de Terp

Der binne yn Fryslân tal fan terpdoarpen. Wommels is der ien fan. De tsjerke en toer steane op de ôfgroeven terp. Dat is wol op mear plakken sa.
Wat sa moai en bijsûnder yn Wommels is, is it feit dat der sa'n moaie griene iepen romte is dy't midden yn it doarp leit: de Terp. In moaie strjitte en it hert fan it doarp.
De Terp dêr fuotballen wij as jonkjes earder op, at wij der net ôfskopt waarden troch de boer dy't it gers brûke moast foar syn fee. De Terp dêr keatsten wij op, dêr kamen wij bijelkoar, der diene wij spultsjes op bij de feesten, de Terp dêr stiet de feesttinte en draaimûne op. De Terp dêr wie earder de ringriderij, de kealle- en de kokeuring. De Terp dêr strykt sa no en dan in sirkus del.
De Terp is fan ús allegear. Foar de Wommelsers mar ek foar de fytsende en rinnende toeristen dy't efkes ûnder de beamkes op de bankjes bijkomme.
De Terp is ek in prachtich plak in ballon opstige te litten. Dat bart wit hoe faak Sa as jûn. Prachtich ballonwaar.

ek dan bin de banken beset mei  taskôgers, ek al binne se noch gjin jier,
mei belangstelling sjogge se nei dy grutte griene ballon

lykas ús pake- en beppesizzer Jelske mei ús dochter Hildau

Gebet

De LC is op syk nei de "âldste famylje fan Fryslân".
In kânshawwer is de famylje Boonstra . 18 bruorren en susters binne der noch yn libben.
1265 jier binne de 18 bruorren en susters meielkoar.
Gemiddelde leeftyd is goed 70 jier.
Sneon stie der in stik yn de Sneon en Snein bijlage fan de Ljouwerter Krante.
Moai ferhaal oer earmoede mar ek oer grutte tefredenheid.
Moaie mar ek tryste anekdoates wurde der oanhelle.

De famylje hat ek ek alris earder yn in artikel yn de Lc stien en al moai wat jierren lyn yn de bijlage Weekeinde fan de Telegraaf stien.

De moaiste anekdoate stiet yn it ferhaal fan de Telegraaf at it giet om het ferdielen fan it iten:
Sij diene dan it Boonstra gebed:

Here, zegen dit en dat, wanneer krijgen wij weer wat.

Rûntsje fan hast 50

Sneintemoarn.
Lekker wyntsje.
In flau sintsje
Foardat ik mij deljou foar de tv om  Vitesse-Feyenoord, de Formule 1, de Vuelta, Heerenveen Ajax, Studio Sport te sjen, earst mar efkes in rûntsje dwaan op de lisfyts.
De Runstatic oan op de tillefoan en sa haw ik nei ôfrin wer wat sifers om te analysearjen.
Oantal km: 47,24
Kalorieen: 1216
Fluchste kilometer: 2 min 8 sek net fan belang
De sinne: flau
It sin: prima
De wyn: 20-28 km /per oere
Toarst: grut

De frânske Theo

Dizze wike is it WK keatsen yn Fryslân
Dat betsjut dat in ferskaat oan foarmen fan keatsen diel út meitsje fan it programma. Der wurdt muorrekeatst, der is in ynternasjonaal spul, der wurdt Frysk keatst en der is Llargues. Dat lêste spultsje waard freedtemiddei ek op de nije Llargues baan yn Easterein spile. It gie om de poule wêr't Nederlân it opnimme moast tsjin Mexico en Frankryk.
De wedstriid tsjin Mexico waard troch Nederlân mei 5-0 6-0 wûn. Ik haw de wedstriid net sjoen mar haw begrepen dat de muorrekeatsers fan Mexico gjin want hiene en dat sij de twadde wedstriid tsjin Frankryk allinne mar spylje woene at der ek wanten foar harren beskikber steld waarden.

