbe mar net ynlevere
It is sneontemoarn in oere as 10
wij sitte op in kamping mei "de hiele famylje"
fan Jelly har kant
"Ik helje wol efkes twa kranten"
in eintsje fytse liket mij net ferkeard.
"Mag ik mee", seit Tihaisha
in nichtje fan 6,
dy't ik twa kear yn it jier sjoch.
"Ja seker wol, 'mei it fan dy mem?"
Mem jout oan dat sij goed fytse kin
en at it totaal 14 kilometer is, dan kin se dat wol?"
Dus fyts ik mei dat famke fan 6 nei Stienwyk
ûnderweis lêst sij mei foar
wat foar nammen der allegear op de boaten stean
want 6 jier dan kinne je al wat lêze
Wij fytse mei gemak nei it sintrum.
"In ijsje of wat drinken"
Wij gean nei bakker Bart foar wat drinken.
Ik hoech net te sizzen wêr't wij werom lâns moatte
Se wit it noch presys, ek yn de stêd.
Underweis hâlde wij noch in monumintenstop.
Ek dêr is wer wat te lêzen
Wij fine it beide in prachtige moarn
Yn Diggelfjoer fan juny haw ik in ferhaal skreaun oer Durk en Siemy Douma,
oer harren tiid yn it Reade Hynder yn Wommels.
De skriuwromte is beheind yn Diggelfjoer,
dêrom noch wat oanfullende tekst en wat stikjes út kranten
Ut dy stikjes docht bliken dat der gâns in ferskaat oan aktiviteiten wie doe
Tiisdeitemoarn goed 10 oere,
twa minsken sitte op it terras foar de Jimbar
In man en in frou
Jimbar is ticht mar de doar stiet iepen
Goed 25 jier begong harren avontoer
In brún kafee yn Wommels oan de Terp
mei in namme
wêr't de nammen fan de hiele famylje ynsit
Jeroen Ina Marco Brouwer Anne Remco
Mei Marco en Remco yn harren hert tichtbij
is der no in ein kommen.
Anne, Ina en Jeroen stoppe der mei.
Hjoed of moarn of oaremoarn
giet Jimbar yn oare hannen
Noch wat opromje en dan
ôfskie nimme fan Jimbar,
dat dogge se tegearre
Anne en Ina
op tiisdeitemoarn om 10 oere op it terras oan de Terp
Taheakke
Moandeitemiddei sitte se ek op it terras
Efkes útpûste bij it opromjen
Twa fytsers komme lâns en sjogge in terras
dat iepen is op moandei
"Meie wij wol twa kofje" en se jouwe harren del
Ina is reewillich en set in bakje foar harren
It hat efkes duorre
mar it boerd op it trekpaad is fernijd.
It kin net better
Ode, in fers fan R.R. van der Leest
It giet oer de fyts
Myn OR koade gedicht hat in heal jier syn wurk dien
Hjoed is de fyts 11 stêdentocht.
Jellie docht mei.
Moedich at je gewoanwei op in E-bike sitte
Tsjin ienen is se yn Wommels, noch 100 te gean
Syb is wakker bliid