Dea

Radio is myn ding. "Lâns de line" "mei it each op moarn" en "sport en muzyk" (sûnder van Tunen) geane der bij mij better yn as sûpe. Snein in goeie reportaazje heard oer it fleantúchûngemak fan 50 jier bij Wjelsryp. Yn buro de Vries bij Omrop Fryslân. Makke troch Sjouke Louwsma, in kanjer. In echtpear mei 4 bern dea. Wennen op é romte en dan stoart krekt dêr in fleantúch del. Miskien hiene se wol 80 pounsmiet lân mar nee hear krekt op harren hús. Hoe is it yn Godsnamme mooglik.
Dat fregen se harren ôf. Wêrom? Wêrom? Wêrom? Wie it in teken fan God, komt it troch dy stomme fleanfjild bij Ljouwert of wie it gewoan tafal.
It ferhaal fan Wjelsryp stiet ek wiidweidich yn it boek fan Hinnaarderadiel, skreaun troch Marten L. de Boer. Doe rekke mij dat al. Mar hjoed hearde ik Jan Strikwerda, no fan Easterein en earder myn teamgenoat bij SDS, dy't dêr doe noch mar krekt skoalmaster wie. Ien fan de bern siet bij him yn de klasse. En Jan hie no noch in brok yn de kiel doe't hij fertelde hoe't dat de oare deis gie.
Haw no ek noch efkes yn it archyf fan de LC sjoen. Sjoch en húverje.
De reportaazje is mooglik hjir te hearen.









Bron: archyf LC

Moai waar

"In grize dei" sa liet Pyt ús fannemoarn wer witte. "In heldere middei," sa lit ik Pyt no witte. En dat moaie waar makke in soad goed. Want wêr't ik ûnder oaren in ferskuorrende hekel oan ha,is dat winkels wat oanbiede yn in djoere folder en it net hawwe. At ik dêr kom. En dat se dan sa'n kutsmoes brûke fan "dy komme letter hjoed wer thús" of "dy binne al op" .
Ja, ja, ik flean seker foar de aardichheid noch in kear op de fyts nei Boalsert om it apparaat te heljen. Hjoed ek wer bij in winkel wêrfan ik it bestean net wist. Wêrfan ik no seker wit dat ik dêr net wer kom. Bij de PVV krije se meardere kânsen. Bij mij mar ien.
Mar gelokkich is der in fiskboer yn Boalsert en wie it in lust om lâns de Boalsertertrekfeart te fytsen. Tusken de reiden mei muzyk fan John Prine, Gerrit Breteler, John Fogerty, Christy Moore, Boudewijn de Groot, Doede Bleeker, David Bowie en the Rolling Stones. "It keninkryk op ierde is no" sei Trinus Riemersma ferline wike in syn kollum en ik bin it hieledal mei him iens. At je folders mei oanbiedings ferjitte.

Jou jij

"Jou Jij" dat is de titel fan in elpee dy't ik de platekast stean ha. In elpee mei nederlânstalige lieten. Songen en skreaun troch Huub Rutten. Elpee is fan 1973. In elpee dy't ik wol gauris draai, fanwege de sarkastyske lieten, fanwege de satiryske lieten, fanwege de maatskippijkrityske lieten, fan wege de mankelike lieten, fanwege de spottende lieten en fanwege de ienfâld.
De nulle fan de pick-up is foar de safolste kear hast tenein dat it wurdt tiid om se om cd te setten.
Mar omdat Google der no ien kear is like it mij wol aardich om te sjen at der ek wat oer Huub Rutten te finen is. Op de foto fan 1973 liket in noch reedlik jongkeardel dus de kâns dat hij noch libbet is oanwêzich. Mar wat ik ek googleje op Huub Rutten , ik krije hieltyd teksten oer PSV: Huub Stevens en Fred Rutten.
Ek at ik sykje de nûmers fan de elpee krij ik gjin oanwizing.
Wa en êr is Huub Rutten?

Taal

Ewoud Sanders hat in soad boeken skreaun oer taal. "Van Nergenshuizen tot Absurdistan" is bijgelyks in tige nijsgjirrich boekje. At je wat mei taal hawwe. En mei plaknammen. Want hoe faak brûke wij net topgrafyske nammen om iets oan te jaan. Wij kinne allegear "Foar Pampus lizze" en "fan Gychem gean" en op de fraach wêr giest hinne krigen wij betiden in antwurd as "Nei Futsjefinne" of nei "Moffrika"
Moai binne ek de útdrukkingen mei in namme der yn:
Naar Worms varen: dea wêze
Van Zottegem naar Put gaan: earst besatte en dan oerjaan oan de dea
Kaap kont: mei syn twaen nei bêd gean
Zij is van Schoonhoven afgevaren en te Lelijkendan aangekomen: it moaiste is der ôf
Hij komt van de Knipe: súnich wêze.

Omdat it boek útferkocht is en der gjin nije printinge komme sil en de skriuwer dochs wol dat minsken nocht hawwe en hâlde oan taal is it boek op PDF formaat op ynternet te finen. Sjoch hjir

1990

 

It falt mij sels op dat ik de lêste tiid sa'n ferdomd bytsje tillefysje sjoch. Wat fuotbal, sa no en dan DWDD, soms Nieuwsuur en komselden it sjoernaal. At je net fan films hâlde, at je safolle op ynternet sitte en at je net fan amusementtillefysje hâlde, dan bliuwt der ek net folle oer.
De radio wat oan en in boek lêze, foldocht mij skoan.
Alderen meie graach werom sjen en ik wol dat byld net fersteure.
Ik seach myn plakboek fan 1990 troch en seach in nijsgjirrich stikje.
Ik haw fanút de Mikrogids fan doe alle programma's knipt dy't ik dy wike sjoen ha. En dat binne der nochal wat. Fansels hat dat ek te meitsjen mei it feit dat de bern doe 11, 9 en 1 wiene. Want Sesamstrjitte, Jeugdsjoernaal en Klokhús wiene doe "verplichte" kost.
En fierders falt mij op dat it wol in soad programma's wiene om te gnizen.
En at ik de namme Harrie Jekkers stean sjoch, dan past der mar ien liet.

Wommels

At der ien wurd is wat je net yn it Frysk hoege om te setten, dan is dat wol it wurd twitterje. Dat klinkt gewoan al allemachtich Frysk. Wat sis ik dat is gewoan Frysk!
Foar it twitterjen brûk ik Tweetdeck. Dat foldocht mij skoan. Mei sels ynrjochte kolommen kin ik mei bepaalde stekwurden tweets sjen fan elkenien. Dus net allinne fan folgers. Sa ha ik altyd ien kolom op "Frysk" stean en ien op "Wommels" en at ik oer bepaalde aktuele sitewaasjes wat witte wol, dan set ik der nije kolom bij. Bij "Wommels" giet it net altyd echt oer Wommels. Soms is it ek tafallich.
Neam no in ferkearsûngemak bij Wommels. Sa as ôfrûne snein. Ik seach wol 20 meldingen foarbij kommen dat der in ûngelok wie en likernôch 40 dy't melden dat der 4 ferwûnen wiene. Dat is wol wat te folle fan it goede, mar it is net oars.
Leuker binne de spontane tweets (klink ek Frysk):

Green fields of France

Ik sneup in soad op You Tube foar muzyk. Op syk nei muzyk dy't mij rekket.
Nei teksten dy't mear sizze as samar wat letters en wurden.
"I hope you died well, i hoped you died clean", is sa'n tekst dy't mij nijsgjirrich makket. Ik gean dan op syk nei in filmke mei tekst en in útfiering dy't mij oanstiet.
Yn dit earste filmke sjongt John McDermott-The Green Fields Of France. De tekst stiet der bij.
It twadde filmke is it selde liet mar dan fan fan the Dropkick Murphy. Kippefel krij ik fan de sang en de bylden.
It tredde filmke is ek fan Dropkick Murphy mar mei freeslike neimakke bylden fan Nintendo of soks sa wat.

Nei de film(kes)

Ik gean nea nei de bioskoop. En nea is ek echt nea. Ik hâld net fan film sjen. De lêste kear wie neffens mij yn 1976: De kanonnen fan Navarone.
Ek in film sjen op tv is net oan mij bestege.
Mar sneontejûn makke ik in útsûndering. Haw sa'n 80 filmkes sjoen. Ha der efterstän wol ynhelle, tocht ik sa. Muzykfilmkes wol te ferstean. En wat in feest wie dat. Alle soarten rock kaam foarbij op twa grutte skermen. Mei in stevich folume en sa'n 100 útnoege rockers en rokjes wie it in feest fan herkenning mar ek fan ûntdekking. En mei op é tiid in Hertog Jan út de flesse. Hjoed moat de holle bekomme. Fan beide. Letter marris sjen at ik noch wat "ûntdekkingen" werom fine kinne op it grutte net.

