Ferwert

Ofrûne sneon wie it suver de earste dei dat it betrouber droech wie.
Tiid foar in wat langere fytstocht.
Kombineare mei in jierdei.
Hearlik.

Wij stutsen yn Menaam de hân ek efkes op bij it Feintsje fan Menaam en songen oant Brltsum it ferske fan de rikrakfyts

Wij seagen yn Sint Anne efkes bij Rembrand hoe't hij syn Saskia op tekene

Yn Ferwert seagen wij mei bewûndering nei it moaie byld (makke troch Jouta) fan Gemma van Burmania  en wij fregen ús ôf wa't dat wie.

Troch it Bildt nei Ferwert: 42 km
Fia  Ljouwert werom:  38 km
Suver de sinne yn de kop.

Jierdei

20 july foel earder altyd yn de fakânsje en de lêste jierren in inkele kear net.
Yn de fakânsje jierdei betsjutte op de legere skoalle dat je yn augustus mei 5 oaren op je eigen stoel stean mochten. In feest dat je diele moasten mei 4 oaren. Trije of fjouwer wiken letter trakteare en de krigen fuotbal sjen litte dy't ûnderwilens al lek wie, wie net iets wat mij as goed bijbleaun is.
Ek letter nei de skoalleperioade komt de jierdei faak net goed út. Krekt de jierdeiwike wie meast in ideale fakânsje wike. Sa fierde ik de lêste jierren  jierdeis op in terras yn Súdeast Ierlân, op it eilân Oland yn Sweden, op de kamping bij Keulen en op de fyts lâns de Donau.
Dit jier wiene wij noch thús en stie de doar iepen. En net allinne de doar ek de email, twitter, whatApp en de brievebus.
Om mei de email te begjinnen. Sij wiene der moarns betiid al bij: Bol.com, Kingslotto, Fong.nl en Dooitze.  Se hiene allegear kadootsjes at ik wat kocht......Utsein de lêste dy die allinne de lokwinsken.
Ut de brievebus fandele ik in berjocht fan Pearle: sij lokwinsken mij en woene mij wer graach yn de eagen sjen.

 In moaie kaart fan in kollega wie de muoite wurdich. Ik gean der mar fan út dat se de teksten net spesjaal foar mij útsocht hat. Sa wiene der noch tillefoantsjes, WhatAppkes en twiits.

Bysûnder leuk wie it dat Bob Greidhoek in muzikale groet die.

De foto wêr't hjir nei ferwezen wurdt ferwiist nei alle wierskynlikheid nei in foarich libben doe't ik noch diel útmakke fan ZZ TOP. Ik spile luchtgitaar en se neamden mei de luchtfytser.

Mochten jim fan ZZ Top hâlde dan soe ik dit filmke hjir ûnder al efkes besjen. Hâlde jim net fan ZZ TOP en ek net fan dûnsjende froulju dy't fergetten hawwe harren hielendal oan te klaaien, dan soe ik dit filmke oersjaan.

Oer de kadootsje kin ik koart wêze. It wie allegear tapaslik. Want it kampinggastel en de wetter skuon geane mei op fakânsje, de elpees komme wer fan boppen no't ik in platenspiler krigen ha, Vrij Nederlân bewarje ik foar in kamping yn Dútslân, Ik Zlatan (onmogelijk mens, uitstekend boek), Foute Elftal (Moord en doodslag in de voetbalwereld) en David Baldacci (Onschuldig) lykje mij allegear toppers.
En foar it goeie rock gefoel noch in moaie DVD fan Volbeat. 
Under oaren mei dit nûmer der op. Set it folume op maksimaal en krij einpikefel lykas mij.

20 july 2012: it wie it moaie jierdei wêr't ik troch alle  kado's noch lang wille fan ha. Dankje wol allegear.

Je kinne net alles

Ik fyn it mar lestich in fakânsje planne, Ek al hawwe je 6 wiken frij.  It is hjir yn Fryslân hast ûnmooglik. Der is fan alles te dwaan en fuortgean is hast sûnde. De wiken fan it skûtsjesilen joue altyd in bepaalde sfear ek al haw ik neat mei wetter.
It fierljeppen is in lust om te sjen ek al haw ik neat mei wetter.
In keatspartij foar de sfear is ek noch wol te priuwen ek al haw ik neat op mei dy boppe-, kwea en útslaanderij.
Om mar net te sprekken fan al dy muzyk dy't hjir en dêr is.
Sûnt twa jier lyn hawwe wij dus no it Peace yn Riis festival. In grut sukses mochten wij en de organisaasje nei ôfrin konstateare.
Ek dit jier giet men wer foar in moaie middei en jûn. Yn de teatertún yn Riis op 29 juli mei Jan Akkerman en Bert Heerink, mar ek mei dy hearlike Neil Young Mirror Band dy't ek ferline jier oanwêzich wie en ús hielendal werom brocht yn dy goeie âlde tiid.
Twa jier lyn hawwe wij der tsjin oan fytst om op tiid werom te wêzen om it wol mei te meitsjen. Dit jier slagget dat net, wij binne noch mar krekt fuort dan.
Ik hoop dat jim mij allegear ferfange wolle, sadat it wis is dat it takemjier wer komt. Dan planne wij it oars.