Dat slagge, want yn Easterein is der altiten wol immen dy't in nussie wanten lizzen hat.

De wedstriid fan Nederlân tsjin Frankryk haw ik al sjoen om in goeie yndruk te krijen fan it nivo en om dit WK op wearde ynskatte te kinnen.

Ik wie yn alle gefallen al bliid dat de folkslieten net spile waarden.

Dizze foto illustreart it ferskil fan belibbing fan de ploegen. Op de foargrûn it ergerlike gedrach fan de Nederlânske keatsers om nei alle slaggen elkoar efkes oan te reitsjen. It binne noch krekt gjin high fives.
De koach fan Nederlân, de helpkoach fan Nederlân meie nei elke slach it fjild yn om bemoedigjende wurden te sprekken en om wetter oan te rikken.

Op de eftergrûn yn it blau de reserves fan Frankryk. Wylst de wedstryd al in earst ûnderweis wie kamen de twa reserves oansetten mei .......in broadsje hamburger

En dy hamburger mei alles der oan en der op peuzelen se lekker op yn it folgjende earst, wylst se op de bank neist de koach sieten. De lêste hap waard in grutte hap want de koach hie ien fan de twa nedich. De frânske Theo moast it fjild yn wylst er de lêst hap gau fuort kôge.

Dit WK hie  krekt wat west foar Theo Janssen, no Vitesse. En ik skat yn hij nei ien kear trainen net minder is alle Mexicanen en as de Frânsen op ien nei. Harren man op 5 wie in lust om te sjen.

Oh ja: Nederlân giet troch nei de heale finales

. 

Kieswizer

Polityk.

Leagens.

Sorry, mennisteleagens

Hij is yn syn earste leagen net smoard.

As er yn syn earste leagen smoard wie, wie er al lang dea west

Leagens hawwe koarte skonkjes

Politisi

Ik haw net safolle mei de polityk.

Bin te swart wyt.
Politisi draaie en keare.
Dan wer sus, dan wer sa.

Ik fyn it wol  best. 

Politike debatten binne net oan mij bestege

Politisi ek net

Ek al rinne se yn it wyt boesgroentsje wat earlikheid útstrale moat

Ek al hawwe se in donker pak oan, wat autoriteit suggereart

Ek al drage se in blauwe strik wat betsjut dat se harkje nei oaren

It bliuwe wol minsken

It bliuwe politisi

Stimme dat is in plicht hawwe se mij earder leard.

In helpmiddel: de Kieswijzer 2012.

Dêr wurd ik net folle wizer fan. 

It sit te ticht bijelkoar

De selde fragen hjoed wer ynfulle soe best wat oars opleverje kinne.

En moarn nochris wat oars

Ik bin net stabyl.

SP stimme?

Nee dus.

Ik hoech gjin rie fan in Kieswijzer

Ik beslis pas at ik yn it hokje stean.

Myn gefoel bepaalt

Dat lêste gefoel

Los fan leagens

Syn ienige handikap

Sa no en dan krije wij in boekje mei 1001 ideeen foar thús.  In boekje wêryn hast 40 ferskillende soarten sokken oanbean wurde dy't der allegear foar soarge dat je nea wer kâlde fuotten krije. Foar alles yn en om hús hinne hawwe se wol in apparaatsje út fûn wêrbij it libben allegear folle makliker wurdt.

Ik wit net wêr't oare minsken dy rotsoai allegear litte yn de hûs, want it binne allegear fan dy fdingen dy't maklik lykje en net djoer binne mar dy't al gua efteroan yn in keukekastje komme te lizzen omdat it dochs net allegear sa maklik is.

Ik sil jim bekenne dat wij ea in magnetronaaisierapparaat kocht ha. Trije kear brûkt en it stiet no bûtenhânberik.  En dochs blêderje ik meastal wol troch. Seker op in fakânsjedei as hjoed. 