Irolt

It is goed om te sjen dat der mear minsken binne dy't fine dat de goeie Fryske muzyk neat hat oan de drokte fan de top 100. Martsje fielt mei mij mij en ik hoopje noch folle mear. Martsje hie it oer Kattekwea fan Irolt. Dy koe se net yn de kieslist fan de top 100 krije.
En de namme Irolt bringt mij werom yn de tiid. Dat wie in bytsje it begjin fan de Fryske muzyk neffens mij. Twa elpees fyn ik hjir yn de kast. De Gudrun sêge en Kattekwa.
Twa pronkstikjes. Prachtige hoezen en goeie muzyk. Mei Nanne Kalma, Inez Timmer, Geppy Haarsma , George Snijder, Hans Kerkhoven en Aart Kuyt as earsten.
En it leuke is noch dat ik myn Gudrun sêge elpee yn de jierren 70 in kear útliend ha oan in skarreltsje fan doe. Doe't it nei in heal jier út wie, makke ik in grutte flater. Dat ik in fest fan har hâlde mocht en sij myn útliende elpees wie net in goeie ruil. It fest haw ik net wer oan hân, mar de elpees fan Irolt mar ek fan Jaap Fischer mis ik noch alle dagen.
Mar gelokkich learde ik in oantal jierren Aart Kuyt kinnen en hij hie noch in stoffich eksimplaar foar mij op souder.
De twa hoezen efkes ûnder de skanner en wat falt mij op bij Kattekwea: Cover painting bij ............... Gerrit Breteler.

 

 

Net dwaan

Ik seach koart lyn Keith Richard fan the Stones op tv. Syn libbensferhaal is klear. Yn boekfoarm. En oan syn lichem te sjen is dat hast ek klear. Wat in útlibbe lichem. As in hiele âlde man siet hij dêr. In gitaarleginde.
Hjoed lês ik dat the Stones wer op toernee geane.

Beste Mick, Keith, Charlie en Ron doch dit net. Sjoch yn dat dit net mear wêze moat. En at jim al geane, kom dat net yn Nederlân. Gean seker net nei dy freeslike Arena.
It hat moai west. Ik wol jim tige tank sizze foar jim muzyk en jim optredens wêr't ik twa kear bij west ha. In tredde kear sil ik net komme.
Krekt lyn wiene hjir de Dubliners ek noch yn Fryslân. Ik haw noch net ien heard dy't it moai fûn. "Ik gean der net wer hinne," dat hear ik. En soks is spitich. It lêste optreden wat je fan je favorite groep bijwenje, moat net it minste wêze. En dat frees ik bij jim ek. Twa fan de mannen fan de Dubliners moasten de hiele jûn sitte en koene hast net oerein komme. It liket mij better dat Keith ek net mear te gek docht op it podium, want it kin syn libben miskien noch wat ferlinge.

Top 5

De Fryske top 100 wurdt wer gearstald. Harre jasses. Twa moanne lang wurde wij 84 kear per dei oproppen om te stimmen. En dat oproppen krijt hast in dwingend karakter. It hat neat mei leafde foar de Fryske muzyk te meitsjen. It gearstallen fan de Top 100 fan Fryske muzyk jout mij net in goed gefoel. Der wurdt tefolle promoasje dien út de selde hoeke. Ut fertochte hoeke. Omrop Fryslân en foaral syn meiwurkers kinne it net litte om in stevich stempel te drukken op de rjochting dy´t je kieze moatte. It freeslike liet dat ferline wike makke is troch in ferslachjouwer en oaren skoarde hiel goed neffens it lêste berjocht sneontemiddei. "Hij stiet al op 6", wist Femke emoasjoniel út te bringen. "In topCD" rôp Brons, de ienige 2 wurden dy't der sûnder hakkeljen útbringe kin. En de bij mij net echt populaire Geert van Tuinen, dy ferwiist noch mar in kear nei dy "geweldige muzyk" fan Griet Wiersma, dy Twa, Lays, Rintsje Kas en foaral nei de Wiko's. Fertocht? Hoe kom ik der bij.
Ik stjoer dit jier gjin top 5 yn.
Dat fyn ik sneu foar
Doede Bleeker mei "Myn eiland",
Ernst Langhout en Johan Keus mei "Foar altyd jong",
Sytse van der Werf mei "Donkere kralen"
Reboelje mei "Sielesiik"
Wiegel's Wjukkelmasine mei "Yn de rein"

1954

Nijsgjirrige DVD kocht. In jieroersicht fan 1954. Haw hast de helte fan dat jier meimakke mar wit der neat mear fan. Goed om dy swart bylden te sjen. Goed om te sjen wat myn âlders dwaande hold yn dy tiid. Sij hiene it genoegen om in 11 stêdentocht mei te meitsjen sûnder oerdreaune kommersjele belangen en útsinnige mar foaral oerdreaune Hollanners oan de kant.
Ik seach op dizze DVD hoe dreech de húsfrouen (dus myn mem) it hie. Mar gelokkich waaide doe út Skandinavië de húsfrouen gymnastyk oer nei Nederlân. Ik frees dat myn mem dat nijmoadrich fûn en net mei die. Ik seach minister Luns (dan stie der in minister, hiel wat oars as Tineke Huizinga - graach foarsichtich útsprekke), ik seach Winston Churchill dy't 80 waard, ik seach it EK reedriden yn Davos mei wierskynlik sa'n 800 tbc pasjinten as taskôgers en ik seach de Tour de France mei fytsers dy't in bûtenbân op de rêch bûn hiene.

Ik seach prachtige swart wyt bylden en hearde dat hearlike taalgebrûk fan it Polygoon sjoernaal.

10.000 kilometer

De jierdei fiere is foar mij gjin jierliks hichtepunt. Wol in jierliks hichtepunt is it berikken fan de 10.000 kilometer yn it jier. Op de fyts. Of leaver sein op meardere fytsen. Ik haw 4 fytsen brûkt yn 2010 om op 29 oktober myn doel te berikken: 10.000 kilometer.
De Kogo (1000 km en yn maaie ferkocht), de Raleigh ( 2200 km yn maaie kocht), de Sinner lisfyts (2200 km) en de Nazca lisfyts ( 4600 km).
Dat ik de 10.000 sa betiid yn it jier al berikt ha, is ta te skriuwen oan de 6 wiken simmerfakânsje. Fan Basel nei Wommels fia alle bochten fan de Rijn wie allinne al 1200 kilometer en it rûntsje Nederlân skoarde ek lekker.
Yn 2010 noch 2 moannen te gean. Dat binne sa’n 30 wurkdagen (!) kear hinne-werom Snits. Der komme dus noch seker 900 kilometer bij.
Ik bin tefreden oer myn fytsbewegingen yn 2010 oant no ta.

Om alles

Wij wiene dizze wike in Limburg. De hjerstfakânsje trochbringe yn in oare omjouwing. Gewoanwei binne wij al net fan dy bellers en op fakânsje al hielendal net. Dan moat der al wat wêze. Mei de bern bijgelyks of mei famylje of kunde.
En dizze wike wie der wat. Tiisdeitemiddei/jûn belle earst de dochter. "ha jim it al heard?" . En doe belle de soan en noch wat letter de oare dochter. Allegear ferbjustere troch it berjocht dat Marco Brouwer syn gefjocht tsjin it libben ferlern hie. Fertwifeljende âlders, broers, famylje en kunde efterlettend mei fragen.
At je op fakânsje binne en je wurde belle dan hoopje dat der neat slims mei je bern bard is. Mar je hoopje ek net dat der mei in oar syn bern wat bart.