Keunst

It is in keunst om wat te betinken wat in oar noch net betocht hat.
It is in keunst om iets te meitsjen wat in oar noch net makke hat.
It is in keunst at oare minsken nijsgjirrich binne om dy keunststikjes te sjen.
Sa lei it ûngefear doe't wij freedtejûn efkes bij it iepen atelier seagen fan Jehannes Hibma.
Jehannes nemt him ûntwerper en monumintaal foarmjouwer. Hij wurket mei stien, mei wask, mei klaai of hout. Hij skildert, hij wurket mei foto's en hat mei lege aaidoazen in hiel projekt dien.

It klompke moat bliuwe

Us lân is in keninkryk. Beatrix is ús keninginne. Je hawwe wol in faach idee wat sij allegear docht mar ek wer net. Op Wikipedia stiet dit:

Ze doet veel dingen die niet voor iedereen zichtbaar zijn. Ze is heel actief bij staatszaken, ze legt veel bezoeken af aan dorpen en steden, opent gebouwen, knipt linten door, doopt schepen en komt zelfs wel eens bij haar volk thuis op bezoek.

Moai sein. Kin it ek noch oanfulle dat sij net allinne lintsjes trochknipt mar dat it har somtiden ek "behaacht" in lintsje út te rikken.
Soms giet Beatrix der in hiele dei op út. Dat hjir dan in wurkbesite.
Sa wie se in goeie wike lyn yn de fierstentegruttegemeente Súdwest Fryslân. Se skarrele wat troch de doarpen, liet har ynformeare, iet wat, dronk wat en sette wer ôf.
Wat se der no krekt fan fûn dat wit ik net, mar ik lêsde al dat se fynt dat "de klompkes bij de brêge" bliuwe moatte.
Dat is fansels goed nijs foar de brêgewippers. Oars sjocht it der foar harren net goed út mei al dy op ôfstân te betsjinjen stikjes dyk.
Moai dat ús Beatrix sa dúdlik is en dat sij harren oer sokke lytse dingen útsprekt.
Ik haw ek begrepen dat se wol dat de kij altiten bûten rinne, dat de DE segeltsjes nea ferlern geane, dat de griene sjippe en it waskboerd wer in wichtige rol ynnimme yn it waskhok, dat levertraan ferplichte wurdt yn de moannen mei de R foar alle bern ûnder de 18, dat skearen mei de kwast beleanne wurde moat, dat "Mens erger je niet" in ferplicht spultsje op skoalle wurde moat, dat de Kwatta soldaatsjes in fuort te besunigen leger wol ferfange kin en dat Flip fan Tiel in eigen list foar de twadde Keamer krije moat.
Wij hawwe in goeie keninginne.

Privé kamping

En dêr stiene wij dan op kamping "it Alternatyf" yn Nijbeets.
Sjen at it sliepen yn de auto in goeie fakansje opsje is neidat wij der in slieplak yn makke ha.
Sjen at wij sûnder folle muoite de  tinte der foar krije kinne.
Of better sein der neist.
It slagge allegear.
In noflike jûn  bij de famylje en nachts sliepe yn it "romme"autobêd.
Wekker wurden fan de hoanne?
Of wiene it de foarbijrazende taksys út Drachten dy't lette (dan wol betide) útgeanders thús brocht, dy't ús al betiid bij de les brochten.
De test is slagge.
Wij kinne der op út.
Luks kampeare
Yn de auto dus
Of is it no ynienen in kamper(ke)

Striid

 

2 grutte swannen en ien lytse.
Oan de dyk fan Wommels nei Kûbaard.
Myn yndruk is dat hjir in flinke striid levere is om dat iene jong te behoedzjen foar rôffûgels.
It tilt der op fan fearren.
En ien aaike, ien jong is wol wat minimaal.
Of hawwe wij hjir ek al foksen?

