Novimber is der keunst op Amelân.
Wij binne fêste besikers.
Noflik in oantal dagen oer it eilân fytse
en ús fernuverje oer de keunst.
"Kom der mar op" dat is soms wat ik tink
at ik wat nuveraardichs sjoch
Bij de projekten dy't yn de dunen stiene
hie ik dy tinzen.
De teksten dy't er bij stiene
makken it ek net altyd tagonkliker
Buien hjir en dêr.
Hjir wie Wommels en dêr wie Waldsein
Beide like wiet, mar wij moasten der efkes út.
"de 11 stegentocht" stelde Samme foar
want dat fûn hij earder prachtich
en syn broerke hie dêr noch net west
Learzens oan en in slach troch Wâldsein.
Krekt bûten Hartwert, op de dyk nei Burchwert boarte foarhinne de jeugd fan Hartwert.
Sleatsjespringe en mei it tou nei de oare kant slingerje.
Sa no en dan mei in wiete bokse thúskomme. It kin ek net altyd krekt goed gean.
Sa te sjen hjoed wurdt dêr net mear boarte.
Of der is gjin jeugd mear yn Hartwert.
De natoer docht syn wurk.
It is in moai oantinken oan it bûten boartsjen
Oates en toates binne der keamerleden
dy't fragen stelle oan de minister
Dat is harren rjocht, mar dan moat it wol earne oer gean.
Net oer in bushalte yn de Westereen.
Ik hie itselde gefoel as Ton van der Laan,
redakteur bij de LC,
doe't Habtamu de Hoop dy fraach stelde
oan de minister, wylst de provinsje giet oer it iepenbier ferfier.
Ton van der Laan skreau der in satyrysk stikje oer....
verzoekt Tweede Kamerleden, met speciale aandacht voor de uit Friesland afkomstige Kamerleden Habtamu de Hoop en Romke de Jong, geen overbodige schriftelijke vragen te stellen of overbodige moties te maken voor de bühne, om goede sier te maken bij de (Friese) achterban;
verzoekt hen om voor moties te stemmen waar ze echt voor zijn, en tegen moties te stemmen waar ze echt tegen zijn;
verzoekt hen om zich met volle overtuiging te blijven inzetten voor de Friese zaak;
en gaat over tot de orde van de dag.
TON VAN DER LAANton.van.der.laan@lc.nl
Wij mochten trije dagen oppasse op Brecht,
ús jongste pake- en beppesizzer
Hast twa en se ûntdekt de wrâld mei dwaan en wurden.
Brabbelje en neisizze.
It wie in grut fermaak mei ien hiele koarte nacht
want doe wie se noch lang net útpraten
 |
| nei de bieb en eigenwiis in boekje útsykje |
 |
| hagelslach, dêr kinne je lekker mei grieme |
 |
| Ut de stoel, want wij gean nei bûten |
 |
| de rinfyts ûntdekt |
 |
| mei de fyts nei de boarterstún |
 |
| nei Bogerman op de fyts, werom sjout pake de fyts wol |
 |
| efkes de ôfstânsbetsjinning ophelje |
 |
| boekje lêze |
Der binne wolken,
de temperatuer is 9 graden
de fochtichheid is 91 %
de fielt as 6 graden
de wynrjochting is súdsúswest
en de wynsnelheid is 23 km per oere.
Mei oare wurden: it is it momint
om in rekôr te draven.
Dat doch ik.
It parkoer leit tusken ús garaazjedoar,
Iens en ús garaazjedoar.
5 kilometer en net in stap mear.
Gemiddeld 7 minút 40 sekonden per kilometer
in nije rekôr, gewoan op in moandeitemoarn
tusken 7.50 en 8.00 oere.
Ik sit thús in kertier út te switten
en analysear de sifers op Strava en MiFit.
Hoe flak is it skema,
hoe is de hertslach
wat is de beste kilometer
wêr leit de winst ten opsichte fan foarige kear
en wat kin noch ferbettere wurde.
Drave , ik haw it krekt ûntdekt,
fyn der hielendal neat oan
mar doch it al,
twa kear per wike,
5 kilometer lang,
foar de sûnens,
foar de útdaging
en foar wer in nij rekôr
Us bern gongen earder nei it Skarrelspultsje.