Pensioen

Wat in gelok dat der in "bel-mij-net-register"is. En wat in gelok dat ik mij dêrbij oanmeld ha. Wij kinne no wer rêstich ite sûnder steurd te wurden troch alder freonlikste minsken dy't begjinne mei: "Dag meneer Hofstra, past het dat ik u stoor". It paste mij nea.
Dat gelok fan no helje ik út it feit dat ik troch de pensioen krisis op dit momint net belle wurd om wat te dwaan oan myn gat. Myn pensioengat. Net dat ik dat ha, mar dêr geane se gewoan wol fan út.
De AOW en it pensioen is aansens net mear te beteljen. Te min minsken dy't it opbringe moatte foar te folle minsken. Langjierrige berekkeningen binne der makke. Oer 30 jier leit it der sa hinne en oer 40 jier sa. En allegear gelearde ekonomen en "deskundige" politisi bûge harren oer dit fraachstik. En se meitsje ús benaud. Trochwurkje oant je net mear kinne.
Mar gelokkich hawwe de rekkenmasters help krigen út Drachten.
Dêr wennet in swarttinker dy't it hiele probleem oplost. It is net mear in spul fan sparje en garje mar fan útjaan.
Oer 25 jier mei der gjin sint mear op in bank stean, gjin oandiel mear yn de kast lizze, gjin goud net fersulvere wêze en gjin sok mear fol sitte mei swart jild.
Wij geane noch 25 moaie jierren temjitte.
Sjoch hjir

Meisjonge

Ik kaam oan de ein fan de moarn werom fan it fuotbal. Moaie dingen sjoen bij de jeugd. E3 wûn en seker de twadde helte wie goed. Soms woe ik wol dat se allegear in earke yn hiene sadat ik se allegear goed bij de les hâlde koe en se de goeie posysjes yn nimme litte kinne, mei in lytse oanwizing. Hoewol, it binne noch mar E's en de wille stiet foarop.
Se hawwe wûn en ik haw dus in goed sin. Ik kin it wol út sjonge! Dus thús in moaie meisjong CD deryn.
En dat is Joop Visser. Wat ha dy man 40 jier lyn ûnder de namme Jaap Fischer moaie lieten skreaun. De alternative lietskriuwer en sjonger dy't sa it mier hat oan in soad dingen lykas drank, drugs en de kommersje.
Al 40 jier lyn lang binne syn lieten de ienige lieten wêr't ik de tekst hielendal fan kin. Al 40 jier sjong ik dat mei. 40 jier lyn stie ik mei de bandrekorder op myn keamer as in echte protestsjonger mei te sjongen. En no sjong ik Jan Soldaat, Het ei, Twee monniken en De bal as goedsin lieten.

Ik kocht in ei
de melkboer zei
komt zo onder de kip vandaag
ben nog te laat van huis gegaan om het mee te kunnen nemen
hier heeft u een jong leven voor 16 cent of meer
en namens de ouders smakelijk eten meneer.
Het lag nog warm te leven in mijn hand
ik mikte reeds zorgvuldig op de harde hete rand
van de pan en kon de geur al ruiken
van dit al te vroeg geremde kuiken.
Toen het ei zei, toen het ei zei
denk eens dat het een jongetje is dat je hier gaat staan bakken
denk eens dat het je broetje is dat zacht sist in de pan.

Harkje fierder nei dit prachtige liet, wêryn yn 1.52 safolle moaie tekst sit.

Feyenoord

It binne drege tiden foar Feyenoord supporters.
En Feyenoord supporter binne je net as je jong binne. Ik hoech op de training fan E3 net te sizzen dat de Feyenoord fans bij mij stean moatte, want dan bliuw ik hiel lang allinne stean. En dochs binne der noch altyd in protte Feyenoord supporters. Dy binne dus wat âlder. Dy hawwe bijgelyks 1970 meimakke. Doe't Feyenoord de Europacup 1 wûn. Dat sil ek it momint west ha dat ik meisleept yn de Feyenoord famylje.
Hjoed mar efkes in plakboek trochsjoen fan 1970. En neist wat foto's fan bands en programma boekje fan fuotbalwedstriden dy't ik besocht ha doe, kom ik dit artikel tsjin.
Moai net! Dat is it ferhaal fan myn Feyenoord bloed.

Striemin

Snein 10-10-10 stie de derbij CAB - RES op it programma. Beide ploegen út Boalsert hawwe al hiel wat mei elkoar útfochten. Letterlik en figuerlik. Yn it ferline meast yn de tredde klasse. Mar no binne se beide ôfsakke nei de 5de klasse. En dat wie te sjen sneintemiddei. It slagge seker CAB net om de bal 15 sekonden yn de ploech te hâlden en it slagge al hielendal net om ien fatsoenlike oanfal op te setten. It moaie waar makke in soad goed. Mar net alles. Nei 45 minuten gekloai hie ik myn nocht. Ek al die RES noch in poging om mij dêr te hâlden, troch krekt foar de tee de 0-1 te meitsjen. Mar it wie te let. Ik sil sjen hoe let ik de útslach op twitter fine kin. Ik gok op RES as winner.

Tim Knol

Tim Knol hat net echt in artieste namme. Knol docht je tinken oan in âld hynder en dat stiet heaks op dat jongeseftige gesicht fan dizze Tim.
Justerjûn stie hij (gelokkich mei band) yn it Bolwurk yn Snits. In band dy't foar wat stevichheid soarge. Want sûnder in band is it mij wat de seurderige kant it neist. It wat aparte lûd fan Tim is seker de muoite wurdich oan in kear yn it echt te sjen en te hearen yn in seal wêr't de akoestyk goed genôch is. Ik twifele fan te foaren at ik dit wol echt leuk fine soe. Myn gefoel hie gelyk. It wie leuk it wie ek wol goed, mar net mear as dat. Ik hie ek de yndruk dat de echte fonk mei it publyk der net wie. De moai folle seal mei in grut ferskaat oan besikers hiene neffens mij ek allegear harren eigen ferwachting. In sing a song writer dy't ek it stevige wurk net út de wei gie. It wie fan alles wat, alles wie wol goed mar om no te sizzen dat dit mij lang bij bliuwt nee, dat net. En dat leit echt net oan myn geheugen.

Katlijk

Littenseradiel hat sels in kar makke om net mei te gean yn de weryndielingsdream fan deputearre Sjoerd Galema. (At je dat no mei in A of een E skriuwe wit ik net, mar dat kin mij bij dizze man ek neat skele, want in boer dy't syn eigen provinsje en dêrtroch ús taal ferkwânselt, is mij it opskriuwen fan de goeie namme net wurdich)
Mar goed Littenseradiel stridet tsjin it grutte en siket no allinne wat ferkearing mei Frjentsjer en Harns.
In oare gemeente yn Fryslân wol sa graach opgean yn wat gruts, mar wurdt mei de nekke oansjoen. Hoe kin dat no? Fiele sommigen fan harren sich dêr wat mear, omdat Hearrenfean it yndustrydoarp en it sportdoarp fan Fryslân wurden is. Miskien komt it wol om dat sij harren foardogge as stêd, sjoen de titel sportstêd.
Freed makke ik in fytstocht troch in grut diel fan dy gemeente. In moaie fytstocht. In moaie gemeente ek. Goeie fytspaden, net allinne bûtenút, mar ek om en bij "de hoofdplaats".
Sa foar it each is der neat mis mei dizze gemeente. Mar doe't ik oer it Imke Klaverpaad fytste en twa kear it doarp Ketlik (Katlijk) binnen fytste wist ik.
It is krekt dy Hollânske namme dy't is illustratyf foar it feit dat de oare gemeenten Hearrenfean net sitten sjogge.
In kat yn de sek of in lyk yn de kast?

24 wurden

De gemeente Snits hat wol wat mei taal. Se hawwe it Frysk hast as nû 1 op de aginda stean, mar begjinne meast in punt letter. De stêd ferhollânsket. En no't de fúzje mei de oare gemeenten der oankomt, begjinne se harren te realisearjen dat it mei dy djipfriezen dy't harren mei de rjochter in freonlike hân jouwe mar yn de lofter it manifest foar minderheidstalen fêsthâlde, noch in hiele striid wurdt wat de taal oangiet.
Dêrom hawwe se mar gau wat kursussen Snitsers útskreaun, sadat se ek hjir in minderheidsdialekt ha.
Ik ha besletten om dy kursus te folgen. It Snitser digitale wurdboek der efkes bij hân en ik ferwachtsje wol dat ik nei in pear moanne hurd studeare der yn slagje it hiele Snitser dialekt te behearskjen.

Dea

Moandei 4 oktober stiene der yn de krante rou-advertinsjes fan Harm Wind. De man wie skriuwer en dichter. Ik haw gjin boek fan him lêzen mar harkje wol hiel faak nei syn teksten. Hij is de man dy't de lieten fan Bob Dylan oersette yn it Frysk foar Ernst Langhout en Johan Keus. En dêrtroch binne der twa prachtige Cd's, wêr't ik noch altyd mei nocht nei harkje.
It soe te maklik wêze om it klipke "Rûzjende wyn" hjir ûnder te setten ta earbetoan oan Harm Wyn.
Dus dêrom Harlekyn yn in moaie útfiering fan Johan en Ernst.