0-8

Suver in tradysje wurden. De earste wedstryd fan sc Hearrenfean yn de súdwesthoeke fan Fryslân. Suver ek in tradysje dat ik der bij bin. Nei Aldemardum, nei Bakhuzen, nei Sleat wie ik freedtejûn yn Aldegea (GS). Fuotbalklup de Wâlde wie gasthear.
Lekker drok  dêr. Moai waar en hoopfolle fans. Marco van Basten as trainer.
Krekt as al dy oaren kearen, sitte ek no Riemer en Annie wêr neist de dugout. Sij komme meast in kertier foar it begjin oansetten, rinne dwers it fjild oer, fûskje mei de iene en de oare en sette har te plak op de klearsteande stuollen. Begryp mij goed binne de stekken. Al dy bern mei sc Hearrenfean sjurtsjes oan dy't sa lekker tsjin de reklamebuorden sieten moasten efter de stekken. Ferskil moat der bliuwe. Wylst de Hegemer Dekdweilers harren rûntsje meitsje, wurde de opstellingen en oare meidielings dien wêr't dus net in minsk wat fan heard hat.
Dy opstellingen omroppe wie ek oerstallich want  men wie  sa ferstannich west om alle goeie nûmers goed yn it boekje te setten bij de goeie nammen.
Marco van Basten is in man fan de rêst en op ien of oare wize strielde dat ek út nei it publyk. It wie in deade boel. Dat kaam mei troch it matige spul fan de klup út it Fryske Haachje.  Kums en Djuricic soargen foar driging en in soad beweging en wiene altiten oanspylber, de rest moast wenne.
Foaral foaryn in matige van la Parra, in tsjinfallende Amoah en in hiel matige Uth. Dy lêste waard al hiel gau nei de kant helle.
Bij it skoft 0-4 en nei 75 minuten stie dat noch op it skoareboerd. Yn it lêste kertier wiene de Gaasterlânske helden wurch en koe it Fean noch 4 kear skoare.
De speaker hie yn de twadde helte goed yn de gaten dat it sliepferwekkend wie en dat hij foar de skrik soargje moast om elkenien wekker te hâlden: " Louis van Gaal bûnskoach en Blind syn assistent" rôp hij om en der wie gelyk praat.
Moai dat ik se sjoen ha yn de twadde helte: Tannane, Ziyeck, Otigba, Aktaou, Fazli.
Der is mij lykwols fan dizze mannen neat fan bij bleaun. Utsein de nammen, dy't ik no al wer ferjitten bin.

Runrig

Fannemoarn hearde ik Runrig op de radio.
Dy heare je net folle.
Dizze Skotse folkrock band is net bekend genôch seker.
Ik freegje mij gelyk ôf wêrom ik dy namme net op de affysjes sjoch fan grutte festivals of yn muzykhallen yn Nederlân..
De agenda fan de band jout oant 1-1-2013 oan dat se 10 kear yn Dútslân, 11 kear yn UK en 1 kear yn Denemarken optrede.
Net populair genôch yn Nederlân dus.
It nûmer mei it hearlike yntro.

Frysk

Begjin dizze wike sitearde ik wat út it "grifformearde boekje" út Easterein. Neist de tsjerklike striid wie der ek in opmerklik stikje oer de taal.
De earder neamde dûmny Wolthuis wie noch kandidaat en kaam te preekjen yn Easterein.  De kandidaat dûmny waard ophelle troch Tjipke Okkema.

Sitaat út it boekje:
Tjipke Okkema, CAF vertegenwoordiger, aartsoptimist, humorist en feestleider, haalde ons vanuit Sneek, 's ochtends vroeg op in zijn volkswagen kever, Hij had zijn oudste zoon, Tjerk bij zich, een jochie van ruim 6 jaar. Het heeft diepe indruk op ons gemaakt, dat Tjerk "sa frysktalich wie" door zijn opvoeding thuis en op school, dat hij het gesprek, dat wij als groten met zijn drieen voerden in het Hollands, niet kon volgen.

Dat wiene nochris tiden.
Kom dêr no mar ris mei oan.
Ik verssta geen Frysk hear ik ferstentefaak tsjintwurdich.

Kwea praat

Ik tocht hjoed lit mij wer in kear op kaatsen.nl sjen. De behearder fan dy side (Jan Braaksma) hat it altyd oer ûnôfhinklik en kritysk en dat sint mij wol. De man is no ek al ferslachjouwer op sneon en analitikus bij Omrop Fryslân op snein.
Ik wol toch mar wer ris sjen at hij der al wer in fatsoenlike keatsside fan makke hat en de striidbile bedobbe hat dy't  hij de lêste jierren hantearre.
De ferslaggen fan it keatsen binne mij fierders wol goed, dat sjocht der oersichtelik út, mar it giet no krekt om de rubryk Kweapraat.

Dizze rubryk stiet der wykliks op en bij it trochsjen fan wat oare stikken is it mij dúdlik dat Kweapraat de goeie namme is. Beste minsken wat in kweade pen hat dy man!
Wat in mislike rubryk is dit.
Seure oer alles wat der mis giet. Minsken misledigje en foaral minsken oanmoedigje om alle (lytse) foarfaltsjes foaral te melden bij de krityske en ûnôfhinkelike Braaksma. Troch te beljen want wat is it in aardichheid om nei sa'n wykein dêr in rubryk fan te meitsjen.
In mislike toan en ek omdat der foaral op de man/frou spile wurdt.
Want in frustraasje en wat in argewaasje.
Moatte je neat mear fan it keatsen en de keatsbûn ha, gean dan nei in oare sport op sneon en snein.
Dit tsjinnet gjin inkel doel.
Miskien past de man syn namme wol hiel goed bij myn gefoel op dit momint. En dan doch ik it op syn Frysk.