It boekje hat no syn djiptepunt berikt. Dat hoop ik. "Zijn enige handicap" stiet der boppe en ik haw foar jim de tekst hjirûnder wat grutter makke sadat jim it mei eigen eagen lêze kinne en net twivelje oan jim eigen eagen, de sterkte fan de bril, de sterkte fan it ljocht of oan jim ferstân. Sadat jim begripe wat hjir de bedoeling is.

Wij hawwe him net mar besteld. Ik  bin net sa golverich. Ik haw de Bos Atlas yn it húske lizzen. Net op de grûn mar gewoan as lêsfoer. En sittend sjocht it wol sa maklik.

Cel

"In boek van de buitencategorie, vol spanning en tevens doorspekt met humor.... Cel is veruit de beste Nederlandse thriller van de laatste jaren."
Dat is it sitaat dat efter op it boek Cel fan Charles den Tex stiet.

Dêrmei is wat mij oangiet neat te folle sein. Selden haw ik safolle spanning field as yn dit boek. In boek dat giet oer in stellen identiteit. 
Wat kin der allegear net barre at je je sels net mear wêze kinne omdat  in oar je stellen hat. Wat fan gefaren sitte der yn  dy digitale wrâld.

It is om der bang  fan te wurden.
Meislepend, nijsgjirrich, eangstoanjaaiend en trochtocht sa soe ik it betitelje wolle.

It boek  út en earst mar yn de tún. Bijkomme en dan Rrboelje op. Magysk teater: it nûmer Trije

Trije

Hjir stean we mei ús trijen yn de dkeamer fan de oergeuns,
we staorje nei de rún en we sjogge ús sels.
We swaaie mei ús earms en we skoppe mei &uacte;s fuotten,
mar we komme der net út wa't wa no is.

Doch it ljocht dan út sa hear ik jim dan sizzen,
mar as ik harkje nei jim dan hear ik mysels,
en as ik praat tsjin jim dan hear ik dy,
en we komme der net út wa't wa no is.

Wa bin ik fan ús trijen, wa bist do fan ús trijen
wa bin ik, wa bist do en wa bin wy.

Krekt is ien fan ús fuortgien,
de keamer is no oars,
 en as ik dyn hân fêsthâld dan fiel ik dy net mear.

En omdat dat nûmer net te finen is op film it beste nûmer fan Reboelje "Sielesiik" fan de selde CD Magysk Teater.

De 80 fan Giethoorn

Moandei wie der moai waar foarsein.

Moai fytswaar dus

Op nei de Weerribben.

Tichtbij Munnekebuorren begong ús tocht. Bij it wetter lâns rjochting Driewegsluis. 

Molen de Rietvink

Bij  molen de Rietvink wurdt "de Laatste Stuiver wer opboud.
Yn de Ljouwerter Krante okkerlêsten noch in aardich ferhaal dêroer.

De knooppunten binne in útkomst

Wij ha Kaatje yn Bloksyl noch efkes dach sein

Wij seagen in in gjin gesicht kamper

in protte earrebarren yn de buert fan Nederland

It klokkespul fan Spanga mei it tsjerkhôf. (Letter mear dêroer)

In moaie route. U.o. lâns  en troch Giethoorn.

Dêr efkes oanstutsen .
Net bij de Harmonie, net bij de Fanfare mar bij Boerontoer

