zaterdag 7 maart 2026

Natoer is de baas

Wij fytse dizze wike nei Wytmarsum

Jellie wol nei it Griensintrum

en dêr bin  ik noch nea west.

Dat wol ik graach sa hâlde

dus fyts ik in slach troch it doarp en troch it Flietster Bosk

Mei bijsûndere belangstelling sjoch ik it grien lizzen

en meitsje wat foto's












"De natoer is hjir baas" ropt in draver 

dy't mij foto meitsjen sjocht

Hij hat gelyk en dat fyn ik moai



Muzyk op freed

Ek freedtejûn  op stap foar n machtich moaie muzykjûn.

Op nei de Blokhúspoarte


Net om te sitten mar te stean 

en te harkjen nei dizze bands





The Attic, dat binne fjouwer froulju

dy't  rock spylje en sielsgelokkich binne 

dat sij op dit poadium stean foar sa'n publyk

It lêste nûmer is Paranoid fan Black Sabbath

en lit dat no in nûmer wêze

dat bij mij fantastyske jeugdherinnerigen opropt.



In Black Sabbath deskundige frege him ôf at dit Maywood is.

Nee, kin ik him sizze.

Ik bin bang datsto alles dûbel sjochst, 

want Maywood dat binne der mar twa

en sels dat binne al twa tefolle


Nei dizze opwaarmband komt it Dokkumer Lokaaltsje

Dêr moat je fan hâlde, want dat is punk op syn best.

Ek in fermaak om nei te sjen 

Sij sjonge hjir oer de Freule fan Wommels



It absolute hichtepunt fan de jûn is it optreden fan The Ex

Ik haw se noch nea earder sjoen, 

mar wat in hearlike sound en wat leuk ek om nei te sjen

mei in gitarist dy't de stappenteller oan hat 

en noch gau efkes syn 10.000 stappen helje wol

in gitarist dy't in kiste fol reau mei hat 

en út syn gitaar allegear lûden hellet

dy't ik nea earder hearde

en in sjonger, sa moai, mei safolle emoasje

HEARLIK




It is dien

 Wat wie it bijsûnder tongersdei yn it Bolwerk. 

In sjonger dy't lichaamlik skjin tenein liket, 

mar noch in stim hat dy't rockt as nea earder. 

Hij wol noch sa graach de jonge rocker wêze, 

hij wol noch sa graach dy seal efkes yn te sjongen tusken al syn fans. 

Mar hij bliuwt hingjen op de râne fan it poadium, 

mei in gefoel fan 

'wat doch ik hjir en hoe kom ik hjir wei' 

De lêste nûmers moat hij sittend folbringe 

mar wat bliuwt it ynponearjend. 

earlike band dy Claw Boys Claw, 

dy't ik yn 1984 foar it earst seach yn Wommels 

en no foar de njoggende en lêste kear.

Respekt om it sa lang fol te hâlden. Ik sil se misse


Bauke Koster, in muzykfreon út Harns

makke in oantal prachtige foto's 

dy't safolle fertelle