De slach

Frysk kampioen pealsitten. Der binne minsken dy't dêr oan meidogge. Der is mooglik ek ien dy't no grutsk omrint en hopet dat hij in bekende Fries wurden is omdat hij de winner wurden is.
Ik soe hast sizze at je dêr oan meidogge dan hawwe je in slach mei de moalpûde hân.
En no't ik it dochs oer in slach ha en oer Warns wêr't sokke idioterij holden wurdt, op ien fan dy selde dagen wurdt ek de slach bij Warns betocht. Yn 1345 wie dêr in flinke striid tusken Hollanders en Friezen.
Troch in lyts protsje minsken wurdt jierliks op 26 septimber de befochten frijheid fan Fryslân betocht. "Leaver dea as slaaf" stie dêr op in grutte stien.
Miskien kin der noch in stien bij lizze. "Leaver dea as foar peal sitte"

Ik haw skjin myn nocht

It is net goed om in stikje te skriuwen at je de smoar yn ha. Ik soe it dan ek net dwaan moatte, mar ik doch it al. Ik ha skjin myn nocht fan it fuotbaljen bij SDS. Miskien moat ik wol sizze it net fuotbaljen bij SDS.
Tongersdeitejûns traine doch ik hast al net mear. Wij meie as SDS 4, 5 en 6 op in skiterich lyts, wiet en drekkich fjildsje traine. En dat is net sa no en dan, mar dat is hast altiten sa. Ik ha gjin sin mear mei safolle minsken yn de drek om te baggerjen. Op in fjild wêr't de bal net rolje wol en wêr't de kâns op blessures te grut is.
En neist dat beroerde trainingsfjild lizze twa biljertlekkens. Dy binne bestimd foar de sneon. Mar at it freeds wat reint dan kinne wij it sneons wol ferjitte.
En wat it minste is dat der gjin gefoel útsprekt dan men it graach trochgean litte wol. Want om 10.30 oere kin men al oardiele dat it om 14.30 oere en om 16.15 oere net troch gean kin. En dat wylst de waarberjochten foar de hiele dei goed wiene.
It sil allegear wol, it fjild sparje, mar wêr foar? At it no al ôflast wurdt, hoe moat it dan in novimber en desimber.
Alle sneonen hâlde je rekken mei it fuotbaljen, mar dat is no oer.
At de fjilden allinne mar brûkt wurde meie at se droech binne, dan leau ik it wol.
Ik wit hast wol seker at SDS 1 thús moatten hie, dan wie it wol trochgien. En at dat net sa is, dan kinne wij meielkoar konstateare dat SDS sawat it alderminste fjild hat fan Fryslân, want safolle wedstriden binn der net ôfkard.
In fjild is om te brûken en oars kinne wij der better hielendal mei ophâlde.

Skimerlampe

Oant 19 oktober haw ik de tiid om in romantyske skimerlampe mei motyfkes út Wommels te bestellen. Want sa seit de folder : “thuis, gezellig, samen zijn, niet meer weg die avond, lekker relaxen, een hapje, een drankje en gedempt rustgevend zacht licht”
Dizze eksklusive skimerlampe is troch in fakman makke en op 570 graden yn baarnd. En de poat stiet stevich en je hoege gjin ynstruksje te lêzen om him oan te jaan.
Ik bin dom at ik sa’n lampe net bestel. Want foar de priis kinne je it net oergean litte. 129 euro. Ja dat is ynklusyf BTW. As hikke en tein Wommelser wolle je sa’n ding ha.
En dochs is der iets wat mij tsjinhâldt. Dat binne de printsjes. Mei soarch útkeazen sa seit de folder ek noch. Ik haw allinne it idee dat der gjin kritearia fêststeld binne. Gie it om karakteristike gebouwen, giet it om de histoarje yn byld te bringen of is it samar wat.
Dat lêste dat tink ik. Nim no “Het Groene Kruis Gebouw”. In hiel gewoan gebou út de jierren 50 en al hiel lang net mear yn gebrûk bij “het groene kruis”. Nee de toskedokter hat der ek noch lang ynsitten en dêr haw ik seker net bysûndere herinneringen oan.
It gebou dêrtsjinoer oer is sealensintrum “it Dielshûs”. Yn it ferline it doarpshûs. Mar no allang net mear “het dorpshuis”
De Nederlânsk herfoarme tsjerke stiet der ek op. Mei in hús der tsjinoan. Wie dat hiel froeger sa of is dit in takomst foto. Wurdt dit it nije tsjerklik gebou?
En at je de herfoarme tsjerke yn byld brâne dan moatte je foar de leave frede ek it grifformeard sintrum it Foarhûs der bij dwaan. In neatsizzend gebou oan de Hottingawei.
Dizze skimerlampe wol ik net yn de hús ha. En at ik him wol earne stean sjoch dan freegje ik at hij út mei.

Felix

At je Felix hjitte dan binne je goed fan de tongriem snijd. Dat tink ik alteast. Want de twa Felixen dy't ik kin, binne dat. Felix Meurders, sit nea om in antwurd ferlegen bij in opponent yn Kassa en Felix Rottenberg wit oer fan alles en noch wat oer te kommen of wit hij it allegear better as elkenien.
Dy lêste Felix wie hjoed in gastsprekker/diskusjelieder op in dei fan Loyalis. It tema wie pensjoen, mar dat liket mij hast ien fan de wurden dy't út de tiid rekket. At de ferhalen fan hjoed wat útkomme dan kin it pensjoen wol ôfskaft wurde want trochwurkje oan 70 jier ta is net útsletten yn de takomst.
Dêrom wie ik bliid dat Felix it foaral hie oer de útdagingen dy't je sykje moatte yn je wurksume libben. Net it feit dat je 20, 30 of 40 jier bij de selde baas wurkje, moat beleanne wurde mar it feit dat je op tiid in oare baan doarre yn te gean. Mei wat ûnsekerheid oer hoe it befalle sil, mar mei de moed om in nije útdaging oan te gean. Ynspirearjende diskusje mei PenO-ers út de oerheid en it ûnderwiis.
Kosten noch muoite wiene sparre om der in moaie middei fan te meitsjen. Prof. dr. ing. Muller út Dútslân die it slotwurd en ik hold it net droech. Wat in geweldige fratsemakker wie dat en de triennen rollen mij lange tiid oer de wangen. In Nederlânske kaberetier mei in dútsk aksint dy't grappen makke oer Nederlanners en foaral dࡳtsers. En dan falt der hiel wat te gnizen.
En de lokaasje: salon boat Jules Vernes. Yn te hieren foar 3260 euro op in middei. Wij binne de haven fan Lemmer mar krekt út west mar wat docht it der ta.
De middei wie wer goed bestege. En de boadskip? Gean net foar de dream mar gean foar it libben.

Mumford & sons

It sil yn jannewaris fan dit jier west ha, dat ik in cd resinsje lêsde fan de CD Cave fan Mumford & sons. In goeie resinsje en ik sykje dan gelyk nei mear ynformaasje fan sa'n groep. Bij it sjen fan it earste klipke wie ik ferkocht. Wat in moai en apart lûd. In banjo, in kontrabas, in gitaar, soms in piano, wat slachwurk mar net te folle, wat toeters en in geweldige sjonger.
Ik wist gelyk dat wannear dy "yn de buert" op trede, dan bin ik der bij. Tivoli yn Utert yn maart wie al útferkocht mar yn juny waard bekend dat se nei de Heineken Music Hall yn Amsterdam kamen. As earste der bij om kaarten te bestellen en dat wie mar goed ek, want it konsert wie yn hiele koarte tiid útferkocht. En doe moasten se noch op Lowlands optrede! Dêr ferbaasden 20.000 man harren oer dit releatyf nije groepke.
En snein wiene se yn Amsterdam. Foar it earst. En wat in optreden. Hast twa oeren pikefel. Want Mumford & sons is fan alles. Wat folk, wat bluegrass, wat rock en dat allegear yn in meisjong sfearke.
Sneintejûn sletten se it optreden ôf midden yn dy grutte seal. Gewoan as strjitmuzikanten. Sublym! En fansels wiene der guon dy't dêr ticht bij stiene en filmden.



En der wiene wer hiel wat minsken dy't de hiele jûn mei mobyltsjes opnames meitsje en wierskynlik hjoed pas echt genietsje.