Grifformeard

De lêste jierren haw ik al meardere boekjes lêzen oer it ûntstean fan de grifformearde tsjerke yn sommige doarpen yn Fryslân. Op ien of oare wize fyn ik dat wol nijsgjirrich hoe't sa'n striid levere wurdt om kristeliker te wêzen as de herfoarmen.
De lêst útbrochte boekjes skriuwe ek al wer oer it proses mei elkoar op wei (samen op weg).
Ien fan de lêste boekje dy't ik lêzen ha, giet oer Easterein: Twee sporen één weg.
Dêr stiet in moai stikje yn oer in ferskil tusken Wommels en Easterein, skreaun troch de dûmny fan doe de tiid (1960) dsWolthuis.
Ik sitear:
Een opvallend verschil tussen de dorpen tot 1960 was dat Wommels bij de viering van een dorpsfeest wel een draaimolen liet aanrukken, die dan 's avonds werd omgebouwd tot een zweef, waaaraan de groten en volwassenen, in wie het kind nog niet gestorven was, hun hart konden ophalen.
In Oosterend was zulks tot die tijd niet het geval, omdat het rechtzinniger was dan Wommels.
In het voorjaar van 1960 vergaderde de Oranjevereniging o.l.v. Tjipke Okkema op de bovenzaal van cafée Bergsma o.a. over een belangrijk punt op de agenda: Wel of geen draaimolen in Oosterend.

Der waard in hiele diskusje holden en ek dûmny Wolthuis bemuoide him der mei en hij wie in foarstander. Dat foel net bij elkenien goed. Him waarden letter ek útspraken yn de mûle lein dy't hij net dien hie. Wat hij wol sei wie dit:

Er zijn mensen, die menen dat de duivel in de draaimolen zit. Nu geloof is dat niet. Maar laten juist zij, die dit menen, in de draaimolen gaan zitten, om de duivel er uit te verdrijven!.

De draaimolen is der sûnt 1960 kaam en mooglik is dy der no noch alle jierren.

Pearl Jam: Machtich

Wat in moaie jûn yn it Ziggo Dome yn Amsterdam mei Pearl Jam. Ofrûne tiisdei wiene wij der bij doe't de nije muzyktimpel echt doopt waard. Marco Borsato hie it aldernijste der ôfhelle, mar no wie it tiid foar 15.000 útsinnige Pearl Jam fans. Foar de tolfde kear spilen se yn Nederlân,
Wij stiene miskien wol 100 meter fan it poadium ô mar krigen like goed de folle laach fan dy fantastyske band. De stullen op de tribues koene der wol mei want der wie net in minsk dy't sitten bliuwe koe.
Hast twa en heale oere rock sa't it bedoeld wie. 




 Mei in moaie setlist. Hoewol dy fan woansdei doe't se harren twadde konsert dêr joegen, wie ek net min. En dy op Rock Werchter dit wykein sil ek net ferkeard wêze. Mei soarch wurdt alle kearen in ferrassing foartovere. 


En wij wiene net de ienige dy dit geweldich fûnen. Sjoch hjir
Dêrom freedtejûn dizze livestream sjen en heare fan Rock Werchter

Freedtejûns is der it poadium Asteriks yn Ljouwert. Yn de âlde finzenis de Blokhúspoarte yn Ljouwert. Op him sels is it al moai om dêr binnen te stappen. Der giet in wrâld foar je iepen. It libbet dêr oan alle hoeken en hennen mar it it strielt noch altyd in finzenis út. Hege en griisgiele muorren, stevige doarren en de selblokken.
Freedtejûn wie der in hardrockjûn en it like mij goed om myn âldste swarte teasjurt oan te lûken en myn kisjes oan te dwaan om mij ris in jûn yn de hurde rock sfear te bejaan.
Sa moai, dat der in bus riidt nei Ljouwert en nei 10 minuten rinnen, gean ik de poarte troch en sykje myn wei lâns binnenplakken, gongen en treppens. Earne dêr boppe is de seal en it is der swart fan de minsken. Net omdat it fol is mar omdat swart de oanklaaikoade liket te wêzen.
It programma is djippe, swiere rock. Trije groepen mar leafst en dat betsjut avenseare. Want om 23.15 oere is it dien. In fêste eintiid haw ik begrepen en dat is prima, want om 23.30 giet de lêste bus nei Wommels.
All Systems Go is de groep wêr't it om giet. Sij komme suver wat oan de lette kant oan, sjoch ik op twitter en sij hawwe hast gjin tiid om ta te rieden. Nei de twadde groep fluch de eigen ynstruminten it poadium op en dan giet it krekt foar healwei âlven oan. It is lûd, it is ferskuorrend lûd, mar it bringt de sfear krekt net. De setlist wurdt ôfraffele, der is gjin tiid om wat op te bouwen mei it publyk en dat brekt harren him om 23.10 oere op at se it poadium ôfgean omdat de tiid der op sit.
Lau hantsjeklap (miskien wolle wij wol mear) komme se noch werom foar de útsetter.
Dan is it ek 23.15 oere. Dien dus.
In lyts kertierke letter sit ik yn de bus en midsnacht bin ik wer thús mei sûzjende earen mar in goed gefoel nei safolle stoner-, metal- en hardrock.
Oh ja, it kost dêr mar 5 euro yntree en de bierglêzen sitte goed fol.
Nei wike Serveert Betty dêr.