80 hearlike kilometers

Bintangs yn de rein

Efkes like it sneontejûn mis te gean bij it optreden fan de Bintangs op de Merke yn Warkum. Der wie aardich wat folk op de foet en nei twa nûmers kaam der wer ien fan de beruchte sneonsbuien oer.
Elkenien socht in droech plak: ûnder it ôfdak fan de Weach, ûnder ien fan de terasstinten, ûnder in paraplu of lykas mij ûnder it tintsje foar de lûdstechnisi.
Ik woe yn de buert bliuwe want de Bintangs rockten as wie der neat oan de hân. Mocht der tonger yn de bui sitten ha, dan haw wij dêr neat fan fernaam want om boppe de lûden fan de Bintangs út komme falt net ta.
De Bintangs spilen troch en dêrtroch bleau it publyk en kaam wer ûnder alles wei doe't it droech wie.
De bluesrockers fan ea binne wat mear rockers wurden mar it klonk hearlik en de folle Merke genoat sichtber.
Der waard dûnse yn de plassen.
10 oere wie it dien en sochten de measten in lokaasje op om noch mear te genietsjen fan de Brijblues yn Warkum.
Ik siet fol. Mei in hearlik konsert fan de Bintangs.

Harns op en del

Freedtemoarn, moai rêstich waar. Fytswaar dus. Dus Harns efkes op en del.
Fia Kûbaard, wêr't oan it spandoel te sjen al wer ien 50 jier wurdt,
Fia Swarte Beien, wêr't de rêst mar master opslacht
Fia de Slachtedyk wêr't wij ien rinner tsjinkomme
Fia it ûnferhurde stikje Slachtedyk wêr't it op in lisfyts sykjen is om in flak paad
Fia Achlum wêr't it keatsfjild en fuotbalfjild net bijelkoar lizze
Fia in binnendyk nei in net ôfmakke wyk yn Harns
Fia Harns wêr't hjoed gjin frisse wyn is
Fia Hjelbeam, wêr't gjin minsk op de dyk is
Fia de nije rûnwei fan Frjentsjer, sadat je net it fytsûnfreonlike Frjentsjer troch hoege
Fia de útbuorren Westerein yn de buert fan Wjelsryp
Fia Kramershoek
En lâns de hiel ferfelende lisfytsûnfreonlike stekjes bij de provinsjale dyk
Sa'n 40 kilometer en in lust....

In wike lyn - diel 5

De lêste dei. Op nei hûs. Goed 8 oere sette wij al ôf. Wij wolle de waarmte foar wêze.




Wat is in goeie route en foaral wêr binne wij noch net sa faak west..

Oke...Ruinerwold.....stiet noch op ús listje

frek ...dêr haw ik in jier sitten, lein, bierdronken, gewear en skuon te faak skjinmakke,
 in soad wille hân en in bin ik in keardel wurden

typysk Drinte

yn de buert fan Eesveen

foto te fier ôfnommen

Peperga je maotte der in kear west ha

de Stellingwerven

krekt foarbij Wolvegea in bakje

foar de wissichheid sjen at it noch goed giet

molen yn de buert fan Sint Jânsgea of sa

ticht bij de Jouwer

en wer yn Wo

Bintangs

Sneontejûn spylje de Bintangs yn Warkum. Sij iepenje it Brijbluesfestival op de Merk. Dat is lang lyn dat ik the Bintangs sjoen ha en dat wylst harren rauwe blueslûd mij tige oanstiet.
Harren nûmers yn de begjinjierren '70 "Travelling yn de USA" en "Ridin on the L & N " lizze mij noch foar op de tonge.
Tusken 1982 en 1990 wie ik as bestjoerslid en frijwilliger belutsen bij de organisaasje fan de popkonserten yn it Dielshûs yn Wommels. Moaie jûnen en moaie konserten.
Foar in goeie jûn, mei noflike lju en in goeie omset wiene de Bintangs ideaal. En dat ik efter de bar myn wurk dwaan koe mei goeie muzyk wie fansels hielendal moai meinommen.
De Bintangs spilen yn alle gefallen yn Wommels op:
oktober 1982
26 novimber 1983
7 april 1990

De Bintangs binne yn 1961 oprjochte troch de bruorren Frank en Arti Kraayeveld. De earste makket no 50 jier letter no noch diel út fan de groep. Sjoch foar in moaie biografy hjir

 

Sneon mar efkes yn Warkum sjen hoe't der mei it lûd foarstiet.