It sit der wer op

At je yn Winsum opgroeie dat kin it net oars as je hawwe wat mei it fierljeppen. At je Wommels hikke en tein binne, dan moatte je wol wat mei it keatsen ha.
Soene je sizze.
No’t it keatsen wer dien (hjoed de lêste partij) sjoch werom nei myn keatsseizoen. Ik haw gjin bal oanrekke en gjin want oanlutsen. Ik haw gjin keatse oanwêzen en gjin telegraaf betsjinne. Ik haw mooglik twa kear op it keatsfjild west yn Wommels mar sels dat is út myn selektive herinnering wei. Ik bin yn de Freule wike te fytsen west en ik ha it net mist. Ik bin myn plicht as lid om wat te dwaan foar de keatsferiening net neikommen. Wêrom bin ik feitlik lid? It liket wol of haw ik der hielendal neat mei, lyksas ik ek neat ha mei de tennisklup, Euphonia en it swimbad. En dochs bin ik noch lid. Net om de yntree fan de Freule út te sparjen sa die dit jier bliken, want doe wie ik der net.
Bûten Wommels haw ik wol in oantal kearen bij it keatsen west. Meast neidat ik in fytstochtje makke hie, stuts ik efkes oan bij it keatsen. In oantal kearen yn Boalsert en Frjentsjer, in inkele kear yn Tsjummearum, Itens, Snits en Easterein.
Wat mij fan 2010 bybliuwt en foaral tsjinstiet is dy antikeatsside fan de firma Braaksma, van Tuinen, Bosma en Lettinga. Alle lytse foarfallen wurde troch harren grut makke en yn it negative lutsen. It is boppedat foar de frustrearre keatser in middel om te rachen.
En de nije bûnscoach hat myn fertrouwen ek noch net. Dy betinkt wylde ideeën en fynt him foaral sels geweldich.
De kommende moannen noch yn elke stêd en elk doarp in huldiging want oeral hat wol ien in earste, in twadde en in tredde priis wûn en dat moat foaral noch in kear fierd wurde.
Keatsen , ik haw it wolris leuk fûn, mar dy tiid liket (foar goed?) foarby.

Green balls of fire

It sil earne yn de jierren 50 west ha, dat Jerry Lee Lewis foar in optreden yn kontrijen fan Louisiana in restaurant binnen stapte en frege om in streksum miel. It restaurant mei in Nederlânske eigner wist doe wat dizze man nedich hie.
De rock en roll sjonger hie noch nea earder sokke frjemde griente sjoen. Hij iet him grou en joech dêrnei in geweldich konsert wêr't de fonken ôfspatten. Dagen dêrnei wiene de termen alhiel oerstjoer sa dreech leine dy dingen úteinlik op de mage. Hij hat se nea wer iten. Krekt as de measte minsken dy't it ôfheakje at it om spruten giet. It ynspirearre Jerry wol ta it skriuwen fan in liet: "Green balls of fire".
En no yn 2010 set de túndersorganisaasje dat liet yn om sprútsjes wer yn de merk te setten. Want neffens it berjocht ite wij per persoan noch gjin trijekwart kilo fan dy kûgelhurde dingen. Ik kom der net oan ta, moat ik earlik bekenne. En al wolle se no beweare dat se minder bitter binne as ea, ik sjoch dy drege dingen noch altiten yn de pannen lizzen en dat byld reitsje ik net wer kwyt.

Romantyk

Haw in bysûnder moai boek lêzen. Hilary Norman skreau yn 2002 it boek "Steekspel". In moaie titel mei in dûbelsinnige betsjutting. "Adembenemend" en "Huiveringwekkend" skriuwe resensisten oer dit boek. "Een meeslepende, huiveringwekkende page-turner" hat de útjouwer der sels op setten.
No't ik de 444 siden troch bin, is myn konkluuzje dat mei de boppesteande omskriuwingen neat te folle sein is. De striid dy't in stiefheit fiere moat tsjin syn stiefdochters giet fierder as wat pesterijtsjes. It is yn dat hús in komplete oarloach dy't op libben en dea útfochten wurdt.
Doe't ik it boek út hie en it werom bringe soe nei de byb, foel myn each op noch in omskriuwing op de foarside: "Romantische Thriller".
Ik besykje mei sels en oaren altyd foar te hâlden dat ik net romantysk bin. Bij romantyk tink ik oan in sfearlampe en oan kearseljocht, oan in iepen hutte mei kreakjend hout, klassike muzyk en oan in bedstee.
Troch de ûndertitel "romantyske thriller" op dit boek bin ik it it efkes kwyt. En at ik Wikepedia der op nei sjoch, dan sjoch ik dat romantyk mear is dan ik ea tocht. Miskien folgend jier dochs mar de Romantische Strasse fytse. Miskien wurd ik dan in romaantikus.

Help

Sa'n 45 spilers fan SDS rinne sneon mei de siel ûnder de earm of mei de frou oan de earm yn de stêd. Sij binne de dupe fan de trend fan hjoed de dei: Maklik ôfsizze foar teamsport. Yn dit gefal foar it fuotbaljen. SDS 4, SDS 5 en SDS 6 hoege sneon alle trije net te baljen omdat de tsjinstanners te min spilers ha, omdat se dy spilers oare saken op dat momint wichtiger fine. Dat se harren eigen maten dêrmei dupeare dat skynt harren neat út te meitsjen en dat se skijt hawwe oan tsjinstanners is wol dúdlik. Wij binne no trije sneonen fier yn de kompetysje en dizze trije rekreaasje teams fan SDS hiene meielkoar 9 wedstriden spylje moatten. De teller bliuwt lykwols stean op 4!!!!
Oeverzwaluwen 4, Olde Veste 6, TOP 3, EBC 2 en Oudega 2 steane bij ús no al op de swarte list. En kom net bij ús oan om troch de wike yn te heljen bij it ljocht fan harren ynstallaasje. Wij sitte sneons op fuotbal.
Ferline jier mienden wij (SDS 5) it djiptepunt te hawwen yn in oare kompetysje, mar sa as it no giet foel it ferline jier noch mei. KNVB it wurdt tiid om op te treden tsjin dit gedrach.
Oh ja, de trije SDS teams hawwe noch net ferlern. En dat soe best noch hiel lang sa bliuwe kinne.

Muzykteaterrintocht

"Down South" it klink lekker spannend. De ûndertitel "muzykteaterrintocht" net minder útdaagjend. En de oankundiging dat it in drekboel is en dat learzens hast ferplicht binne, jaait de ferwachting op nei grutte hichte.
Ik haw it hjir oer Tryater dat harren Techum projekt oankundiget.
Hoewol it lêste wat ik fan Tryater sjoen haw aaklik tsjin foel, jou ik harren wer in kâns.
Myn teloarstelling begjint al bij de oankomst. Wy moatte yn de bus. Wat rintocht! 5.6 kilometer ride mei de bus, wylst it mar 1200 meter rinnen is nei it begjin fan de foarstelling. Yn de oankundiging stie al dat minsken dy't net goed rinne kinne, net echt wolkom binne. Dus hiene wy echt dy 1200 meter wol rinne kind. En oars hiene wat lien fytsen in leukere oplossing west.
It wie mij gelyk wol dúdlik dat sok teater gedoch net oan mij bestege is. Elke spanning dy't der mooglik ûntstean sil, wurdt fuort nommen, omdat je hieltyd nei in oare lokaasje rinne moatte. It idee is miskien prima, de teksten sille goed wêze, it boadskip ek, mar it pakt mij net. Ik fielde gjin emoasje en it gnizen kaam net fierder as in glimke.
Fan it iene plak nei it oare plak dangelje, driuwt myn tinzen ôf fan dit ferhaal. Hoe soe Feyenoord stean, soe Webber of Vettel wûn ha, wêr sil ik werom lâns fytse en noch folle mear.
Ik sil te nei better útsjen moatte at ik wer nei Tryater gean. Twa "missers" yn koarte tiid is tefolle. Of slacht Tryater in oar paad yn as wêr't myn belangstelling leit. Oh ja, Gerrit do hast moai songen.

Jorwert

"It Feest" hjit it stik yn Jorwert dit jier. En it wurdt "feest" hat yn dit ferbân meardere betsjuttingen. It is echt gjin feest wat der allegear bart op de poadium. In is sa'n bysûnder djiptryst ferhaal dat je der wol raar fan wurde kinne. En dochs is der safolle te gnizen. Ik haw tink ik noch nea in stik meimakke wêr't de trystens fan it ferhaal sa'n yndruk makke hat. It wie mar goed dat der tuskentroch gniist wurde koe, want oars hiene wy allegear yn triennen útbarsten.
Selden haw ik sa'n begrutsjen hân mei de personaazjes. Begrutsjen mei de heit, mei de mem, mei de bern, ja mei elkenien.
En nei sa'n stik freegje ik mij ôf hoe immen sa'n ferhaal betinke kin. En wat geweldich om dit sa op de planken te setten. Woansdeitejûn fielden je de spanning yn it publyk en je fielden dat dit mear wie as in gewoan stik. Dit rekke elkenien yn it hert, dit pakte je bij de kiel, dit skuorde je der bij.
De yndringende muzyk komt fan de cd the Resistance fan Muse. En dit nûmer komt dêr ek ôf.