De dei nei

De Slachte wie hjoed hielendal wer foar mij allinne. No ja, op fiif fytsers en in rinner nei. In hearlike rêst sa as altyd, útsein juster. Juster hiene sa'n 15000 rinners en kuierders besit naam fan "myn" stikje dyk.  Fannemoarn efkes lekker fytst tusken kilometer 20 en kilometer 8.

Bij kilometer 20 de oase fan Wommels. Neist de tinte, de húskes stiene der noch wat auto's dy't stean bleaun binnen nei Slachtepop.

Foar wa't it net sjoen hat juster, mar wat oandacht freegje foar dit boerd. Oandacht foar it swimbad mar mear noch foar it Greidhoekfestival. In hiele goeie reden om op 15 septimber nei Wommels te kommen.

 De Nije Kromme leit der op kilometer 19 rêstich bij. Alle boaten dy't dêr juster leine hawwe al wer in oar plak socht.

Ien fan de Rabo banken op tusken de 18 en de 19. In fleurich gehiel.

It sirkus op de Kliuw wie noch yn djippe rêst fannemoarn.

It is geweldich om te sjen, hoe skjin it der allegear hinne leit nei juster. Ik haw gjin rotsoai sjoen. Ik soe hast sizze om mij meie se dit prachtige stikje dyk oer 4 jier wol wer in dei brûke.

Ek dan wol ik best wer wat iten en drinken oanjaan op kilometer 17 oan Tsjeard en Berber tidens de slachterin en kofje mei in broadsje helje foar Jellie op kilometer 20 tidens de kuiertocht.

It einpikefelmomint fan dit EK

Ieren, in machtich folk.
Harren muzyk, harren guiness, harren lân it luts ús trije kear nei Ierlân ta. Op de fyts, mei de hynderkarre, liftsjend en mei de auto.
De Ieren soargje no al foar it einepikefelmomint tidens dit EK.
4-0 efter en dan de Spanjaarden stil krije. Mei harren Fields of Athenry.
En dat sjonge the Dropkick Murphys ek. En dy steane moarn yn Tilburg op it poadium tidens it Mundial festival

Lente in Parijs

Der binne fan dy boeken dy moatte je lêze. "Lente in Parijs "dat is sa'n boek. Neidat ik in pear moanne lyn yn Paris west ha, mij fernuvere ha oer it libben yn Frankryk, de minsken dêr en de attraksjes, komt sa'n boek op in goed momint.
It libben yn Paris wurdt troch Stephen Clark besjoen mei de eagen fan in ferbaasde bûtenlanner. Yn dit gefal in Ingelsman.
Mei aburde humor sleept hij de lêzer hiel Paris troch, komt hij de Frânske rigels yn al syn fasetten tsjin en ûntdekt hij it eigensinnige en sjofinistyske gedrach fan de Frânsen.
Ik haw wat glimke en ôflake mei dit boek.
It boek is aardich te fergelykjen mei "Door Ierland met een koelkast" troch Tony Hawks.
Hjoed mar ris sjen at der noch in leuk boek fan dizze Clark yn de byb is, want ik haw begrepen dat hij him nettsjinsteande syn konfrontaasjes yn Paris hij dêr no wennet.

Slachteboekje

Wij hawwe de Slachteboekjes krigen. Wij dat betsjut yn dit gefal myn frou. Sij sil rinne. Ik bin mear foar it op tiid kaarten bestellen. Twa slachteboekjes dus. Ien foar har en ien foar in leafhawwer út Beetstersweach.
In paadwizer wurdt it neamd. Dat is it seker.
It is in moai boekje wurden. Fol ynformaasje wat der allegear te sjen is at je meidogge.
It wit net krekt hoefolle attraksjes der wol net binne ûnderweis mar it is suver in skande dat dit allegear organisearre wurdt foar minsken dy't oer it ginneraal it leafst trochrinne.
Dat wie ek myn erfaring doe't ik yn 2000 meidie. Ik hie it allegear "mei gemak" útrinne kind at ik mar net stoppe wie yn Reahûs. Dy lêste 8 kilometer nei Raard wiene in hel en hat ta gefolch hân dat in ein rinnen fan myn ferlanglist skrast is.
De slachtemarathon dat wurdt in kultureel feest. In soarte mei Kulturele Haadstêd en dan sûnder dy miljoenen en sûnder in haadstêd. Mei allegear entûsjaste frijwilligers bij de dykfakken.
Ik hoop fan herte dat de meidoggers nei de tiid it foaral net hawwe hoe gau se wol net binne wiene mar dat se oanjouwe dat se krekt op tiid binne wiene omdat der safolle te sjen en te harkjen wie. Dat se der de lêste kilometers tsjinoan rinne moasten omdat se te lang genoaten fan de ferdivedaasje.