In wike lyn - dei 4

Tongersdei 16 augustus fytsten wij al wer moai op tiid Brummen út. Op wei nei de Wijk yn Drinte. It soe waarm wurde hjoed en wij bliid mei alle boskjen. De route  gie safolle as mooglik oer beamrike paden, foar safier dat te sjen wie op de kaart.


It begong yn alle gefallen goed 

Wij fytse uvere de neare nacht yn ,,,,,Broek! wêr hawwe wij dat mear heard.

Voorst hjir ús wolkom

En Emst ek mar dat is hast net te sjen

hearlike route op nei Dimter

Nei Dimter en je bliuwe wat yn de buert fan de Isel dan komme je fansels yn Olst út

it klinkt aardich sa'n doarp mar hat gjin wearde

Bij Wykhe ferlitte wij de Isel en sette ôf rjochting....

ek al wer tusken de beammen

dêr treffe wij it mar wer....bradery en kermis.....in fiskboer dus

wij kinne ús noch krekt ynhâlde om ús net op te jaan foar "met de bek door de drek....
hoere wij binne yn Oerisel mar it hie ek de Achterhoek wêze kind

Sommigen wenje dêr yn grutte huzen

Fia de Lichtmis sette wij troch nei

Rouveen.....

wêr't krekt as yn Staphorst grien de kleur is

Ek Ijhorst passeare wij foardat wij

yn de Wijhe oankomme

wêr't twa ienpersoansbêden klear steane

in tv en twa luie stuollen op in snikhite souder

Nynke

Hjoed wie de PC foar froulju yn Weidum. Ik twifele: sil ik dêr no wol of net hinne. Tiid wie net it beswier, mar nocht wie it twifelpunt. Net om der hinne te fytsen dêr hie ik wol nocht oan, mar de fraach at it mij wol echt boeie soe dat keatsen.
Om 11.00 begjint Geert van Tuinen syn reportaazje mei analitikus Braaksma en doe wie ik der samar út. Je kinne better bij dy minsken yn de buert wêze en se net heare as op 15 kilometer ôfstân it keatsen fia de radio folge en se wol heare.
De fytstocht der hinne gie hearlik mei in twirrewyn wie ik der sa. Foar tolven  makke ik al diel út fan it publyk. In hearlike sfear dêr, dat kin ik wol stelle. Je hawwe as taskôger romte om te bewegen, je kinne ris in oar plakje sykje, je kinne stean, je kinne sitte en je krije der twa bakjes kofje, in pen en boekje op ta. Bij de 10 euro dy't je as yntree betelje.
It keatsen falt wat spanning oan giet wat tsjin op in pear partijen nei.
Wêr't ik fan genoaten ha is de twirrewyn dy't mei mij nei Weidum blaasd hie en ek op it fjild stie yn de persoan fan Nynke Sijbrandi. Sij brocht hjoed de dynamyk bij it keatsen sa't ik dy lang net sjoen ha. Bij it fergean fleach se nei it perk ta om har maten oan te fjurjen en at har partoer nei de opslach moast, fleach se mei in gesicht fol fjoer nei de boppe. Al wer yn folle konsentraasje om de bal nei it perk te jeien, wêrbij har krachtige ynslaan in lust is om nei te sjen. Sa'n Nynke sleepte har maten mei yn it entûsjasme en tsjinstanners begongen betiden ek al te draven bij it fergean.
De partij fan partoer Sijbrandi tsjin partoer Zeinstra kin in keatsdei ta in sukses meitsje, die dus bliken bij mij.
Yn de hoop dat it fjoer net dôve wie bij Nynke en har maten gie ik foar de finale nei hûs. It hie moai west. Better koe it net wurde. Thús seach ik op twitter dat de partij samar dien út nei 2-2. Wie de enersjy dan dochs op. Wie de twirrewyn útraasd?
Spitich. Ik hie it har sa gund. Want sij hat mij in goeie keatsmiddei besoarge. De earste dit jier.