Dat is de "peuter"skoalle yn Wommels.
Earst yn de kelder fan it Dielshûs
en dêrnei yn it gebou fan de Igge.
Myn pakesizzers krigen plak yn it Trochpaad.
In moai plak sa ticht bij de skoallen.
Mar,
it Skarrelspultsje, wat is der mis mei dy namme?
Dat er wat mis mei is,
docht bliken út dit doek
Kidsfirst,
hoe krije se it yn de plasse.
Us jongste pakesizzer yn Wommels
giet nije wike foar it lêst nei it Skarrelspultsje
net om dit boerd, mar fanwege de leeftyd.
Gelokkich mar...
Kids first, hoe betinke se it.
At it skoalfakânsje is en it is tiisdei
dan wolle wij der noch wolris op útgean
mei de neefkes Roan en Samme
Nei iets wêrfan wij tinke dat se it wol leuk fine.
Tiisdei setten wij ôf nei de Blokhúspoarte yn Ljouwert.
De eardere finzenis us, no kulturiel sintrum.
It wurdtsje "earder" kaam net echt oer
it wurd "finzenis"wol
Op foarhân is it al spannend
en bij it sjen fan dat grutte gebou,
mei al dy traaljes en grutte poarte
is de ferwûndering al grut.
It is ek bijsûnder om dêr te wêzen
mei herinneringen oan in finzenis.
Mei al dy lytse bedriuwen
libbet it mear as ea soe ik sizze.
De jonges fûnen it wakker spannend hjir en dêr
en pake moast soms it foarbyld efkes jaan
foardat se de stoute sjuon oanlutsen
Ek noch efkes yn de dbieb sjoen
dy't ek yn it kompleks in plak hat
Moai en simpel fermaak.....
"Op klompen troch de dessa" is in boek fan Hylke Speerstra.
Mei syn kwaliteit om fertrouen te winnen
en goed te harkjen wist hij út âld Ynje gongers ferhalen te lûken.
Ferhalen dy't se net fertelle woene,
mar dochs diene bij him.
In prachtich boek, dat je wol faker lêze kinne as ien kear.
Myn heit wie ek in Ynjegonger.
Krekt as hast al dy oaren prate hij dêr net oer.
Op dit stuit spilet yn Ljouwert in stik oer dy Ynjegongers.
In teaterstik wêryn je fysyk "erfare"en "fiele" moatte wat dy
Yndiegongers meimakke ha.
Wij waarden ûnderdompele yn de omstannichheden fan doe
mei foto's,
bewegende bylden,
gelûden en
it yndringende ferhaal.
En dat allegear yn ferskillende romtes.
It wie in bijsûndere erfaring doe't ik dêr justermiddei bij wie.
Wij hawwe noch wol wat foto's út heit syn argyf
Sûnder ferhaal
Freedtejûn wie ik yn Neushoorn
Dat wie lang lyn.
In hardcorejûn mei trije bandsjes
Spontaan idee fan Tsjeard om 5 foar healwei njoggenen
De bus gie 5 oer healwei njoggenen.
Skuon oan, mûlkapke en OV kaart sykje
en yn sân hasten nei de bus.
Hearlik sa'n jûn mei powermuzyk
en fleurige enersjike minsken
De Zwartekat wie der ek
ik hie der noch nea fan heard,
mar se drukten mij in plakplaatsje yn de hân.
Snein fûn ik it werom yn de kontbûse.
Ik sil it plaatsje nearne opplakke
mar sil efkes yn dizze link oanjaan,
sadat jim ek jim witte wat sokke lju dogge.
7 july 1974 wenne ik op Flylân.
Wurke bij de Spar en wenne boppe de Spar.
Dy dei, it wie op in snein,
wie de finale fan it WK fuotbal.
Nederlân ferlear doe fan Dútslân.
Jammerlik en foar sommigen in histoarysk djiptepunt
Ik haw dêr gjin lêst fan.
Ik wie tongersdei efkes werom op it plak
wêr't ik doe wie om de finale te sjen.
It Posthuys op Flylân.
en sûnt 35 jier wie dat fuorthelle
Wurkje bij de Spar
dat die ik bij de griente en fruitôfdieling.