Gefaar

It AD is oars wol in aardige krante. In goed formaat, lêsbere artikels en in goeie sportbijlage. Neat mis mei.
Wat in mislike is oan it AD binne de ûndersiken dy't se dogge nei produkten en tsjinsten.
Ferneamd binne de oaljekoeken en hjerring ûndersiken dy't se dogge.
Ik mei graach in hjerring en in oaljekoek giet der bij mij ek wol yn.
Mar at ik dy ûndersiken fan it AD der bijhelje, dan moat ik konstateare dat ik mei risikofolle ûndernimmingen dwaande bin at ik dat doch. Want in oaljekoek bij Fogerty (dy't altyd yn Wommels stiet) keapje en in hjerrinkje op é Lemmer of yn Starum nei binnen gliidzje lit, is dat it selde as sollisitearje nei in sikehûs opname. En dat lêst skynt ek neffens it AD fan sneon 4 septimber ek wer net sûnder risiko te wêzen. Plak 66 en mar leafst 33 plakken sakke.
Ik kin dus mar better net mear oaljekoeken en hjerringen ite, útsein at se bij in top10 leveransier meikomme. En ik moat hoopje dat der gjin ûndersiken komme nei supermerkten, waarme bakkers en flymskerpe slachters yn dizze omjouwing. Want at dat ek noch min is, is it libben in libbensgefaarlike ûndernimming.

Helgolân

Sneintejûn op alle folle oeren stjoert Omrop Fryslân in hiele aardige reportaazje út oer Helgolân. Ien kear yn de trije jier komme de Friezen dêr bijelkoar. De Noard- en East Friezen en de echte Friezen. Wij dus.
Ien fan myn moaiste deitripkes wie de reis nei Helgolân. Net mei de oare Friezen mar tegearre. Op ien dei hinne en wer werom fanút de Eemshaven. Moarn 7 oere fuort of sa. Mear as trije oeren farren op in snelle boat en dan midden yn de see leit it rotseilân.



Mear foto's fan ús reiske nei Helgolân binne hjir te sjen.

Wittenskip

Wittenskip dat is sa moai. It levert aardige boeken op. Oer nijsgjirrige tema's. Der skynt ferskil te wêzen tusken wittenskip en wittenskip. Ik nim oan dat it sjenre "populêre wittenskip" de leechste foarm is. It is bedoeld foar de gewoane man. Foar mij dus. Ien fan dy wittenskipssjoernalisten Philip Droge (mei twa stipkes op de o, mar dy kin ik efkes net fine) hat in boek skreaun mei de alles oansprekkende en "populaire" titel: "Meer geld, vaker seks en nooit meer in de file."
Ik haw it boek noch net lêzen en ik moat earlik bekenne dat it seker net de trije kreten yn de titel binne dy't myn belangstelling ha.
Nee, bij te lêzen fan in resinsje kaam ik hiel wat oars tsjin, wêr't ik wol wat oan ha kin.
"En zo hebben collega's die links van de baas zitten tijdens een vergadering de meeste invloed. Via dat oor zijn we geneigd eerder een gunst te verlenen, omdat die in verbinding staat met de linkerhersenhelft, het gedeelte waar we empathie opbrengen en waar we beslissingen nemen".
Sjoch, dat binne dingen wêr't je wat oan ha. Ik wit nije wike myn plak.

Undersyk

Soe it sa wêze dat der de lêste jierren wat te folle minsken op skiednis ôf studeare? Soe it sa wêze dat de ûnderwerpen fan in skripsje hast op binne?
Ik tink it hast wol. Ik wurd net goed fan al dy ûnsinnige ûndersiken dy't dien wurde. No wurdt der wer oankundige dat ien of oare Tsaar opgroeven wurdt om te sjen at se noch ûntdekke kinne wêr't er oan dea gien is. Wie it no de pest of wie it al kanker?
No sa wit ik ek noch wol wat te betinken. Miskien dat de ûndersteande minsken opgroeven wurde kinne, sadat ik in ferantwurde antwurd krij op myn fragen.
Fan Jan Jarings Nooitgedacht, de man fan de redensfabryk yn Drylts en dy't ferstoar yn 1920, hie dy echt slappe inkels?
Grutte Pier, wie dy no wol of net homo?
Eise Jeltes Eisinga, hie dy lêst fan staar?
Casper Di Robles, wie dat in siameeske twilling?
It froutsje fan Stavoren wie dat wol in froutsje?

Hynstetemmers

Fryslân is net bekend genôch yn Nederlân. Alteast, dat hat ien of oar djoer ûndersyk útwezen. En dus moat der aksje komme. "Fan Fryslân" is it biedwurd. Dy twa wurden moatte der foar soargje dat oer in oantal jierren in nij ûndersyk útwize sil dat it bekendheidspersintaazje mei 10 prosint stegen is en dat de profinsje tefreden werom sjen kin nei de start yn 2010.
Namme bekendheid dat waait je oan neffens mij. At je ien kear de namme hawwe om wat fan reden dan ek, dan kinne je moai lang foarút. Sjoch nei Volendam. Dizze simmer "fytste" ik der trochhinne, mar moast de hiele Dyk rinne omdat hûnderten, miskien wol tûzend toeristen harren fernuveren oer soevenierwinkels en fisksaken. Se wiene kommen foar de boaten en de kleandracht mar dat wie 60 jier ferlyn. Hielendal neat is dêr te sjen, mar Volendam hat wol de namme. De brân fan 2001 hat efkes foar in impuls soarge mar dat hie om harren net hoechd.
Frylân hat him ek aardich op de kaart sette dit jier. Ik tink dat dit net meinommen is yn it earder neamde djoere ûndersyk.
"Man leit 4 jier dea yn keamer". Yn Minnertsgea! In doarp yn Fryslân.
"Frou makket 4 poppen dea en bewarret se yn in koffer". Yn Nijbeets! In doarp yn Fryslân.
Nee, dan de gemeente Achtkarspelen. Dy meitsje belied en wolle in begjin meitsje om Fryslân te ûnderskieden fan de rest fan Nederlân. "Paardenstront mag niet meer op weg". It klinkt mij as muzyk yn de earen. Dat fertsjinnet in ferfolch.
It is dochs te gek foar wurden dat in hûnekeuteltsje fan in poedel net op de dyk mei en in 3 kilo stront fan in merje wol? Hynstetemmers dêryn yn de easthoeke fan Fryslân en dat fertsjinnet in ferfolch.

Lee Child

Miskien haw ik wolris earder oanjûn yn in stikje, mar ik moat wer wat kwyt oer it skriuwen. En dan foaral oer it skriuwen fan in boek.
Myn dream of begjint it myn obsesje te wurden. Wat soe ik it graach wolle. It idee is der en ik haw der ek wol betrouen dat it mij slagje sil om in aardich lêsber boek te skriuwen, mar it ûntbrekt mij oan moed en geduld. Geduld om earst goed foarwurk te dwaan, om ûndersyk te dwaan en om gestach earne oan te wurkjen. Ik kin der net sa goed oer dat de dingen net ôf binne. Begjinne en ôfmeitsje dêr moat bij mij net te folle tiid tusken sitte. Mei stikje skriuwen slagget dat bij in boek skriuwe net.
De ôfrûne wike haw de Sluipschutter van Lee Child lêzen. Wat ik it aardige oan de haadpersoan fyn (Jack Reacher) is dat hij oplossingen siket troch logysk te redeneren en te analysearen. Him ferpleatse yn syn tsjinstanner en fandêr in strategy betinke.
En dat docht hij yn in foarm dy't in lêzer hieltyd wer ferrast. Ek al giet it oer yngewikkelde politike tema's, wat mij net it measte boeit, Lee Child bliuwt mij boeien. In machtich boek.
At ik in boek út ha, sjoch ik meast efkes op Crimezone, om te sjen wat in oar der fan fynt. Net omdat it mij wat útmakket, mar gewoan.
En wêrom ik Salty Dog fan Procol Harum hjir ûnder set is mij ek in riedsel.