Foar de dravers meitsje ik in útsûndering. Sij moatte de gong der just ynsette om in goeie tiid del te setten. En at je net fan blaasmuzyk hâlde dan kin it noch wolris in kreaze tiid wurde.

Fytsferfier yn Paris

In reinige moarn dus tiid om foto's te romjen. Dat betsjut fuortsmite of argiveare.

Of op myn blog sette.

Sa as dizze twa.

Makke yn Paris.

At je gjin sin ha om dy hiele Champs Elysee oer  te rinnen dan kinne je je lekker deljaan efter op de fyts.

Oerlevere oan in "lisfytser"

Ik haw rûn..........



Konkours

De hynders rinne, drave en springe dizze dagen wer yn de buert fan Snits. In moai plak dêr tusken Ysbrechtum en Turns. Tongersdeitemiddei wie de maksimum snelheid op de dyk dêr al werom brocht nei 30 km per oere om al dy auto's mei hynderkarren de gelegenheid te jaan it lân fatsoenlik yn te draaien.
In moai rom stik lân wat opfleure is mei flaggen en tinten.
Mar op ien of oare wize haw ik it idee dat it ek hast alityd buiige dagen binne.
Op it rinpaad lâns de Frjentsjerterfeart wêr't ik skynber wol fytse mei, in pear fierôf foto's makke.

Uit de lijken

De jierren begjinne te tellen.
Dat moast ik konstateare op ús #hfw Holtrop Famylje Wykein.
Wat begong as útdaging fan de kâlde kant om ris sjen te litten oan ús oantroude Holtroppen hoe't je iets slachfeardich regelje, is nei 11 kear útgroeid ta in famylje spektakel sûnder wjergea.
Noch altiten leit de basis yn in kamping foar ús sels, dy't op de romte leit, in gersfjild om te balskoppen en te balslaan, net te fier fuort want wij komme dochs hast net fan de kamping ôf en in slachter (Bigmans of sa) yn de buert foar it fêste bargjeknoeien op sneon.
Yn de rin fan de jierren binne der wol wat saken bijkommen dy't it feest noch grutter meitsje.

De âlde legertinte, kocht op de Harkema jout ús al in jier as 8, in goed ûnderdak bij suterich waar en as keet bij nacht.
It slepen mei kratten bier is allang foarbij. De hiele famylje kin no sels it bierke tappe op  "ús eigen" biertapperij. Omdat Pyt it net altiten goed mei ús foar hat, tsjinnet in potkachel yn de legertinte as opwaarmer.
Dit jier sieten wij yn de Frije wiken op minkamping Singel yn Jobbegea. De lege kamping op freedtemiddei feroare yn in lekker folbesette kamping mei sleurhutten, famyljetinten en tal fan bijsettinten. En fansels de legertinte dy't it winter wer goed trochstien hie en wij koene mij wille konstateare dat it oantal gatten net talriker wurden wie.
Neidat it bier oansluten wie (en it earste bierke preaun) en it folleybalfjild útlein wie,  koe it begjinne: foetfolley mei twa stuiten.

Wij tinke dat wij der patint op oanfreegje want dat is in spektakel. De bal fleach betiden de hiele kamping oer, want der wie altiten wol ien dy't krekt de twadde stuit helle en de bal wer om heech krige.
Freed en sneon hast de hiele dei gie it der om wei.

in aksjefoto

Mei op tiid in bierke út de eigen taap en dy bierkes waarden ek noch brocht.

De minder sportiven leinen lekker yn de sinne, praten mear bij as de sporters, gyngen der mei de hûn de frou / de man op út en genoaten fan it bijelkoar wêzen.
Tuskentroch noch efkes it "TheodeJong apparaat" útprebearje op de famylje mei tal fan kwisfragen en ek dat wie in iepenbiering. De iene wist alles fan Feyenoord (ik net), de oare alles fan films (Tjeerd Abma)

en Haagse Ramon wist al it oare.

Jûns wie der muzyk fan Abma/Kentie on tour.

Mar de jierren begjinne te tellen bij mij.
"Ik ben uit de lijken"rôp ik Haagse Ramon ta doe't hij nei it bargjeknoeien op sneontejûn frege wêr't ik bleaun "voor het volgende potje".
Mei in ferbrânde kop fan de sinne, it bealch dy't net mear woe en mooglik it bierke tusken troch, moast ik tasjen hoe't de jonge garde de iene nei de oare revânsj wedstriden spilen. Oant it tsjuster waard.
Takem jier sil ik mei in bettere kondysje nei it #hfw komme moatte, want noch earder ôfheakje kin net.

