![]() |
It trekpaad as ferlingde fan de Molewâl. Lofts de pleats fan Wijbenga, yn it midden it hûs wêr't wij wennen en dêrefter it fabryk. (foto archyf Kuipers) |
29 april 1961, it is in deagewoane sneon,
it is droech en de maitiid liket der oan te kommen.
Wij wenje ien dei oan de Molewâl yn Wommels
nûmer 30, in fabrykswente.
Us heit wurket op de molkfabryk as sentrifugist.
Wij wennen earst op de Hofkamp.
Ik haw no in eigen keamer.
Dat is wol sa moai.
Myn broer Hessel fan 8 ek,
Wij lizze op de efterste keammerkes
Myn âlders lizze foar, mei de jongste fan 1.
Dat is Lolke.
Op it oare lytse keammerke foar,
hat Meindert fannacht sliept.
Hij is 5 jier.
Wij moatte it noch wat útfine dêr op de Molewâl.
De Hofkamp wie oersichtlik
en dêr wiene in protte oare bern.
Wij wenje no hast tsjin de fabryk oan.
Net folle bern op de buert en noch wat ûnwennich
Wij wenje oan de feart, de Boalserterfeart
In feart mei in trekpaad.
Ik boartsje wat op eigen hiem en bij de fabryk.
Hessel ek. Wij binne ek al 6 en 8.
Meindert fan 5 skarrelt wat op syn autoped om.
Foar hûs, op eigen hiem.
Hij sjocht trije jonges mei in pols foarbijkommen.
Dy gean it trekpaad op.
Sleatsjespringe.
Dat liket him ek wol wat, dat trekpaad op.
Op syn autoped giet er der efteroan.
Hij hat klompkes oan.
Us heit en mem binne oan it útpakken,
juster ferhuze, dus hjoed in soad drokte.
Wat minder oandacht foar de bern,
want dy boartsje wol.
Mar dan......
"Der leit in jonkje yn de feart"
"Der leit in jomkje yn de feart"
Twa jonges komme oandraven.
"In jonkje mei in giele broek en in autoped"
Wij heare it en ús heit ek.
Hij springt op syn fyts,
en flucht yn sân hasten oer it hobbelige trekpaad
Oare folge....
Ik ek
Ik draaf oer it trekpaad.
gean de bocht om
en sjoch heit yn it wetter
Hij hat Meindert al beet.
Der binne no mear minsken en bern.
De autoped leit yn de wâl.
In klomp driuwt yn de feart
Se besykje him ta libben te bringen.
Dat slagget net.
Meindert ferdrinkt, 5 jier âld.
Grut fertriet bij heit en mem
en wij moatte de doar út.
Wachtsje op de molkwein fan Bouwe Talsma
en nei Spannum ta.
Dêr wenje pake Lolke en beppe Dutsje
Dêr gean wij útfanhûs.
Yn Spannum, 5 kilometer bij it fertriet wei.
Wij meie Meindert noch ien kear sjen
at hij yn de kiste leit,
yn syn eigen pyama
op syn eigen keammerke,
dêr't hij mar ien nacht sliept hat.
Twa dagen letter is de begraffenis.
Ik sjoch myn mem yn elkoar sakjen
at de kiste it grêf ynsakket.
29 april 1961, hjoed 60 jier lyn,
hat ús heit en mem in soad fertriet besoarge,
dat kin hast net oars.
Se hawwe der nea oerpraten mei mij.
It libben gie troch
ik wurd dy simmer sân jier
en der komt twa jier letter in nij broerke,
mei de namme Meindert.
29 april 1961 wie net in deagewoane dei
Geen opmerkingen:
Een reactie posten