Lowlands

Dit wykein is Lowlands. Teater en in foaral muzyk. "Krekt wat foare dij" sizze se dan. Oh ja? At ik it programma sjoch en dan bedoel ik de muzyk, dan soe ik der sa wol hinne wolle. At it moat op de fyts. Der is allinne ien beswier. Ik wit net krekt hoefolle minsken dêr binne, mar at it 30.000 binne, dan binne dat der 28.000 te folle. Foar mij alteast. It liket mij hielendal neat om diel út te meitsjen fan sa'n massa. Oeral foar yn de rige stean. Om muzyk te sjen en te hearen, om munten te heljen, om in broadsje sûn en in broadsje frikandel te keapjen en om te pisjen en te poepen.
Ik soe ek gek wurde fan it plannen. Ik soe net folle misse wolle en soe foaral dwaande wêze om in strakke planning te meitsjen om foaral neat te missen. En ik bin der wis fan dat ik de planning net helje soe. Sosjale kontakten ûnderhâlde binne dêr faak debet oan.
Nee, Lowlands ik sjoch it op tv, ik folch it fia Twitter en ik sykje wat filmkes op You Tube. Sa as de tip dy't ik krige oer Against me. Trede sneintemiddei om 17.30 op.
Ek Mumford & Sons binne dit wykein op Lowlands mar dêr gean ik op 26 septimber al hinne. Yn in útferkochte HMH yn A'dam. Dat kin noch krekt wat it oantal minsken oangiet.

Link nei Llink

It is hast dien mei Llink. In feriening dy't mar koarte tiid yn it omropbestel wie. Ik sjoch net folle tv en kin mij ek net echt herinnerje dat ik ea nei Llink sjoen ha. It kin best mar dan net bewust.
Mei harren doelstellingen is lykwols neat mis.

De vereniging stelt zich ten doel een omroep te zijn die zich inzet voor:
a. rechtvaardige mondiale welvaartsverhoudingen,
b. een betere verhouding tussen economie en ecologie,
c. een duurzaam gebruik van de natuurlijke leefomgeving,
d. respect voor de rechten van mens en dier.
Tevens wil zij het praktisch idealisme uitdragen en stimuleren.

Hoewol ik punt d feroarje wol yn "respekt foar de rjochten fan minsk en bist mei útsûndering fan de hûn en de wesp, doch ik myn bêst om fan dy 4 punten wat te meitsjen.

Woansdeitejûn 18 augustus wie de lêste útstjoering en omdat Llink it net iens is mei it feit dat se ferdwine moatte fan de t.v., hiene se in soarte mei protest top 100 makke.
Dat klinkt net raar en mei de top 100 is ek net folle mis, mar ik hie gau myn nocht fan dy surrogaat artisten dy't protestlieten fan the Stones, Dylan of Johnny Cash songen.
Ik wie dan ek bliid dat de 100 protestlieten mei filmkes te finen binne op harren side. En no ek op dy fan mij. Sjoch hjir.
It is gjin dwaan om in goed, bêst of noch better nûmer oan te wizen. Ik gean se allegear harkjen en sil sjen at ik se op in DVD krije kin. Dan haw ik gjin tv mear nedich.
En om dit stikje dochs ôf te sluten mei in protest liet kom ik út bij Armand. Hij is allinne mar protestsjonger en oars neat. Hij spilet mûlharp en dat is de klank fan protest.

Hulde oan de gemeente

It wie mids maaie, doe't ik myn argewaasje útspruts oer it oerstallige boerd wat midden yn it lân stie efter Kûbaard. Sjoch hjir.
It boerd brocht mij orientaasje en dat wol ik dêr net.
Hoe't it kin, wa't it dien hat, wit ik net, mar it boerd is al in moai skoft fuorthelle. Ik kin jim sizze dat ik it net dien ha. Mar moai is it wol. Ik tankje de gemeente Littenseradiel foar dit flugge hanneljen.
Of is dit in earste oanset om de grinzen dochs mar te ferfagen en in begjin om mei Frjenteradiel en Harns ferkearing te sykjen?
Bah, wat bin ik wer erchtinkend. Se hawwe it gewoan foar mij dien.

Drinten

Wat in gelok dat ik yn Fryslân wenje. Je sille mar in Drint wêze en seis wiken fakânsje ha en dy trochbringe wolle yn eigen profinsje. Neffens mij wolle je wer graach oan it wurk nei in wike as wat. Want fansels hawwe dy Drinten al in pear kear yn de bistetún west yn Emmen, se hawwe Orvelte al sa faak troch kuiere en de hunnebedden kinne se allegear bij namme. Deade dingen allegear (op de bistetún nei) en dy ferfele gau. Nee, ik haw begrutsjen mei de Drint.
Dan hawwe wij it hjir yn Fryslân al better oanpakt. Nee, net wij fan no, mar wij fan earder. Us foarâlden. Dy eardere Friezen dat moat in sportyf folkje west ha.
Fan alles wat hjir wie, wisten se in sport te meitsjen.
Se seagen it wetter, de marren en de boaten. Se betochten it skûtsjesilen.
Se seagen de sleatten en in stok. Se betochten it fierljeppen.
Se seagen de kij en de sturt en se seagen in stik lân. Se betochten it keatsen.
En at ik oerdriuw kin ik ek noch sizze dat se fûgels seagen, oan aaien tochten en se betochten it aaisykjen. En ik bin der hast wol wis fan dat Stoffel Bouma ek betinke kin hoe't it Frysk damjen hjir ûntstien is en net yn Drinte.
En sa sleep ik mij, sûnder folle muoite, de simmer troch. Fan it fierljeppen nei it skûtsjesilen en ek noch altiten nei it keatsen.
En at ik dêr bij it silen sit en oer de mar stoarje, dan tink ik oan de Drinten dy't harren kâns slûpe litten ha. Sij seagen troch it bosk de beammen net mear, want oars hiene se wol beamkeslingerje of beamkeferwikselje as sport betocht. Sij seagen harren hunnebedden wol, mar it kaam net yn harren op om dêr in sport bij te betinken. Se hiene de brûne beannen fan Bartje mar kamen net fierder as in stânbyld.
Nee, dy Drinten hawwe it hielendal sitte litten en sij binne simmers foaral dwaande om de grize golf it goeie paad te wizen op de fytspaden. Dy grize golf dy't bij alle paddestuollen stean bliuwt om te sjen at se echt net ferdwale.
Is der dan neat goed oan Drinte. Ja wis wol. De blues. Want "bluese" dat kinne se dêr goed.

Freonen op de fyts

It is alle kearen wer in belibbenis. Fytse troch Nederlân en sliepe bij freonen op de fyts. Foaral dat lêste. Sliepe bij freonen op de fyts. Net dat it echte freonen binne en freonen wurde sille.
De stifting hjit no ien kear "Vrienden op de fiets". Foar in gaadlik priiske kinne fytsers en rinners in sliepplak en moarnsbrôchje krije op sa'n 3500 adressen yn Nederlân.
It binne oer it generaal alderaardichste minsken. En dy minsken hawwe allegear harren eigen reden om as gastgesin foar ien nacht (soms mear) op te treden.
Sa binne dêr de minsken dy't sels ek graach fytse, in grut hûs en in grut hert hawwe. Sij fine it moai om erfarings út te wikseljen. Sa binne dêr de allinne steande froulju; widdo wurden of skieden. It hús te grut, ferlet fan oanspraak en oandacht en in hûn is ek net alles.
Der binne ek guon dy't keamers oer ha, it hast net oan tiid ha mar it wol leuk fine om minsken te moetsjen en je dêrom alle fertrouen yn dy freonen ha troch sels de kaai fan it hûs te jaan at se sels al wer oan it wurk binne en de sliepers noch útsliepe. Se hiene noch krekt tiid fûn om in geweldich stikje iten klear te setten.
En der is in kategory dy't it om it jild docht. De man op de pleats of de tûnkerij, de frou docht de ôfdieling freonen op de fyts. Mei kuolle saaklikheid, "strakke rigels" en ôfmjitten moarnsiten: foar beide ien beskút, foar beide ien stikje tsiis, foar beide ien krinteboltsje en foar beide ien stikje ham. Mar al dy ferskillende kategoryen meitsje it in feest om bij freonen op de fyts te sliepen.
Wij geane hast op nei ús 50ste adres tink ik.