Ek de twa jongste famyljeleden wiene oanwêzich: pakesizzer Jelske en nichtje Kristina

Kamping Singel wie in gaadlik plakje mar takem jier geane wij krekt as oare jierren wer op syk nei in leuke kamping dy't foldocht oan ús betingsten

Skoareboerd

It komt wolris foar dat ik healwei in fuotbalwedstriid pas oankom.
Is it in wedstriid op nivo (standertalvetallen) dan fyn ik dat ferfelend, seker at ik net wit hoe't it stiet.
At ik net wit hoe't it stiet fyn ik der gewoan neat oan. Bij sport giet it om winne en ferlieze en de spanning dy't dat mei bringt. Dy spanning kin ik allinne mar fiele at de skoare  mij bekind is.
Ik bin dan ek bliid mei it skoareboerd bij SDS en ik bin noch blider dat it bijholden wurdt.
Wurdt in skoare boerd net bijholden  (batterij leech, it let ynskeakele) dan sil ik freegje moatte: "Hoe stiet it".
"Ik soe it net witte, ik bin hjir krekt, ik ha se noch net skoaren sjoen." wêrbij hij/sij der fan útgiet dat ik dit fertaal as in sekere 0-0 stân.

Mis, ik wol it net ûngefear witte ik wol it krekt witte.

Ik kom ek noch wol in inkele kear bij it keatsen. Gjin hiele wedstriden mar in stikje fan de dei of sa. Bij it keatsen haw ik dat probleem net. Ik folgje ien of twa slaggen en sjoch bij de earste de beste bopppeslach of kweaslach wêr't it reade of wite houtsje oanhongen wurdt en ik bin op de hichte.

Moandei wie ik op de Bûnspartij foar it keatsen. De Bobo's neame it in Nederlânsk Kampioenskip mar dat haw ik oars noch net in minsk sizzen heard. Op it haadfjild wie it noch rêstich en de standen fan de 3 perken wiene goed te sjen.

 It earste perk: "Dy mei dy wite sjutsjes binne read oan de tillegraaf en steane dus 4 earsten gelyk em 6-2 efter"
Moai, mar myn belangstelling lei net sa sear bij de roppers fan Folsgeare tsjin Skettens mar mear bij Minnertsgea tsjin Sint Jabik op it bijfjild.

Efter de tribune waard it al efkes oars. Dêr wiene wat mear minsken.
De tillegraven stiene efter it perk en waarden skynber ek noch bijholden troch in telegrafist. Wierskynlik foar de keatsers.
Net foar de taskôgers. 
Want bij it keatsen, op in fjild mei 4 perken dy't je allegear folgje wolle, moatte je gelyk sjen kinne hoe't it stiet.
Wat in drama, mei dy mini skoareboerden en al dy minsken mei harren fleurige klean op de eftergrûn.  Der wie gjin skoare te sjen en meielkoar stoareagen wij ús skeel om dochs noch wat spanning fan al dy partijen mei te krijen. ( "stiet it no 4-2 of 6-2, nee der hingje twa oan, nee trije dat komt fan dat reade bloeske, en it is net 6-2 mar skjinne 6, want der hinget gjin witen oan, dat is de pet fan dy man neist dy frou mei dat reade bloeske en sa te sjen is it spul foar reade, mar dat wit ik net seker).
Nei in healoere stiene de eagen mei bryk yn de holle en hie ik it wol sjoen. Dochs mar wer nei Folsgeare tsjin Skettens. Ik seach gelyk hoe't it stie.

Op de autoped

Der wiene tiden dat de autopedders troch Wommels gyngen.

Der hawwe ek tiden west dat se bij tichtbij Wommels lâns gyngen.
De lêste jierren litte se Wommels loft lizze.

Dêrom mar efkes nei de "middle of nowhere"

....om de striders op de autoped te sjen....

fannemoarn om goed njoggen oere krekt foarbij Kûbaard

Swarte Beien dus.

Boys Named Sue

It wie juster de "Kom nei Wommels"dei. Ferdivedaasje fanôf moarns 11.00 oere. At je fan winkeljen hâlde dan koene je oant goed 5 oere de kreamkes meardere kearen bij del. Ik tink dat der wer fan alles te keap wie, wat ik net nedich ha op dit momint.
At je fan aaismiten hâlde dan koene je je om 7 oere melde en wierskynlik om 8 oere de djêre út it hier helje. Ik ha net folle hier en djêre yn in burd liket mij net lekker.
Dus melde ik mij jûns pas tsjin 10 oere omdat ik toarst hie fan it fuotbaljen en omdat Boys named Sue spile op de Terp.
Cash dus.
Cash ferfeelt net.
Cash bliuwt boeien.
Cash lit ús bewege.
Of moat ik sizze Boys named Sue lit ús bewege.
Wat in prachtich gesicht dat jong en âld geniet fan dizze swingend band.
Fan âld wisten we it, fan jong seagen we.
It wie in prachtich gesicht al dy bewegende minsken efter, foar mar ek op it poadium.
It twadde optreden fan the Boys yn Wommels binnen it jier.
Se hawwe Wommels ferovere.
Dat is nei Gerard Wiersma yn de jierren 60 en 70 en de Wiko's yn de jierren 80 en 90 net ien wer slagge. Dat it no om echte muzyk giet is fansels hielendal moai meinommen.
Mar wol the Boys named Sue. Hearlik.

