Fan min nei moai

Himmelfeartsdei is foar Heech in topdei: Heechspanning. "Het straatfestival op Hemelvaartsdag" seit de webdside. Noch nea wie ik op himmelfeartsdei yn Heech. "In strjitfestival dat is neat foar mij", hold ik mij sels en oaren foar. Ik hie der nei al dy jierren wolris wat fan heard en hie mij der ek in byld bij makke.
In byld dat mij net oanstie.
Mar alles is oars at de Bruce Springsteen fan de famylje optrede moat op dizze frije tongersdeii. It wurdt ek oars at it wol reedlik fytswaar is en wij oars neat op it programma ha.
Net mei bysûnder hege ferwachtingen setten wij dus ôf. Dan kin it net ôffalle is de erfaring.

Ik moat sizze it oertrof alle ferwachtingen. Yn negative sin dan. Freeslik. Ik wie der al nei fjouwer minuten efter wêrom dit net leuk is. Fierstentefolle minsken yn te nauwe strjitsjes, lâns te lytse podia. It kaam allegear út.  Bij muzyk stean te sjen slagget amper want der moat altiten wer immen lâns. En nea allinne, mar hiele famyljes.

It optreden fan Martijn  Kentie is it ienige wat ik sjoen ha

en dat klonk goed dêr yn dat nauwe strjitsje

sa hiene wij dochs noch wat leuks

Wij wiene it der gau oer iens dat dit in ferlerne middei wie sa. Heechspanning is in geweldich evenemint mar net foar ús.
It alternatyf dat leit miskien wol yn Boalsert.  De stichting Bolsward Op Podium (BOP) hie yn it park wer   it tradisjoniele festival en dêr soe in tribute Fleetwood Mac optrede.
Sa fytse wij tsjin fiven nei Boalsert en komme fan de hel yn de himmel. En dat past goed bij himmelfeartsdei.
Wat in romte, hiene wij  ynienen yn dat prachtige park.
Bern dy't boartsje kinne (mei swimfesten om, want dêr is in pear jier lyn in jonkje ferdronken) , minsken dy't romte hawwe om te praten en wat ieterij wêr't je goed bij kinne. De biertinte hie it wat dreech ( de oanelkoar prater makke syn ekskuses ek al) , en dat hie ta gefolch dat der hiel wat lju efkes nei de Jumbo gyngen om mei pûden fol blikjes en sels kratten bier nei it park te gean. De Funky Five wie de earste band en dat wie prima hoewol it myn soarte muzyk net is. Tefolle getoeter!

 Mar it optreden fan de Fleetwood Mac tribute band makke alle "lijen" fan de dei goed. Wat in hearlike sound brochten sij. Prachtich gitaarspul, sublym toetsewurk en goeie sjongerij, mei help fan bas en slachreau.
Alle tophits fan de band kamen foarbij en dat wie genietsjen. Sels it prachtige Need your love sa bad út harren Bluesperioade klonk as in klok.  Tsjin achten fytsen wij lâns de Boalserttrekfeart wer nei hûs.  Mei in hearlik Fleetwood Mac gefoel.

40 jier 't Diekje

Yn de Boalserter Krante fan hjoed stiet de boppesteande adfertinsje. Dy adfertinsje ropt herinneringen op bij mij. Krekt wat earder as 1973 gyngen wij faak út yn Boalsert. Op sneontejûn holpen wij  Bram yn it Park oan in goed ynkommen. Dêr treden meast bands op lykas : Earth & Fire, BZN, the Cats en Dizzy Man's Band.

Om goed 12 oere wie it dan meast dien (de ljochten oan je waarden der gelyk útfage) en nei de fette hap op de Bargefenne besochten wij noch binnen te kommen bij de Hof van Holland.  Dat is no de Prins.

Efter de bar stie doe Ruurd. In noflike, belangstellende barkeeper. 

Ek op sneintejûn siet der regelmjittich in busritsje nei Boalsert yn, want de kontakten dy't je sneons soms opdiene, moasten de sneins gelyk ûnderholden wurde. Oan de bar yn it Hoffie......

De adfertinsje jout oan dat it yn 1973 dien wie mei Ruurd efter de bar yn it Hoffie. Hij gie nei wat doe de kofjebar Sik wie en naam syn nije kafêe it 't Diekje.

Ik haw ek faak yn it Diekje sitten. Dat wie it kafé wêr't se goeie muzyk draaiden (de leafde foar blues komt dêrwei?) en wêr't Ruurd efter de bar stie. Yn de rin fan de tiden wurdt it kroechrinnen allegear wat minder mar soe ik yn Boalsert noch efkes stappe wolle dan sil ik wol yn it Diekje bedarje

Dat Ruurd dêr noch altiten de man is, is fansels prachtich. 40 jier lang.

Doe't ik der noch ris oer nei tocht fannejûn, seach ik in foto foar mij, mei Ruurd der op. Myn alder earste plakboek (1968 en wat jierren dêrnei) derbij socht en yndie. Ruurd wurke noch yn it Hoffie, dus sil it foar 1973 west ha en hij wie in topper yn it bierskinken. Dat hat wierskynlik grutte yndruk op mei makke want safolle haw ik net bewarre fan dy jierren. Op de foto lofts in noch jonge Stevens.

Joop Visser

Sneon 16 maart spilet Joop Visser yn Boalsert. Yn eardere tiden makke hij ferskes ûnder de namme Jaap Fischer. Syn dûbelsedee mei prachtige lieten oer de twee Monniken, Jan Soldaat, de Kist, De Bal  koe en kin  no noch ik út de holle.  Wat haw ik it faak songen :
Er waren monniken Hans en Joop
die woonden op een heuvel
ze sleten hun tijd dat was een hoop
met sigaren wijn en gekeuvel
Ze kletsten over Jeruzalem
en loofden de heer met psalmen
Of ze gingen naar het dorp benee om daar de heer te loven
daar stemden ze KVP en dan gingen ze weer naar boven.

ensf.

Maar Jaap Fischer woe Jaap Fischer net mear wêze (it skynt dat er dy lieten ek net mear sjonge wol) en sa gie hij syn fierdere libben troch as Joop Visser. Mei maatskippijkrityske lieten. Foar mij foaral in taalkeunstner.
Sûnt in jier as 8 treedt hij op mei Jessica van Noord. Dêr is it net better fan wurden mar hawar.
Joop is no dwaande mei syn ôfskied.  Hij giet noch ien kear it lân troch, helaas mei Jessica.
Ik haw him noch net earder de kâns hân of grepen om him "live" te sjen.
Dat sil dus barre. Kommende sneon yn it Marnekolleezje yn Boalsert.

En dan mar hope dat hij dizze tophit sjongt. Want op ien of oare wize moat ik altyd gnize at ik dit liet hear.