Freule

Wêr bliuwt de tiid? Dat freegje ik mij ôf at ik oan de Freulepartij tink dy’t dizze wike holden wurdt. Want die ik yn 1970 net mei oan dy Freule . Foar Wommels fansels. Mei Jelle de Boer en Pieter Sieswerda. Gjin priis. Derôf tsjin Grou dy’t letter twadde waarden. Spannende dagen wierskynlik, hoewol ik mij dat net echt herinnerje kin. Ik stie foaryn en sûnder nap koe ik amper boppe. In middelmatige keatser mar goed genôch om mei te dwaan.
Sels yn 1971 mocht ik noch in kear meidwaan. Mei Hessel Hovinga en Tsjipke Joustra. In iets better partoer mar yn de tredde omloap derôf tsjin Ljouwert. Amsterdam ferslein dat kin net elkenien sizze want dy keatse hast nea mei op de Freule.
Dit jier slaan ik in Freulepartij oer. Wol dit jier de Suderseeroute noch in kear fytse. En dat kin it beste dizze wike. It is net oars.
Letter witte je pas at je it mist ha. Ik tink it net. Der giet hast neat boppe in moaie fytstocht troch it lân en sliepe bij “vrienden op de fiets”.

Auto's

Yn 8 oeren riden wij mei de auto fan Wommels nei Basel yn Switserlân. De soan riidt (ik bin net sa rider) en ik sjoch om mij hinne. Wij fleane (neffens de soan riden wij reedlik oan) oer ferskillende A diken. It langste oer de A67 dy’t ús djip yn Dútslân bringt. De soan let op de dyk en ik let op oare dingen. Sûnder dat ik it fan doel wie foel myn each foaral op auto’s mei auto’s. Bij de measte frachtauto’s sjogge net wat der yn sit, omdat se in tichte laadbak ha, mar bij auto’s is dat oars. Ik ha mij ferbaasd oer it oantal auto’s dat oer de dyk fan it iene nei ito are plak ferfierd wurde. Yn dy 8 oeren binne wij fêst fol 70 frachtauto’s foarbij gien, folladen mei auto’s. En wij binne fêst wol 100 auto’s tsjinkaam, folladen mei auto’s. Auto’s fol Mini’s wurde Dútslân ynsleept en auto’s fol Opels geane it selde paad mar dan de oare kant út. Wat in gesleep, wat in gesleep.
Fanút Basel binne wij werom fytst. 13 dagen hawwe wij gemiddeld sa’n 6 oeren op de fyts sitten (lein bedoel ik) en dy 78 oeren sochten wij de rêst fan de Rijn op. In hast hielendal autofrije route. Hoewol wat is autofrij. Wij wiene noch mar krekt bûten Basel of wij kamen de earste boat al tsjin mei hûnderten auto’s as lading. En it duorre net lang of wij hellen de earste boat mei hûnderten auto’s al yn. Kinne je neigean hoe langsum dat ek mei de stream ôf giet. Ek op it wetter wurdt der hiel wat auto’s fersleept.
Ticht bij it wetter rint ornaris ek it spoar. Dat wie no ek sa. En yn Dútslân wurdt in soad guod ferpleatst mei guodtreinen. En it sil jim gjin nij dwaan dat op de treinen fan noard nei súd mar ek fan súd nei noard foaral ek auto’s ferfierd waarden. It is mij wol dúdlik. Nije auto’s hawwe al in moaie reis hân mei de auto, de boat of de trein.

Leugens

Grutte skrik yn Nederlân. Saken dy't allinne yn it bûtenlân barre, komme no ek hjir foar. En Fryslân krijt dêrbij flink op syn bealch.
Broer X dy't 4 jier lang dea op syn keamer leit, Sint Anne wêr't in oanslach plakfynt en no Nijbeets wêr't 4 deade poppen fûn binne. Yn 4 ferskillende koffers! Hoe betinke je it sa. Wat fan betsjutting hat dy koffer? Wêrom net begroeven sa dat it út it sicht is? Hoe kin it dat de omjouwing krekt as yn Minnertsgea dochs net skerp genôch is om sokke rare saken op te merken. Werom docht in skynberb normaal famke fan 25 dat? Wat is de rol fan de âlders? Hoe sit it mei de spermajouwer?
Psychologen en psychiaters hawwe ek smoardrok om op te draven yn alle praatprogramma's dy't der mar binne op radio en tv. Sij dogge allegear ferûnderstellingen mar witte it ek net. Sij sitte ek mei fragen en sij sadelje ús op mei noch mear fragen.
Omrop Fryslân wit ek net goed om te gean mei sokke saken. Tusken 2 en 4, yn ôfwachting fan de parsekonferinsje litte se buorlju en doarpsgenoaten oan it wurd, mar dy witte it ek net en krije de gelegenheid om allegear ferûnderstellingen de wrâld yn te slingeren. Ik haw leaver allinne feiten yn byld en ik hie it net slim fûn dat de omrop oant 4 oere wachte hie mei it wurklike nijs.

20 boeken mei

De byblioteek makke op dit stuit reklame om een super abonnemint te nimmen. "20 boeken mei op fakansje" is dêrbij de oandachtslûker.
20 boeken mei op fakansje?
Dat wurdt in hiel gesleep. 20 boeken mei gemiddeld sa'n 350 bledsiden makke 7000 bledsiden. Dan moat je wol in hiele lange fakansje ha. Of binne der minsken dy't trije wiken lang oars net dogge as lêze? It liket mij dat je dan krekt sa goed thús bliuwe kin. In lekkere stoel yn de tûn en lêze mar.

Al jierren nim ik mar ien boek mei op fytsfakansje. "Voordeliger per dozijn" in hylarsk boek oer in grut gesin wêrbij alles draait om alles sa effisjent en ekonomysk mooglik te dwaan yn de húshâlding. Alle hannelingen wurde analyseard en besprutsen en alles giet dêrnei flugger.
Hoewol de test mei it skearen mei twa meskes tagelyk gjin resultaat oplevere: "Ik kan er 24 seconden met uitsparen, maar ik heb vanmorgen twee minuten verkwist met de pleisters, die ik op mijn keel moest plakken."
Dit boekje fan Frank en Ernestine Gilbreth is net allinne grappich mar it hat ek ta gefolch dat ik begjin te tinken lyk as harren at ik wat dwaan moat.
It hat in bytsje fan "nea mei lege hannen rinne" mar dan 20 kear slimmer.

In grutte griemerij

De PC fan 2010 sil ik mij heuge kinne oan it wurd "griemerij". In grutte griemerij sels. It keatsen en dan mei namme it opslaan wie ien grutte griemerij. Ut, út, foar, foar, kwea, út, út en nochris út. Fansels kaam dat foar in part fan it fjild, want dat lei der nei wat buien bij as in modderpôle. Mar it is net allinne it fjild. Der binne ek te folle keatsers dy't sa ûnwis binne as de DSB bank.
It fjild wat opkreasje nei in bui dat wie ek in grutte griemerij. Der stiene wierskynlik in pear Ammerkes mei sân klear. De organisaasje koe dochs ek net witte dat it sa reine soe, ûndanks dat Piet P it wol foarspeld hie. Mar wa nimt dy man noch serieus. De PC sa't it liket net. Want trije ammerkes san levert net echt gjin resultaat op.
Wêr't foarhinne seachsel in oplossing wie foar wiete plakken, skynt dat net mear te kinnen of te meien.
"wij gean op syk nei prikkers" sei de organisaasjes nei mear as in oere omgrieme en oerlizze.
Foar it publyk bij ferskriklik wiete plakken gjin pellets om oer te rinnen. Sij mochten harren troch de drek grieme.
Moai dat it terras fan de Bogt ferhurde is en dat it wat heger leit. Neist in sitplak yn de tribune ek in bêst plak.
En it hintsje fan Krijn? Ja, dat is ek altiten in grutte griemerij, mar wol lekker.

PC

Ik wit net wat mij besield. Woansdei nei de PC.
Werom giet dit mins miskien wol 40 jier de 5de woansdei fan july nei Frjentsjer. Dochs net om it komfortabele sitplak. Want binne je in bytsje op lingte, dan sitte je je in breuk sa'n dei. Te krappe kontromte en te min romte foar de knibbels. Je geane dochs net om it keatsen nei de PC. Want dat is der alle wykeinen op meardere plakken. Ik gean der net hinne omdat ik hopp ha dat myn favoriten winne. Nee, ik sjoch de 7 favoriten allegear net yn de prizen fallen.
Ik gean der seker net hinne omdat ik it keatsen geweldich fyn. Nee, ik haw dit jier sa'n kear as 8 bij it earste of haadklasse keatsen west en haw it nea langer útholden dan twa en heale oere.
Mar wêrom sil ik mij, sjoen de waarsberjochten, dochs ferreine litte op dizze lange dei. Werom wol ik dit dochs net misse.
Ik wit it net.