In kamping hjir en dêr

Op de freed foar de grutte moandei efkes op de fyts nei Boalsert.
In boadskipke fan neat, mar it jout it fytsen wol in doel ek al is it mar in ferfkwast.
Yn de oanrin nei dy grutte fytsmoandei sjogge en fiele je it oankommen.
It prachtige waar treaut de minsken nei Boalsert en omjouwing.
Nei ien fan de kampings op myn route nei Wommels.

Kamping Half Hichtum bij Boalsert, allinne hiel drok yn dit wykein

Kamping Fûgelfrij bij Hichtum, altyd drok en yn dit wykein aaifol

De kamping op Djiplân efter Burchwert begjint dit wykein ek al wer fol te rinnen

Sjoen boppe de kamping bij Hichtum in fûgel yn draakfoarm.
Neamd nei de kamping: Fûgelfrij



Op it lêste stik nei Wommels kaam ik noch meardere bepakte fytstouristen tsjin, wierskynlik ûnderweis nei ien fan de kampings. Dat binne de echten. Op fyts der hinne, de tocht fytse en op fyts werom.

Wat moai dat de berm bij de Boalserter trekfeart dizze wike koart meand is. It stie hast in meter heech mei al dat piipkrûd. Sa sjogge se mij mei de lisfyts ek wer oankommen.
Dy hege bermen, it wetter, wat letter op de jûn wie dizze wike net ideaal.
De gefolgen dêrfan sjoch en fiel ik op beide fuotten. Doe't ik der dizze wike op in jûn lânsfytste moast ik troch in swarte muorre fan miggen fytse.
Doe't dat úteinlik dien wie en ik bliid wie dat ik it oerlibbe hie, begong de illende. Tsientallen miggebulten soargje der foar dat ik wat ôf klau op it heden en dat myn skonken der net útsjogge.

Belgysk keatse

It moaie waar lûkt je nei bûten ta.
Tongersdeitejûn in slach troch it doarp
Dat levert altyd wol in praatsje op hjir of dêr.

Wij as praters koene jûn útsykje.

Nei it sportfjild bij it keatstrainen sjen (nee dus), op de Terp bij it kompetysjekeatsen sjen (nee dus) of op it keatsfjild bij it Belgysk keatsen. (ja,dus mar)

Sa neamden wij dat foarhinne.

It Belgysk keatsen wie net echt populêr yn Wommels. 

At wij as jonges ús nocht wat hiene fan it keatsen (dat wie doe ek al sa) dan gyngen wij wolris op syn Belgysk keatsen. 

 De reden wie meastal dat der mear as 6 keatsers wiene en om elkenien yn de selde partij meidwaan te litten wie dit de beste opsje. 

In grappich spultsje fûnen wij it doe.

It kaam net sa krekt mei it oantal fûnen wij.

Dat Belgysk keatsen krige mear oanhingers yn Wommels  doe't de gemeenten Hennaarderadiel en Baarderadiel weryndielden.

Yn Baarderadiel wie in Jeu de Pelote kultuer en troch gear te wurkjen yn federatyf ferbân ûnstie der nei ferrin fan jierren in kompetysje. 

Sa ek no: Wommels tsjin Wjelsryp.

It waard gjin slachtpartij, dat klinkt sa negatyf mar Wjelsryp wûn maklik.

Dat makke ús fierder neat út.

Wij hienen it efkes oer it fuotbal, oer SDS dus, oer Efkes Balje en oer terraskes.  

 Oh ja, der wie noch in partij oan de gong: Winsum tsjin Jorwert. Gjin idee hoe't dat einige is.

Kompost

Der sitte twa kafia's yn dit hok. In konfortabel hok, mei ûnder en boppe ferdjipping. Dizze kafia's  binne krekt as alle oaren sljocht op gers.
Dat komt moai út. It stikje tûn mei gers dat wij hawwe is sa'n 35 kante meter. Dêr ha se de hiele simmer aardich fretten oan.

It is no heal maaie, mar ik ha noch net meand. Us kafia's soargje der foar dat it moai koart bliuwt.

It gers wat de bisten opfrette wurdt omsetten yn stront.
Mei de strie kin ik dan letter de kompostbak fulle.
De bak wie fol. It jout in goed gefoel dat der in goed produkt ûntstien is.
Troch in goeie gearwurking fan kafias, de natoer en mij.

Douwe Tamminga lân

Krekt bûtenYsbrechtum op de dyk nei Turns is in oantal jierren lyn in ûnferhurde rinpaad oanlein nei de brêge yn de rûnwei fan Snits. In paad dat ek goed te befytsen is, is in moaie rekreative route  nei sportpark Schuttersveld.
Mei twa ôfslutende stekjes net in fluggere route as oer Ysbrechtum mar wol in route frije fan ferkear en drokte.
In stik lân mei in namme seach ik juster. Neamd nei de skriuwer dy't lange tiid yn Ysbrechtum wenne.