at je gewoan binne om wat tichter bijelkoar te stean.
oan in pear tafeltsjes de tredde helte te belibjen.
dy't no yn de kantine steane
It is waarm,
nee, it it hyt,
nee, ek net, it is smoarhyt,
neat dwaan dat is it beste foar ús.
Neat, is net folle
dus fyts ik nei Kûbaard.
Om it tsjerkhôf dêr steane grutte beammen
en beammen jouwe skaad
en yn it skaad is it net hyt.
It tsjerkhôf fan Kûbaard
mei in protte bekende "Kûbaarder" nammen
as Piek, Dijkstra, de Boer en Bootsma
Mij rekket de stiennen fan jonge bern.
It fertriet fan âlders
dy't de namme fan harren bern op in stien sette moatte.
Alders dy't efter bliuwe mei fragen:
wêrom ús bern
wêrom wij
wêrom?
In kleurrike stien
is dy fan Marijke van der Meer
ek mar 43 jier wurden,
mei in moaie leafdefolle tekst
It soe ek Kûbaard wêze kinne,
mar ik tink fan Iens.
It doarpke wêr't ik it faakst trochfyts
at ik de sinnen efkes fersette wol
of efkes wat betinke wol.
Iens, it plak wêr't myn âlders lizze
op it tsjerkhôf midden yn it doarp
(dat is gelyk ek oan de râne fan it doarp)
boppe op in terp.
Heerma, altyd warber dwaande op syn bou dêr
koe ús wol wat fertelle.
Oer de tsjerke, oer de Burmania's
en oer de Hofstra's bijgelyks.
Pake Hessel wenne yn Iens
heit Jan is dêr berne
en leit no sa'n 10 meter fan dat plak ôf
dêr't hij berne is.
Ik wist it net........
Sneontemoarn 10 oere
fierljeppen yn Winsum foar de jeugd.
Wij fytse der mei de jeugd hinne.
Samme en Nyck meie op de bult foar it earst sjen
hoe fier de jonges en famkes springe kinne
en foaral hoe wiet se springe kinne.
Sneontejûn bij in optreden west fan Jacques Mees yn Kûbaard. Foarôf in ûnbekende foar mij. No net mear. Wat in prachtige lieten sjongt dizze troubadoer út Brabân. Syn trochlibbe stim wêr't de lieten fan Dylan, fan Cash, fan Prine, fan Waits en fan Neil Young klinke as echt.
It is ek de rêst dy't bij útstrielt mei syn alles relativearjende humor dy't dit túnkonsert ta iets tige bijsûnders makket. Hij wit ek net fan ophâlden. Mar leafst 4 sets yn in mankelike sfear. It skimerlampke en mear as syn ferbleekte spikerbroek en syn bleate fuotten wie der op lêst net te sjen. Mar syn stim en dit liet. Ik moast it efkes opnimme (en no diele). "ik speel geen vrolijke liedjes" hie hij sein en it wie ek sa.
Mar wat kaam ik fleurich thús.
Dat hie hij net tocht dy Bert Heerink,
eardere sjonger fan Vandenberg en Kayak:
sjonge yn de tún fan Reinder en Jeannette yn Itens.
Wat begjint as in spontane kreet "wêrom net muzyk bij ús yn de tún" resultearret yn dit feessie.
De twa muzykleafhawwers út Itens kinne rekkenje op tal fan helpende hannen út eigen buert en doarpen.
Der komt wat bij sjen om gasthear, gastfrou te wêzen foar sa'n oare 50 muzykleafhawwers.
André Becker, in prima gitarist en foaral bekend fan "syn" Pink Floyd Project soarget foar de muzikale begelieidng fan Bert Heerink.
Der ûntstie in hiel ûntspannen en noflik sfearke en bekende hits komme foarbij
Net meisjonge wurdt hieltyd lestiger.
Net mei dûnsje kin ek al hast net.
In supergesellige jûn mei goeie muzyk, kâld bier, hearlike hapkes en .....pûdsjes sjips.
In grut komplimint dat Reinder en Jeannette ús sa de koroana tiid trochhelpe mei live muzyk.
Doe't ik goed healwei ienen al op de fyts siet ûnderweis nei Wommels kom ik op de dyk twa frijwilligers tsjin mei twa skalen fol hite hapkes.
Ik krij noch in pear mei foar ûnderweis.
(Miskien hat er immen noch in foto fan it optreden fan André en Bert dan kin dy der noch bij
![]() |
mei Jelle de Boer en Pieter Sieswerda op de foto yn.......? |